แค่อยากจะมาแชรประสบการณ์ความรักห่วยๆ ย้อนกลับไปประมาน 6-7ปีที่แล้ว เกิดมรสุมหนักกับชีวิต ตอนฉันเรียนยุมหาลัยแห่งหนึ่งย่านตะวันออก จังหวะนั้นทางบ้านได้เกิดปัญหาด้านการเงินจนไม่สามารถส่งฉันเรียนต่อได้ ตอนนั้นฉันกำลังจบชั้นปีที่2 ขึ้นปีที่3 ทุกอย่างมืดไปหมด ฉันเลยได้ตัดสินใจลาออก เพื่อจะไปหางานทำ ตอนนั้นฉันมีแฟนที่คบกันมาสักระยะ เขาชักชวนให้ไปหางานทำที่กรุงเทพ ฉันจึงได้โอกาสโอนหน่อวยกิจทั้งหมดมาศึกษาต่อที่กรงเทพ และได้ไปทำงานพาสไทม์ยุร้านอินเตอร์เน็ตแห่งหนึ่ง ทำมาได้สักพัก ทางบ้านจึงได้เรียกตัวกลับมาทำงานที่บ้าน ฉันจึงได้กลับมาตามที่ทางบ้านบอก ฉันโดนชักจูงให้มาทำงานเกี่ยวกับการขนส่ง การทำงานก็เปนไปอย่างราบรื่น จนวันนึงที่จุดเปลี่ยนกำลังเกิดขึ้น...
ฉันไปพบกับผู้ชายคนนึง พูดง่ายๆว่าเขาก้คือลูกค้าที่เข้าออกบริษัทเรา เขาจะมาทุกอาทิด อาทิดละ2-3ครั้ง ทุกครั้งที่ฉันเจอเขายอมรับว่าใจเต้นแรง เขาอายุประมาน 36 ซึ่งตอนนั้นฉันอายุเพียง 24 ปี เขาเริ่มจากการมีบทสนทนากับเรา ติดต่อเรา แต่ทั้งหมดนั้นก็มีแต่เรื่องงาน อาจจะมีแซวกันบ้างตามภาษาออฟฟิต จนเรารุจักกันมาสักระยะ และสิ่งที่ทำให้หัวใจชั้นแตกสะลาย(ตอนนั้นฉันเลวมาก ฉันมีแฟนยุแล้วแต่ฉันก็ยังรุสึกแบบนี้) ก็คือ เขาเพิ่งแต่งงานได้จะ2ปีแล้ว
ใช่..ตอนนั้นคือฉันตัดใจ เพราะทุกอย่างมันไม่มีทางเปนอะไรไปได้ หลังจากนั้นเราก้ยังพบเจอเขายุเรื่อยๆ จนเย็นวันนึงเขาได้โทรมาหาเรา ซึ่งแปลกที่มันนอกเวลางานมาแล้ว แต่เขาโทรมา ฉันรับสายเขา แล้วเหมือนทุกอย่างมันปะทุ เขาสารภาพความรุสึกทั้งหมดที่มีให้ฉันฟัง และฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะพูดความรุสึกที่มีให้กับเขาฟัง ตอนนั้นดีใจมากที่เราไม่ได้คิดไปเองฝ่ายเดียว สักพักหลังจากวางสายเขาก็ขับรถมาหาเราถึงหน้าบ้าน ได้คุยกันสักพักแล้วก็แยกย้ายไป จากวันนั้นทุกอย่างก็ทำให้ฉันเปนคนเลว ฉันเลือกที่จะโกหกแฟนตัวเอง ฉันเลือกที่จะสานสัมพันกับคนที่เขามีเจ้าของ ฉันคบ พูดคุยกับ ผช ทั้ง2 มาเปนระยะ จนถึงวันที่ฉันรุสึกว่าเราต้องเลือกแล้ว แล้วฉันก็เลือกที่จะทิ้งผชที่คบกันมา3-4ปีไป เพื่อคิดว่าผชคนนี้แระที่จะทำให้อนาคตฉันดีขึ้น อะไรที่ตัดสิน ยอมรับว่าตอนนั้นลืมผิดชอบชั่วดีไปหมด ได้ยุกับตนที่เรารักแถมเขาให้เงินใช้อาทิดละ10000บาท ใช่ผญทุกคนตาโต
