ถ้าคุณมีภรรยาที่ทำมาหากินทุกวันทุกเวลาเป็นเรื่องที่ดีไหม?

ถามความเห็นคิดเห็นผู้ชายคนอื่นๆค่ะ คือเราทำงานออฟฟืต 8.30-18.00 ถึงบ้าน 19.00 กินข้าวไรเสร็จก็ขายของต่อ ตอนแรกๆก็ช่วยกันค่ะ มาหลังๆสังเกตคุณแม่สามีเริ่มเหน็บแหนมว่าพาลูกค้าอดหลับอดนอนจนป่วยบ้าง ดูโทรมบ้าง คือสถานะการเงินไม่ไดัดีมากถึงขนาดที่ว่าเลิกงานมาแล้วนั่งๆนอนหายใจทิ้งโดยป่าวประโยช์นรายจ่ายมีมาเรื่อยๆ พอแม่สามีพูดแบบนี้เราก็ปรับใหม่ให้สามีแค่ช่วงส่งของเล็กๆน้อยๆกับพาไปเอาของ แม่สามีก็เหมือนยังไม่พอใจ
คือเราเป็นผู้หญิงที่งานบ้านทำได้แต่ถ้าสามีทำ(สามีถนัดงานบ้านค่ะ) เราจะไม่ทำ ตั้งแต่คบกันมายันแต่งงานกินอยู่เราจะเป็นคนคอยหาเงิน สามีก็ทำงานประจำนะคะ แค่ตอนนี้เริ่มขายของเพิ่มรายได้ขึ้นมา ในความคิดเราตอนนี้เราคิดว่าเราทำงานเหมือนๆกันหรือมากกว่าสามีด้วยซ้ำ มันไม่ดีเหรอ? คือแม่สามีไม่ได้มีมรดกให้ลูกนั่งกินนอนกินทั้งชาติถึงจะต้องไม่ดิ้นรน เราสังเกตหลายครั้งเราขายของทีไรแล้วมีสามีมาคอยช่วยแม่สามีเราจะมีอาการตลอดไปพูดกับข้างบ้านบ้างแหละ เหน็บบ้างแหละ แล้วอยู่บ้านเดียวกันจะไม่ให้เราเก็บมาคิดก็ยังไงอยู่
ซึ่งเราแคร์ความรู้สึกทุกคนในบ้านสามีไม่ต่างจากบ้านเราเลย เรามีฝันร่วมกันว่าอยากมีบ้าน มีลูก ลูกจะได้ไม่ลำบาก !! แต่ถ้ารบกวนจิตใจคนอื่นเราก็ไม่อยากทำ เราไม่ใช่แค่สนใจแต่หาเงิน เรื่องการบ้านกับสามีก็ไม่เคยให้สามีเรียกร้อง การกิน การอยู่ ซัพพอร์ตหมดค่ะ ผู้หญิงแบบเราไม่ดีใช่ไหมค่ะ