สวัสดีครับชาว Pantip.com ทุกท่าน กระทู้ที่ผมตั้งขึ้นมานี้ไม่ได้ แต่งเรื่องเอง หรือ ใส่ร้ายครอบครัวตัวเอง ครับผมรู้สึกอึดอัดใจกับคนที่บ้านผมอย่างมากเพราะผมโดนคนที่บ้านกระทำกับผมมาโดยตลอด ผมเลยไม่รุ้จะทำยังไงแล้วจริงๆครับ เลยต้องมาระบายแบบนี้แหละครับ ขอเข้าเรื่องเลยละกันครับ
ตั้งแต่เด็กจนโต ผมโดนครอบครัวตัวเองเอาเปรียบมาโดยตลอดครับ ทั้งๆที่ว่าผมไม่เคยคิดร้ายอะไรกับเขาเลยแม้แต่นิดเดียว เรื่องมันมีอยู่ว่า ตั้งแต่ผมยังเด็ก ตอนนั้นผมกำลังเรียนอยู่ชั้น ป.1 ครับเป็นคนย้ายที่เรียนบ่อยมากๆ จนสุดท้ายผมได้เรียนอยู่กับโรงเรียนข้างๆที่พ่อผมสอน พ่อผมรับข้าราชการครูครับ ผมอยู่กับพ่อผมมาตั้งแต่เด็ก แม่ผมไม่เคยสนใจผมเลยครับ นานๆมาหาครั้ง ผมเลยได้อยู่กับพ่อผมมาตั้งแต่เด็กแต่ผมก็ไม่เคยเดือดร้อนใคร
แต่พอมาถึงจุดหนึ่งจุดที่เปลี่ยนชีวิตผมไปครับ แม่แอบไปมีคนอื่นพ่อรู้ พ่อผมเลยไม่รู้ทำยังไงครับ ได้แต่เครียดออกไปกินเหล้า แล้วพ่อผมก็ทำแบบนั้นคืนคือพ่อผมก็มีคนใหม่แต่ยังไม่ได้คบกันนะครับ ทำให้ทั้ง 2 คนต่างคนต่างรู้ (ที่ผมรู้เพราะมีญาติผู้ใหญ่เล่าให้ฟังครับ)
หลังจากนั้นแม่ก็มาจากเชียงใหม่ เพื่อมาขออย่ากับพ่อ สิ่งที่ผมจำได้นั้น คือเขาสองคน ทะเลาะกันหนักมาก แต่ตอนนั้นผมยังเด็กมากเลยไม่รุ้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเกิดการแย่งตัวผม พ่อผมก็ไม่ยอมให้ผมไป แม่ผมก็จะเอาไปอยู่ด้วย สุดท้ายคือ แม่ทำสำเร็จครับ เอาผมไปอยู่ด้วยครับ
จากนั้นมาผมก็มาอยู่กับแม่ที่เชียงใหม่ ตอนแรกก็ดีนะครับ ผมมีความสุขอยู่ แต่วันหนึ่ง แม่ก็พาแฟนใหม่เข้ามา ตอนแรกผมก็คิดว่าเขาจะดี เพราะเขาพาผมไปเที่ยว ไปนั่นไปนี่ แต่พอนานไปเรื่อยๆ นิสัยเริ่มออก
ผ่านไป 10 ปี
ผมได้ติดต่อกับพ่อผมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมโตขึ้น อายุ 15 ตอนนั้นด้วยความที่ผมคิดถึงพ่อผมมาก ผมจึงโทรหาพ่อผมบ่อยขึ้นหลายๆปี จนทำให้ไอ่พ่อเลี้ยงไม่พอใจที่ผมทำแบบนี้ มันเลยประชดประชัน คือการแอบไปมีกิ๊กเพื่อให้แม่ผมเจ็บใจ เขาสองคนทะเลาะกันทุกวันเลยครับ จนที่ว่าผมหลับอยู่ก็ทุบตีกันทะเลาะกันตอนดึกๆ จนข้างบ้านไม่ได้หลับไม่ได้นอน ทำให้ผมอายมาก ผมไม่รู้จะมองหน้าคนระแวกแถวบ้ายยังไง จึงทำให้หนีออกจากบ้านไปอยู่คนเดียว ด้วยความที่ยังเรียนอยู่แล้วยังไม่มีงานทำครับ สุดท้ายผมจึงต้องกลับบ้านไปเป็นพักๆ เพื่อไปขอเงิน แต่แม่ก็ให้ครับ แต่หลังๆมาแม่ต้องยอมพ่อเลี้ยงเพราะกลัวมันจะหนีไป ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องตามใจมันเพราะว่ามันมาอยู่ที่บ้านผมไม่มีอะไรเลยครับ ตอนเข้ามา มีรถเก่าๆกับกระเป๋าเสื้อผ้าขาดๆ ผมก็เลยต้องทำตามที่พวกเขาต้องการ จนกระทั่งผมยอมกลับมาบ้านครับ