ขอเล่าประวัติพี่เขานิดนึง เขาทำงานเกี่ยวกับนำเข้าส่งออก ออฟฟิตเขาจะยุที่กทม คอนโดเขาที่ยุกับภรรยาก็ที่กทม แต่เขาต้องเดินทางมาทำงานที่ชลบุรีบ่อยครั้ง แล้วเราจะได้พบเจอ กินข้าว พูดคุย รับส่งหลังเลิกงาน ทุกครั้งที่เขามาชลบุรี มีไปเที่ยวต่างจังหวัด เดินห้าง เหมือนคู่รักทั่วไป แต่เขาก็ได้มีการพูดคุยกับครอบครัวเราถึงความไม่ถูกต้อง (ใช่ทุกคนคงสงสัยว่าไม่มีใครห้ามเลยหรอ) การสนทนากันวันนั้น เขากล้าพูดกับครอบครัวเราถึงการคบกันครังนี้ เขาขอเวลา3ปีจากนี้ ตามที่เขาได้พูดคุยกับภรรยาเขาว่า เขาจะปล่อยสามีของเขาเพราะเขาไม่สามารถมีลูกและให้ความสุขได้ และให้ไปมีใครก็ได้โดยที่จะไม่ตามไปวุ่นวาย นี่คือสิ่งที่เขาได้พูดคุยกับครอบครัวเราเพื่อเปิดทางให้เราได้คบกันต่อไป ทุกอย่างทำให้ฉันมั่นใจว่าฉันจะฝากชีวิตไว้กับเขา แต่หลายครั้งที่เราก็ถามว่าทนยุกับภรรยาไปเพื่ออะไร ทำไมไม่แยกย้ายกันไป เขาก็ได้แต่เล่าว่าตอนที่เขารำบากก็ได้ภรรยาเขาช่วยไว้ และอีกอย่างภรรยาเขาตัวคนเดียวไม่มีใคร เปนห่วงเขา สงสารเขา มันเรยทำให้เราคิดว่า เขายุกันเพราะบุญคุน
จนวันนึงภรรยาเขาจับได้ ก็เปนอย่างที่ทุกคนพอจะเดาได้ ว่าไม่รุเลยหรอว่าเขามีเมียยุแล้วนู้นนี่นั่น แต่นั้นมันก็ทำให้ฉันยังหน้ามืดยุกับความรักนี้ เราก็ถูไถกันมาจนความรักเข้าปีที่2 ก็เริ่มมีผญอีกคนเข้ามา ไม่รุว่าด้วยความรักหรือการแย้งชิ่งด้วยนิสัยผชเปนคนสายเปย์ เราก็จับได้ทุกอย่างก้จบลง แน่นอนว่ามันมีความระแวงเกิดขึ้นแน่ พอเข้าปีที่2เขาก็ดาวน์รถให้ ตกแต่งซ่อมแซมบ้านให้ ทุกอย่างมันเพอเฟคไปหมด เรามีความสุขมากที่เปนแบบนี้เพราะเชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดมันคงเปนจิง พอเขาปีที่3 เรานี่ตื่นเต้นมาก นี่มันจะคบ3ปีที่เขาบอกแล้วนิ เราจะไม่ต้องเปนแบบนี้แร้ว แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เราป่วย รุสึกอาเจียนเรยไปหาหมอ ผลออกมาว่าเราท้อง ท้อง!! ไม่กล้าบอกใคร ทำตัวไม่ถูก เลือกติดต่อบอกพี่เขาไป ทุกอย่างหยุดชงัก คำพูดจากเขาคือไม่พร้อม ยังไม่พร้อม พร้อมทั้งสันหายาทุกสิ่งอย่างมาให้เรากินเพื่อขับเลือดออก ตอนนั้นโง่มาก หลงเขา เชื่อเขาหมด กัวเขาจะทิ้ง และคิดว่ามันยังเปนแค่ก้อนเลือด แล้วเขาก็ทำสำเร็จ เราฆ่าเด็กที่ไม่รุเรื่องราวอะไรไป ทุกอย่างผ่านไปแบบไม่มีใครรุถึงความผิดพลาดนี้ จนเรื่งราวผ่านมาสักระยะ ทุกอย่างมีความสุขดีเหมือนเดิมใช่เรามีห่างกันบ้างเพราะเนื่องจากเรามีรถเราเรยไม่ได้ไปเฝ้า ไม่ได้กลับบ้านด้วยกัน