คนเชื่อแต่คำโฆษณา กับ หน่วยงานรัฐไม่ยื่นมือช่วย อันไหนน่ากลัวกว่ากัน

สังคมทุกวันนี้เริ่มอยู่ยากขึ้นทุกวันนะครับ จากเหตุการณ์สินค้าชนิดหนึ่งที่กำลังดังในโซเชี่ยลเรื่องมาตรฐานและการใช้งานในเครื่องยนต์ของรถ
ทำให้ผมแปลกใจอยู่สองเรื่อง หลังจากการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์จากอาจารย์ชื่อดังคนนึงว่าไม่เหมาะจะนำมาใช้กับเครื่องยนต์ของรถ
1. คนที่ต้องการใช้สินค้า หลงเชื่อคำโฆษณาและบอกต่อ โดยไม่ได้ศึกษาคุณสมบัติให้ดี ทั้งที่คุณกำลังจะเอาไปใช้กับรถยนต์ราคาแพงของคุณ
2. ไม่มีหน่วยงานไหนเข้ามาควบคุมสินค้าตัวนี้ได้อย่างไร ทั้งที่ผู้บริโภคเอาสินค้านี้ไปใช้กับเครื่องยนต์ของรถและอาจเกิดผลเสียจากสินค้านี้
จากสองเรื่องนี้ทำให้ผมอดห่วงไม่ได้ว่ายังมีสินค้าประเภทนี้หลงเหลือในตลาดอีกมากเท่าไหร่
คนทั่วไปไม่มีทางรู้แน่ล่ะครับ ว่าของที่ขายในตลาดทั้งวางตามห้างหรือออนไลน์มีคุณภาพดีแค่ไหน เกิดผลดีผลเสียยังไง นอกจากฟังคำโฆษณา
ดังนั้น ผมจึงมองว่าเราอยู่ยากมากขึ้นกับสังคมที่แข่งขันกันด้านธุรกิจเพื่อให้มีผลกำไรโดยไม่สนใจสุขภาพหรือคุณภาพชีวิตและทรัพย์สินของเรา
หน่วยงานจากภาครัฐ ผมเข้าใจว่าคุณทำงานตามหน้าที่ครับ บางอย่างมันไม่อยู่ในอำนาจหน่วยงานคุณ แล้วอยู่ในอำนาจใครล่ะครับ
ที่ต้องใส่ใจสินค้าที่ออกมายังมือผู้บริโภคทุกวันๆ มีขายกันเยอะมากครับ แต่โดยเฉพาะสินค้าที่เกี่ยวกับชีวิตและทรัพย์สินอยากให้เข้ามาดูจริงๆ

*ประเด็นนี้ไม่ได้อยากดราม่านะครับ แค่อยากเตือนทุกคนให้ระวังในการเลือกใช้สินค้าเอาเอง เพราะไม่มีใครดูแลคุณได้ดีเท่าตัวคุณ