อยู่มาวันหนึ่งผมได้ไปหางานพิเศษทำหลังเลิกเรียนครับเพราะผมเริ่มไม่อยากขอเงินพวกเขาใช้ครับ ผมก็ทำมาเรื่อยๆเป็นเวลา 3 ปีและได้เงินมาผมก็เก็บไว้จนได้มาจำนวนหนึ่ง 6 หลักครับ ผมไม่เคยบอกพวกเขาเลย และมีวันหนึ่งผมอยากได้รถใหม่เพราะไอ่พ่อเลี้ยงมันชอบหวงของมัน ผมจึงบอกแม่ว่า
ผม : ตอนนี้มีเงินสดที่เก็บมาอยู่.....นะ ว่าจะเอาไปซื้อรถ
แม่ : จะเอารถไรหละเดี๋ยวไปดูด้วยกัน
ผม : ขอดูก่อนละกันเดี๋ยวจะมาบอก
หลังจากคุยกันเสร็จผมไม่รู้ว่าแม่ไปบอกอะไรไอ่พ่อเลี้ยง อีกวันมาแม่ผมไปร้านรถแล้วโทรมาบอกว่า
"
ตอนนี้อยู้ร้านรถว่าจะซื้อรถมาไว้ทำธุระกิจที่บ้านขอยืมเงินก่อนได้ไหม"
ด้วยความไว้ใจผมจึงเอาเงินไปให้เพราะว่าเขาบอกยืมไม่นาน หลังจากนั้นก็มีข้ออ้างสารพัดเพื่อมาเอาเงินผม จนหมดทุกบาทเลยครับ สุดท้ายไม่คืนครับ
จึงทะเลาะกันเรื่องเงินระหว่างผมกับแม่มาหลายปี ผมเลยเลิกไว้ใจทุกคนที่บ้าน และจึงหาสาเหตุว่า ไอ่พ่อเลี้ยงเป็นคนบอกให้แม่ทำทุกอย่าง
ต่อมาผมเลยย้ายออกจากบ้านไปอยู่กับยายที่นอกตัวเมืองครับและอีกอย่างผมมีแฟนครับ จึงทำให้นานๆกลับบ้านที แล้วผมมีแฟนด้วย จึงพาแฟนไปอยู่ด้วยพอพวกเขารู้ เขาก็ขอให้แฟนผมไปช่วยงานบ้านใช้ให้ทำทุกอย่าง จนแทบที่ว่า แฟนผมทำงานแทนทุกอย่างแล้วพวกเขาแทบไม่ต้องทำอะไรเลย แฟนผมก็จำเป็นต้องยอมครับ และพอเห็นแฟนผมทำงานขยัน ก็ใช้หนักขึ้นเรื่อยๆ จนเขาไม่ไหว แล้วเขาบอกผมตลอดว่าไม่ไหวแล้ว มีวันหนึ่งแฟนผมไม่สบายหนัก เลยได้พักหลายวัน แต่ช่วงพักผมเลยถือโอกาศ พาแฟนออกไปเที่ยว ไปถ่ายรูปเล่น เพราะตอนนั้นปิดเทอมพอดี จนพวกเขาเห็นใน IG ทำให้พวกเขาไม่พอใจที่แฟนผมไม่ยอมไปช่วยงานบ้าน จึงด่าผมกับแฟนผม และ ไล่แฟนผมออกจากบ้านยายและไม่ให้เข้ามา แฟนผมจึงขอตัวกลับไปอยู่บ้าน และ สุดท้าย เราห่างกันจนแทบไม่ได้เจอกันเพราะบ้านแฟนผมไกลจึงไปหาไม่ค่อยได้ สุดท้ายเราเลิกกันครับ ผมเสียใจมาก ที่เจอแบบนี้ จนผมไม่รู้จะทำยังไง ค่อยๆทำใจไป จนกลับมาเกือบๆปกติ ครับ