แต่สิ่งที่ไม่ขาดคิดก็เกิดขึ้นอีกเราได้ตั้งท้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เราจะทำซ้ำแบบเดิมไม่ได้แล้วนะ เราตัดสินใจบอกทุกคนทางบ้าน ทุกอย่างเปนเรื่องเปนราว ไหนจะครอบครัวเรา ไหนจะครอบครัวเขา ไม่มีข้อสรุปกับปันหานี้ เขาพาภรรยาเขามาพูดคุยกับครอบครัวเราโดยที่ไม่บอกเราสักคำ ทางครอบครัวเราขอแค่ให้ทำพิธีแต่งงานให้เราแบบเงียบๆได้ไหม(แต่สิ่งที่ขอนั้นเราไม่ได้พูดให้ภรรยาเขารับรุนะ) เขาปฏิเสธทุกอย่างรวมถึง3ปีที่ได้เคยพูดไว้ วันนั้นเราเสียใจมากที่เขาเลือกที่จะเลิกลากับเรา จนเรื่องมันบานปลาย จนมีการร่างสันยาความรับผิดชอบของเด็กขึ้นมา ทุกอย่างจบลงพังไม่เปนท่า แยกย้ายกันไป พอตกเยนมาเขาติดต่อกลับมาหาเราโดยพูดว่าไม่อยากให้ทุกสิ่งมันเปนแบบนี้ แล้วเขาจะทำให้ทุกอย่างตามที่ครอบครัวเราเรียกร้อง แต่ขอให้อย่าให้ภรรยาเขารุ จนเรื่องราวทุกอย่างผ่านมาจนถึงท้องเข้าเดือนที่5 เรา2คนได้แต่งงานกันตามที่ทางบ้านเราขอกับเงิน200000บาททอง1บาทแหวน2วง
อยากจะอธิบายเงินจำนวนนี้ว่า 200000 ที่เขาให้เรานั้น เราเปนคนจ่ายค่างาน ค่าโต็ะจีน ก็เหลือแสนเศษๆ 100000นั้นเราแบ่งให้พ่อกับแม่คนละ50000
ก็จะเหลือประมาน50000ได้ เขาบอกเราว่าขอยืมก่อน70000จะเอาไปทำงานเด่วเบิกคืนให้ รักเขาอีกไง เงินไม่พอ ก็เอาทองที่ได้กับที่มีไปจำนำเพื่อเงินมาให้เขากลายเปนเราเปนหนี้อีก30000 ไม่ว่ากันให้ยืมได้ แต่เรื่องเลวร้ายก้มีมาไม่สิ้นสุด ถึงวันที่หมอนัดผ่าพุ่งนี้เช้า พี่เขาก็เมามาเรยพาเพื่อนมาดื่มที่บ้านเราก็แอบได้ยินเขาคุยกันว่าภรรยาเขาจะเลิกกับเขาเมื่อวันที่ลูกเราลืมตาดูโลก ทุกอย่างมันทรุด ยอมรับว่าหันหลังให้เรื่องพวกนี้เรยเพื่อไปเตรียมตัวในวันพุ่งนี้ เช้าเขาพาเราเดินทางไปรพ.ตามปกติส่งเราเข้าห้องคลอดตามปกติที่เขาทำกัน จนทุกอย่างผ่านไปด้วยดี เขาขอตัวไปทำงานแล้วเด่วเยนจะมาหา จนเพื่อน ญาต พ่อแม่มา จนมืดค่ำ เราติดต่อเขาไม่ได้ว่าเขาจะมาไหม ทำอะไรยุ จนทุกคนกลับไปเหลือแค่พ่อแม่เราที่รอเขายุ จนเขาติดต่อมาว่าเด๋วเขาจะเฝ้าเราเองให้พ่อแม่กลับไปได้ แล้วพ่อแม่ที่ไหนจะทิ้งลูกไว้คนเดียวทุกคนรอๆจนดึก แล้วเขาก็มาสภาพเมาปริ่น ถอดเสื้อผ้านอนโดยที่ไม่แคร์สถานที่ ยอมรับคะว่าอายพยาบาลมากกับสิ่งที่พ่อของลูกทำ ไม่เคยคิดมาจะเปนได้ถึงขนาดนี้ พอออกจากรพ.