.......
.........
มีรุ่นน้องมาชอบคุยกันสองเดือนแล้วน้องขอคบแต่ตอนนั้นยังไม่ได้อยากคบใคร(เพราะโสดมาสองปีกว่าเลยอยากคุยนานๆ)เลยปฎิเสธไปแต่ระหว่าที่คุยกันเคยบอกว่าไม่ชอบอะไรน้องเค้าก็พยายามไม่ทำพยายามปรับตัวไม่เคยไปเที่ยวจับมือหรืออยู่กันสองต่อสองเลยก็คุยกันมาเรื่อยๆแต่เราชอบหายเพื่อลองใจคนแต่น้องเค้าก็ไม่หายก็รอตลอด จนเราฝึกงานน้องเค้าก็ยังอยู่ค่อยคุยกันตลอกถึงเราชอบหายน้องก็ทักมาตอนนั้นเราไม่เคยทักก่อนเลยเพราะคิดว่าลองใจเพราะกลัวหลายๆอย่าเพราะน้องยังเด็กคงอดทนได้ไม่นาน มีอยู่ครั้งนึ่งเรากลับบ้านไม่ได้น้องก็อาสามาส่งนั้นแหละคือครั้งแรกที่มาส่งและได้ใกล้กันแต่ไม่โดนตัวคุยกันจนเราฝึกงานเสร็จในระหว่างนั้นน้องก็ขอคบเราก็ปฎิเสธแต่น้องก็ยังอยู่และเราบอกอยากได้ของน้องก็ชื้อให้นะเพราะน้องบอกจะไปฝึกงานแล้วเหมือนกันอยากชื้อให้เป็นของขวัญวันเกินและของขวัญก่อนไปฝึกงานตอนนั้นก็หกเดือนกว่าที่คุยกันแต่ก็เริ่มรู้สึกละแต่ก็ยังไม่กล้าคบก็คุยบ้างหายบ้าง(ช่วงปิดเทอมเราก็มีคนคุยประมาณเดือนกว่าน้องเค้าก็หายไปเหมือนรู้ว่าเรามีคนคุยแล้วก็เลิกคุย)เราก็ทักน้องไปน้องก็ตอบนะตอนนั้นเปิดเทอมแล้วน้องไปฝึกงานตั้งแต่ตอนนั้นเราก็ทักไปตลอดเลยแต่ทักไปแบบเดือนึงทักทีสองเดือนทักทีน้องก็ยังรอยังคุยนะและเราก็หายไปอีกจนถึงวันเกิดน้องเราไปแฮปคนสุดท้ายตอนนั้นก็สิบเอ็ดเดือนแล้วที่เราคุยกัน(เรานับ)จนกระทั้งวันนี้ทักไปกะจะไปขอคืนดีก็ทักไปปกติแต่น้องตอบแปลกๆเลยไปดูหน้าเฟสน้องมีแฟนแล้วทำไมเสียใจก็ไม่รู้สิทั้งที่ตัวเองเป็นคนผิดแต่วันนี้ครมรอบหนึ่งปีที่คุยกันกะจะพอแล้วที่ลองใจเพราะเชื่อแล้วจะมาขอคบแบบจริงจังเลยแต่ไม่ทันแล้วสินะ////ทำไมถึงหายบ่อยอะหรอเพราะอยากเป็นตัวเองอยากรู้ว่าน้องจะรับได้ไหมแต่น้องรับได้ทุกอย่างผิดที่พี่เองอะที่ช้า////
เสียใจนะที่หนึ่งปีก็ไม่ได้คบกันแต่ก็ดีแล้วละมั้ง
((อยู่คนเดียวไปตอนนี้โสดมาสามปีกว่าแล้วค่ะ))
เรื่องจริง
.........
มีรุ่นน้องมาชอบคุยกันสองเดือนแล้วน้องขอคบแต่ตอนนั้นยังไม่ได้อยากคบใคร(เพราะโสดมาสองปีกว่าเลยอยากคุยนานๆ)เลยปฎิเสธไปแต่ระหว่าที่คุยกันเคยบอกว่าไม่ชอบอะไรน้องเค้าก็พยายามไม่ทำพยายามปรับตัวไม่เคยไปเที่ยวจับมือหรืออยู่กันสองต่อสองเลยก็คุยกันมาเรื่อยๆแต่เราชอบหายเพื่อลองใจคนแต่น้องเค้าก็ไม่หายก็รอตลอด จนเราฝึกงานน้องเค้าก็ยังอยู่ค่อยคุยกันตลอกถึงเราชอบหายน้องก็ทักมาตอนนั้นเราไม่เคยทักก่อนเลยเพราะคิดว่าลองใจเพราะกลัวหลายๆอย่าเพราะน้องยังเด็กคงอดทนได้ไม่นาน มีอยู่ครั้งนึ่งเรากลับบ้านไม่ได้น้องก็อาสามาส่งนั้นแหละคือครั้งแรกที่มาส่งและได้ใกล้กันแต่ไม่โดนตัวคุยกันจนเราฝึกงานเสร็จในระหว่างนั้นน้องก็ขอคบเราก็ปฎิเสธแต่น้องก็ยังอยู่และเราบอกอยากได้ของน้องก็ชื้อให้นะเพราะน้องบอกจะไปฝึกงานแล้วเหมือนกันอยากชื้อให้เป็นของขวัญวันเกินและของขวัญก่อนไปฝึกงานตอนนั้นก็หกเดือนกว่าที่คุยกันแต่ก็เริ่มรู้สึกละแต่ก็ยังไม่กล้าคบก็คุยบ้างหายบ้าง(ช่วงปิดเทอมเราก็มีคนคุยประมาณเดือนกว่าน้องเค้าก็หายไปเหมือนรู้ว่าเรามีคนคุยแล้วก็เลิกคุย)เราก็ทักน้องไปน้องก็ตอบนะตอนนั้นเปิดเทอมแล้วน้องไปฝึกงานตั้งแต่ตอนนั้นเราก็ทักไปตลอดเลยแต่ทักไปแบบเดือนึงทักทีสองเดือนทักทีน้องก็ยังรอยังคุยนะและเราก็หายไปอีกจนถึงวันเกิดน้องเราไปแฮปคนสุดท้ายตอนนั้นก็สิบเอ็ดเดือนแล้วที่เราคุยกัน(เรานับ)จนกระทั้งวันนี้ทักไปกะจะไปขอคืนดีก็ทักไปปกติแต่น้องตอบแปลกๆเลยไปดูหน้าเฟสน้องมีแฟนแล้วทำไมเสียใจก็ไม่รู้สิทั้งที่ตัวเองเป็นคนผิดแต่วันนี้ครมรอบหนึ่งปีที่คุยกันกะจะพอแล้วที่ลองใจเพราะเชื่อแล้วจะมาขอคบแบบจริงจังเลยแต่ไม่ทันแล้วสินะ////ทำไมถึงหายบ่อยอะหรอเพราะอยากเป็นตัวเองอยากรู้ว่าน้องจะรับได้ไหมแต่น้องรับได้ทุกอย่างผิดที่พี่เองอะที่ช้า////
เสียใจนะที่หนึ่งปีก็ไม่ได้คบกันแต่ก็ดีแล้วละมั้ง
((อยู่คนเดียวไปตอนนี้โสดมาสามปีกว่าแล้วค่ะ))