ตอนนี้ผมอายุ 22 แล้ว และเรียนมหาวิทยาลัยด้วย ผมสามารถเข้างานเป็นกะได้ เพราะว่าตารางเรียนไม่ได้เรียนทั้งวันครับ งานนี้เป็นงานที่โอเคเลยครับ เป็นงานกะดึกแต่อยู่ไกล้บ้านผม พวกเขาสองคนรู้ว่าผมอยู่ที่ทำงานไกล้บ้านจึงมาป่วนผมที่ีทำงานทุกวัน มาตีสนิทมาคุยกับผู้จัดการผม จนพวกเขาลำคาน เพราะเข้ามาบ่อยและมาจับผิดผม เช่น ตอนผมออกไปซื้อข้าวกินผมจำเป็นจะต้องทิ้งออฟฟิตไว้และล๊อกประตู บางครั้งพวกเขามาเจอใส่ตอนผมไม่อยู่ก็จะมาด่าว่าอย่างกับเป็นผู้จัดการเองซะงั้น ทั้งๆที่ผมขออณุญาติหัวหน้างานผมแล้ว เขาบอกให้ไปได้แต่ต้องล๊อกประตูไว้และห้ามออกไปเกิน 10-15 นาที ผมก็ทำตามนั้นมาตลอด ออกไปซื้อข้าวมานั่งกิน แต่พวกเขาทำตัวมีอำนาจโทรไปว่าผมให้ผู้จัดการผมและใส่ร้ายแบบมโนทุดอย่างขึ้นมาเองครับ ทำให้ผมโดนว่าอย่างหนัก และไปเดือดร้านพวกเพื่อนๆพี่ๆที่เขาแวะมาหาผม จนกระทั่งตอนนี้มิตรสหายผม ไม่มีใครอยากยุ่งกับผมเพราะมารสองคนนี้เลยครับ เพราะเขากลัวจะโดนสองคนนี้โทรไปด่า และ แอดเฟสไปว่าส่งข้อความอย่างไรก็มี ไม่ให้เขามายุ่งกับผม ผมไม่รู้เขาต้องการอะไร พอรู้ว่าใครเป็นเพื่อนผม พวกเขาก็จะทำแบบนี้ใส่หมดเลย เหมือนกับแกล้ง แม้กระทั่งที่ทำงานเขาก็เอาผมไปว่าเสียๆ หายๆ จนทุกวันนี้ผมก็ไม่รุ้ว่า ผมจะทำงานที่ทำอยู่ได้นานแค่ไหน เพราะยังอยู่ในช่วงทดลองงาน 3 เดือนครับ เดือนหน้าก็เดือนสุดท้ายแล้ว ถ้าพวกเขาไม่หยุด ชีวิตผมก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนต่อแล้วครับ เนื่องจากผมต้องมีค่าใช้จ่ายเหมือนมนุษย์เงินเดือนทั่วไปครับ
ผมโดนคนในครอบครัว ทำลายชีวิต และการงาน
ตั้งแต่เด็กจนโต ผมโดนครอบครัวตัวเองเอาเปรียบมาโดยตลอดครับ ทั้งๆที่ว่าผมไม่เคยคิดร้ายอะไรกับเขาเลยแม้แต่นิดเดียว เรื่องมันมีอยู่ว่า ตั้งแต่ผมยังเด็ก ตอนนั้นผมกำลังเรียนอยู่ชั้น ป.1 ครับเป็นคนย้ายที่เรียนบ่อยมากๆ จนสุดท้ายผมได้เรียนอยู่กับโรงเรียนข้างๆที่พ่อผมสอน พ่อผมรับข้าราชการครูครับ ผมอยู่กับพ่อผมมาตั้งแต่เด็ก แม่ผมไม่เคยสนใจผมเลยครับ นานๆมาหาครั้ง ผมเลยได้อยู่กับพ่อผมมาตั้งแต่เด็กแต่ผมก็ไม่เคยเดือดร้อนใคร
แต่พอมาถึงจุดหนึ่งจุดที่เปลี่ยนชีวิตผมไปครับ แม่แอบไปมีคนอื่นพ่อรู้ พ่อผมเลยไม่รู้ทำยังไงครับ ได้แต่เครียดออกไปกินเหล้า แล้วพ่อผมก็ทำแบบนั้นคืนคือพ่อผมก็มีคนใหม่แต่ยังไม่ได้คบกันนะครับ ทำให้ทั้ง 2 คนต่างคนต่างรู้ (ที่ผมรู้เพราะมีญาติผู้ใหญ่เล่าให้ฟังครับ)
หลังจากนั้นแม่ก็มาจากเชียงใหม่ เพื่อมาขออย่ากับพ่อ สิ่งที่ผมจำได้นั้น คือเขาสองคน ทะเลาะกันหนักมาก แต่ตอนนั้นผมยังเด็กมากเลยไม่รุ้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเกิดการแย่งตัวผม พ่อผมก็ไม่ยอมให้ผมไป แม่ผมก็จะเอาไปอยู่ด้วย สุดท้ายคือ แม่ทำสำเร็จครับ เอาผมไปอยู่ด้วยครับ