ได้ ทุกคนก้พจะเดาออก เราเลี้ยงลูก เขาทำแต่งานๆ ทะเลาะกัน เขาไม่เคยยุช่วยเราเลี้ยงลูกเรย มาแล้วก็ไปจนความจิงมันก็ได้เปิดเผยเราจับได้ว่าเขากับไปคบ กับไปพบเจอกับผญคนนั้นอีกครั้ง สักพักแล้ว แล้ววันที่เราคลอดลูกที่เขาเมามาก็เพราะเขาไปกินข้าวกับครอบครัวผญคนนั้น เรามีการพูดคุยกับผญคนนั้นว่ากำลังทำอะไรยุนู้นนี่นั่น เรามีลูกกับเขาแล้วนะ ทำไมถึงทำแบบนี้ แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีก ผญคนนั้นบอกว่าเขาท้อง ทุกอย่างล้มทั้งยืน ชาไปหมด เราเลือกที่จะหยุด เรารับไม่ได้จิงๆ แต่เขายื้อเพราะเราต้องการลูกผญซึ่งเราให้เขาได้ เราพูดเสมอว่าขออย่างเดียวอย่าไปเซนรับเปนลูกได้ไหม ขอให้มีแค่ลูกเราคนเดียว แล้วทุกอย่างก็ตรงกันข้าม จนเด็กคนนั้นลืมตามมาดูโลกอีกคน ใช่ที่ก่อนกน้านี้เขาพาเราพาลูกไปหาพ่อแม่เขา พี่น้องงเขา เพื่อนเขารับรุหมดว่าเขามีลูกกับเรา แต่เราไม่รุจะทำยังงัย เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันทำให้เราห่างกันไป เราทะเลาะกันบ่อย เราคอยเฝ้าจับผิดว่าเขาไปหากันไหม ไม่มีความสุขเรย มีปันหากันไปมา ทั้งภรรยาเขา ทั้งเรา ทั้งผญอีกคน มันวุ่นวายไปหมด จนเรายอมรับว่าเราด่าเขา ว่าเขา ว่าทำแบบนี้กับเราได้ยังไง เราเหมือนเปนคนบ้า เข้าใจใช่ไหมคะ เช้าไปทำงาน เยนกลับมาเลี้ยงลูก ผชก็หายไปโดยไม่สนใจมาดูแลลูก เราทะเลาะจะเลิกกันหลายครั้ง และต่างคนต่างมีทิฐิ แต่เขาก็ยื้อเราไว้ทุกครั้ง เขาจะเปลี่ยนบ้างล่ะ เขาจะให้เวลาเรากับลูกมากขึ้นบ้างล่ะ จนทุกอย่างมันเริ่มห่างๆออกไป จนลูกมีอาย2ขวบ เรารับรุเสมอว่าเขาไปมาหาสู่กัน เราไม่เคยไปวุ่นวาย เราขอแค่ให้เขามาหาเราบ้าง แต่ก็ป่าว จนล่าสุดเขาเอ่ยปากขึ้นมาว่าอยาก เปนคนดี อยากหยุดทุกอย่าง อยากกลับไปรับผิดชอบกับภรรยาเขา และไม่กี่วันต่อมา เราได้โทรมาบอกเลิกเรา บอกว่าเขาหมดรักเราแล้ว เราไปกันไม่รอดแล้ว เขารักผญคนนั้น และเขาก็รักมาก่อนจะเจอเราด้วยซ้ำ เหว่อไหมคะ ช็อคไหมคะ ชาไหมคะ
มีใครบอกเราได้ไหมว่า4-5ที่ผ่านมามันคืออะไร เราถามเขาว่าถ้ารักกันแล้วมายุ่งกับเราทำไม ไมไม่บอกเลิกเราไปซะตั้งนานแล้วล่ะ คำตอบที่ได้คือเขายังเรียนยุ ช็อคเรยค่ะ คือระหว่างรอก็เรยมาทำชีวิตกุพังยังงั้นหรอ เราก้ยิงคำถามไปอีกว่าถ้าพี่บอกว่าตกหลุมรักเขามาก่อนจะมาปล่อยให้มีลูกทำไม
ตอบมาทันควันว่า...ก็ของเขายังไม่มา สรุปว่าพี่มีรัยกับเขาและก็กับเรางั้นหรอ คำตอบคือใช่ ตอนนี้มันไม่ใช่คนแล้ว เขาพูดมาว่าถ้าเราไม่มีลูกอย่าหวังว่าจะยุมาถึงวันนี้ ที่ยุเพราะหลอก ปะเลาะ ให้เราไม่พาลูกไปไหน ไม่หนีเขาไปไหน เจอแบบนี้ไปไม่เปนเรยคะ
ก็ได้แต่หวัง...
