มีการตูนเรื่องหนึ่งทีจำชื่อไม่ได้(แบบอ่าน)ที่มีพระเอกเป็นคนไม่ชอบยิ้มตอนอยู่ร.ร.แล้วนางเอกชอบพระเอก ตอนเลืกเรียนเพื่อนของนางเอกชวนนางเอกไปคาเฟ่เปิดใหม่อยู่หน้าสถานีรถไฟแต่นางเอกปฏิเสธเพราะว่ามีธุระนิดหน่อย แต่จริงๆแล้วนางเอกไปคาเฟ่สไตล์ยุโรปที่อยู่ในซอยที่ไม่ค่อยมีคนผ่าน ข้างในมีของสไตล์ยุโรปมากมายแล้วคนที่ทำกาแฟก็เป็นพระเอกแต่พระเอกจำชื่อนางเอกไม่ได้เพราะไม่ค่อยสนใจคนรอบๆ นางเอกก็บอกชื่อและบอกว่ายุห้องเดียวกัน พระเอกเลยตัดบทไปบอกว่าจะเอากาแฟแบบไหน นางเอกเลยบอกว่าเอาแบบธรรมดา และมีลูกค้าคนหนึ่งที่มาก่อนนางเอกพูดว่า ขอบคุณที่รับฟังเรื่องของฉัน พระเอกเลยยิ้มนางเอกก็คิดว่าเพิ่งเคยเห็นรอยยิ้มของพระเอกเป็นครั้งแรก พอลุกค้าออกไปพระเอกเลยถามนางเอกว่ามานั่งตรงนี้ไม นางเอกตอบว่า จะดีเหรอค่ะในใจจะพูดสุภาพทำไม พระเอกเลยเอากาแฟให้นางเอก นางเอกก็กินบอกว่าเป็นกาแฟที่มีความเปรี้ยวแต่มีความคมอยู่แต่อร่อย พระเอกเลยบอกว่าฉันหาวิธีต่างๆให้ได้กาแฟที่อร่อยในแบบที่ลุกค้าชอบ นางเอกถามว่าทำงานพาสไทม์เหรพระเอกจอบกลับว่า เปล่านี้เป็นร้านของพ่อกับแม่นะ พวกเขาเจ็บหลังเลยทำงานที่ยืนนานๆไม่ได้นานฉันเลยต้องมาทำแทนพวกท่าน แล้วเะอมาทำอะไรที่นี้เหรอ นางเอกคิดในใจว่า ถ้าบอกไปเดี๋ยวว่าประหลาด พระเอกบอกว่า)สามารถรับฟังเรื่องของเธอได้นะ นางเอกเลยบอกว่า ชอบมากเลยไม่ใช่นะอย่างเข้าใจผิดฉันชอบร้านแบบเก่าๆสไตล์ยุโรปแต่เพื่อนของฉันชอบของที่น่ารักกุ๊กกิ๊กนะ พระเอกเลยบอกว่าฉันก็ชอบนะศาลเก่าๆบลาๆๆ ฉันเข้าใจๆนางเอกพูด พระเอกเลยบอกว่าอย่าบอกใครนะว่าฉันทำงานอยู่นี้ นางเอกเลยบอกว่า อือ จำเนื้อเรื่องได้แค่เท่านี้ อย่างจะรู้ว่าชื่อการตูนอะไรนะค่ะ^ - ^
พอจะรู้ชื่อการตูนไมค่ะ