จากนั้นมาผมก็มาอยู่กับแม่ที่เชียงใหม่ ตอนแรกก็ดีนะครับ ผมมีความสุขอยู่ แต่วันหนึ่ง แม่ก็พาแฟนใหม่เข้ามา ตอนแรกผมก็คิดว่าเขาจะดี เพราะเขาพาผมไปเที่ยว ไปนั่นไปนี่ แต่พอนานไปเรื่อยๆ นิสัยเริ่มออก
ผ่านไป 10 ปี
ผมได้ติดต่อกับพ่อผมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมโตขึ้น อายุ 15 ตอนนั้นด้วยความที่ผมคิดถึงพ่อผมมาก ผมจึงโทรหาพ่อผมบ่อยขึ้นหลายๆปี จนทำให้ไอ่พ่อเลี้ยงไม่พอใจที่ผมทำแบบนี้ มันเลยประชดประชัน คือการแอบไปมีกิ๊กเพื่อให้แม่ผมเจ็บใจ เขาสองคนทะเลาะกันทุกวันเลยครับ จนที่ว่าผมหลับอยู่ก็ทุบตีกันทะเลาะกันตอนดึกๆ จนข้างบ้านไม่ได้หลับไม่ได้นอน ทำให้ผมอายมาก ผมไม่รู้จะมองหน้าคนระแวกแถวบ้ายยังไง จึงทำให้หนีออกจากบ้านไปอยู่คนเดียว ด้วยความที่ยังเรียนอยู่แล้วยังไม่มีงานทำครับ สุดท้ายผมจึงต้องกลับบ้านไปเป็นพักๆ เพื่อไปขอเงิน แต่แม่ก็ให้ครับ แต่หลังๆมาแม่ต้องยอมพ่อเลี้ยงเพราะกลัวมันจะหนีไป ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องตามใจมันเพราะว่ามันมาอยู่ที่บ้านผมไม่มีอะไรเลยครับ ตอนเข้ามา มีรถเก่าๆกับกระเป๋าเสื้อผ้าขาดๆ ผมก็เลยต้องทำตามที่พวกเขาต้องการ จนกระทั่งผมยอมกลับมาบ้านครับ
อยู่มาวันหนึ่งผมได้ไปหางานพิเศษทำหลังเลิกเรียนครับเพราะผมเริ่มไม่อยากขอเงินพวกเขาใช้ครับ ผมก็ทำมาเรื่อยๆเป็นเวลา 3 ปีและได้เงินมาผมก็เก็บไว้จนได้มาจำนวนหนึ่ง 6 หลักครับ ผมไม่เคยบอกพวกเขาเลย และมีวันหนึ่งผมอยากได้รถใหม่เพราะไอ่พ่อเลี้ยงมันชอบหวงของมัน ผมจึงบอกแม่ว่า
ผม : ตอนนี้มีเงินสดที่เก็บมาอยู่.....นะ ว่าจะเอาไปซื้อรถ
แม่ : จะเอารถไรหละเดี๋ยวไปดูด้วยกัน
ผม : ขอดูก่อนละกันเดี๋ยวจะมาบอก
หลังจากคุยกันเสร็จผมไม่รู้ว่าแม่ไปบอกอะไรไอ่พ่อเลี้ยง อีกวันมาแม่ผมไปร้านรถแล้วโทรมาบอกว่า
"ตอนนี้อยู้ร้านรถว่าจะซื้อรถมาไว้ทำธุระกิจที่บ้านขอยืมเงินก่อนได้ไหม"
ด้วยความไว้ใจผมจึงเอาเงินไปให้เพราะว่าเขาบอกยืมไม่นาน หลังจากนั้นก็มีข้ออ้างสารพัดเพื่อมาเอาเงินผม จนหมดทุกบาทเลยครับ สุดท้ายไม่คืนครับ
จึงทะเลาะกันเรื่องเงินระหว่างผมกับแม่มาหลายปี ผมเลยเลิกไว้ใจทุกคนที่บ้าน และจึงหาสาเหตุว่า ไอ่พ่อเลี้ยงเป็นคนบอกให้แม่ทำทุกอย่าง