มันถึงเวลาแล้วที่จะต้องปล่อยเขาไปสักทีเถอะ เพราะยังไงเขาก็ไม่มีวันทิ้งภรรยาเขา เราเลือกเอาเรากับลูกออกมาดีกว่า เพื่อไม่ให้ลูกเรามีปมว่าแม่ไปเปนเมียน้อยเขาด้วย
อ่านงงๆ ไม่ลื่นไหล ก็ขออภัยด้วยนะคะ
เหตุการณ์เพิ่งเกิดสดๆร้อนๆ
เลยมาแชร์ประสบการณ์
ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร
ฉันไปพบกับผู้ชายคนนึง พูดง่ายๆว่าเขาก้คือลูกค้าที่เข้าออกบริษัทเรา เขาจะมาทุกอาทิด อาทิดละ2-3ครั้ง ทุกครั้งที่ฉันเจอเขายอมรับว่าใจเต้นแรง เขาอายุประมาน 36 ซึ่งตอนนั้นฉันอายุเพียง 24 ปี เขาเริ่มจากการมีบทสนทนากับเรา ติดต่อเรา แต่ทั้งหมดนั้นก็มีแต่เรื่องงาน อาจจะมีแซวกันบ้างตามภาษาออฟฟิต จนเรารุจักกันมาสักระยะ และสิ่งที่ทำให้หัวใจชั้นแตกสะลาย(ตอนนั้นฉันเลวมาก ฉันมีแฟนยุแล้วแต่ฉันก็ยังรุสึกแบบนี้) ก็คือ เขาเพิ่งแต่งงานได้จะ2ปีแล้ว
ใช่..ตอนนั้นคือฉันตัดใจ เพราะทุกอย่างมันไม่มีทางเปนอะไรไปได้ หลังจากนั้นเราก้ยังพบเจอเขายุเรื่อยๆ จนเย็นวันนึงเขาได้โทรมาหาเรา ซึ่งแปลกที่มันนอกเวลางานมาแล้ว แต่เขาโทรมา ฉันรับสายเขา แล้วเหมือนทุกอย่างมันปะทุ เขาสารภาพความรุสึกทั้งหมดที่มีให้ฉันฟัง และฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะพูดความรุสึกที่มีให้กับเขาฟัง ตอนนั้นดีใจมากที่เราไม่ได้คิดไปเองฝ่ายเดียว สักพักหลังจากวางสายเขาก็ขับรถมาหาเราถึงหน้าบ้าน ได้คุยกันสักพักแล้วก็แยกย้ายไป จากวันนั้นทุกอย่างก็ทำให้ฉันเปนคนเลว ฉันเลือกที่จะโกหกแฟนตัวเอง ฉันเลือกที่จะสานสัมพันกับคนที่เขามีเจ้าของ ฉันคบ พูดคุยกับ ผช ทั้ง2 มาเปนระยะ จนถึงวันที่ฉันรุสึกว่าเราต้องเลือกแล้ว แล้วฉันก็เลือกที่จะทิ้งผชที่คบกันมา3-4ปีไป เพื่อคิดว่าผชคนนี้แระที่จะทำให้อนาคตฉันดีขึ้น อะไรที่ตัดสิน ยอมรับว่าตอนนั้นลืมผิดชอบชั่วดีไปหมด ได้ยุกับตนที่เรารักแถมเขาให้เงินใช้อาทิดละ10000บาท ใช่ผญทุกคนตาโต