ต่อมาผมเลยย้ายออกจากบ้านไปอยู่กับยายที่นอกตัวเมืองครับและอีกอย่างผมมีแฟนครับ จึงทำให้นานๆกลับบ้านที แล้วผมมีแฟนด้วย จึงพาแฟนไปอยู่ด้วยพอพวกเขารู้ เขาก็ขอให้แฟนผมไปช่วยงานบ้านใช้ให้ทำทุกอย่าง จนแทบที่ว่า แฟนผมทำงานแทนทุกอย่างแล้วพวกเขาแทบไม่ต้องทำอะไรเลย แฟนผมก็จำเป็นต้องยอมครับ และพอเห็นแฟนผมทำงานขยัน ก็ใช้หนักขึ้นเรื่อยๆ จนเขาไม่ไหว แล้วเขาบอกผมตลอดว่าไม่ไหวแล้ว มีวันหนึ่งแฟนผมไม่สบายหนัก เลยได้พักหลายวัน แต่ช่วงพักผมเลยถือโอกาศ พาแฟนออกไปเที่ยว ไปถ่ายรูปเล่น เพราะตอนนั้นปิดเทอมพอดี จนพวกเขาเห็นใน IG ทำให้พวกเขาไม่พอใจที่แฟนผมไม่ยอมไปช่วยงานบ้าน จึงด่าผมกับแฟนผม และ ไล่แฟนผมออกจากบ้านยายและไม่ให้เข้ามา แฟนผมจึงขอตัวกลับไปอยู่บ้าน และ สุดท้าย เราห่างกันจนแทบไม่ได้เจอกันเพราะบ้านแฟนผมไกลจึงไปหาไม่ค่อยได้ สุดท้ายเราเลิกกันครับ ผมเสียใจมาก ที่เจอแบบนี้ จนผมไม่รู้จะทำยังไง ค่อยๆทำใจไป จนกลับมาเกือบๆปกติ ครับ
ตอนนี้ผมอายุ 22 แล้ว และเรียนมหาวิทยาลัยด้วย ผมสามารถเข้างานเป็นกะได้ เพราะว่าตารางเรียนไม่ได้เรียนทั้งวันครับ งานนี้เป็นงานที่โอเคเลยครับ เป็นงานกะดึกแต่อยู่ไกล้บ้านผม พวกเขาสองคนรู้ว่าผมอยู่ที่ทำงานไกล้บ้านจึงมาป่วนผมที่ีทำงานทุกวัน มาตีสนิทมาคุยกับผู้จัดการผม จนพวกเขาลำคาน เพราะเข้ามาบ่อยและมาจับผิดผม เช่น ตอนผมออกไปซื้อข้าวกินผมจำเป็นจะต้องทิ้งออฟฟิตไว้และล๊อกประตู บางครั้งพวกเขามาเจอใส่ตอนผมไม่อยู่ก็จะมาด่าว่าอย่างกับเป็นผู้จัดการเองซะงั้น ทั้งๆที่ผมขออณุญาติหัวหน้างานผมแล้ว เขาบอกให้ไปได้แต่ต้องล๊อกประตูไว้และห้ามออกไปเกิน 10-15 นาที ผมก็ทำตามนั้นมาตลอด ออกไปซื้อข้าวมานั่งกิน แต่พวกเขาทำตัวมีอำนาจโทรไปว่าผมให้ผู้จัดการผมและใส่ร้ายแบบมโนทุดอย่างขึ้นมาเองครับ ทำให้ผมโดนว่าอย่างหนัก และไปเดือดร้านพวกเพื่อนๆพี่ๆที่เขาแวะมาหาผม จนกระทั่งตอนนี้มิตรสหายผม ไม่มีใครอยากยุ่งกับผมเพราะมารสองคนนี้เลยครับ เพราะเขากลัวจะโดนสองคนนี้โทรไปด่า และ แอดเฟสไปว่าส่งข้อความอย่างไรก็มี ไม่ให้เขามายุ่งกับผม ผมไม่รู้เขาต้องการอะไร พอรู้ว่าใครเป็นเพื่อนผม พวกเขาก็จะทำแบบนี้ใส่หมดเลย เหมือนกับแกล้ง แม้กระทั่งที่ทำงานเขาก็เอาผมไปว่าเสียๆ หายๆ จนทุกวันนี้ผมก็ไม่รุ้ว่า ผมจะทำงานที่ทำอยู่ได้นานแค่ไหน เพราะยังอยู่ในช่วงทดลองงาน 3 เดือนครับ เดือนหน้าก็เดือนสุดท้ายแล้ว ถ้าพวกเขาไม่หยุด ชีวิตผมก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนต่อแล้วครับ เนื่องจากผมต้องมีค่าใช้จ่ายเหมือนมนุษย์เงินเดือนทั่วไปครับ