ขอเล่าประวัติพี่เขานิดนึง เขาทำงานเกี่ยวกับนำเข้าส่งออก ออฟฟิตเขาจะยุที่กทม คอนโดเขาที่ยุกับภรรยาก็ที่กทม แต่เขาต้องเดินทางมาทำงานที่ชลบุรีบ่อยครั้ง แล้วเราจะได้พบเจอ กินข้าว พูดคุย รับส่งหลังเลิกงาน ทุกครั้งที่เขามาชลบุรี มีไปเที่ยวต่างจังหวัด เดินห้าง เหมือนคู่รักทั่วไป แต่เขาก็ได้มีการพูดคุยกับครอบครัวเราถึงความไม่ถูกต้อง (ใช่ทุกคนคงสงสัยว่าไม่มีใครห้ามเลยหรอ) การสนทนากันวันนั้น เขากล้าพูดกับครอบครัวเราถึงการคบกันครังนี้ เขาขอเวลา3ปีจากนี้ ตามที่เขาได้พูดคุยกับภรรยาเขาว่า เขาจะปล่อยสามีของเขาเพราะเขาไม่สามารถมีลูกและให้ความสุขได้ และให้ไปมีใครก็ได้โดยที่จะไม่ตามไปวุ่นวาย นี่คือสิ่งที่เขาได้พูดคุยกับครอบครัวเราเพื่อเปิดทางให้เราได้คบกันต่อไป ทุกอย่างทำให้ฉันมั่นใจว่าฉันจะฝากชีวิตไว้กับเขา แต่หลายครั้งที่เราก็ถามว่าทนยุกับภรรยาไปเพื่ออะไร ทำไมไม่แยกย้ายกันไป เขาก็ได้แต่เล่าว่าตอนที่เขารำบากก็ได้ภรรยาเขาช่วยไว้ และอีกอย่างภรรยาเขาตัวคนเดียวไม่มีใคร เปนห่วงเขา สงสารเขา มันเรยทำให้เราคิดว่า เขายุกันเพราะบุญคุน
จนวันนึงภรรยาเขาจับได้ ก็เปนอย่างที่ทุกคนพอจะเดาได้ ว่าไม่รุเลยหรอว่าเขามีเมียยุแล้วนู้นนี่นั่น แต่นั้นมันก็ทำให้ฉันยังหน้ามืดยุกับความรักนี้ เราก็ถูไถกันมาจนความรักเข้าปีที่2 ก็เริ่มมีผญอีกคนเข้ามา ไม่รุว่าด้วยความรักหรือการแย้งชิ่งด้วยนิสัยผชเปนคนสายเปย์ เราก็จับได้ทุกอย่างก้จบลง แน่นอนว่ามันมีความระแวงเกิดขึ้นแน่ พอเข้าปีที่2เขาก็ดาวน์รถให้ ตกแต่งซ่อมแซมบ้านให้ ทุกอย่างมันเพอเฟคไปหมด เรามีความสุขมากที่เปนแบบนี้เพราะเชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดมันคงเปนจิง พอเขาปีที่3 เรานี่ตื่นเต้นมาก นี่มันจะคบ3ปีที่เขาบอกแล้วนิ เราจะไม่ต้องเปนแบบนี้แร้ว แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เราป่วย รุสึกอาเจียนเรยไปหาหมอ ผลออกมาว่าเราท้อง ท้อง!! ไม่กล้าบอกใคร ทำตัวไม่ถูก เลือกติดต่อบอกพี่เขาไป ทุกอย่างหยุดชงัก คำพูดจากเขาคือไม่พร้อม ยังไม่พร้อม พร้อมทั้งสันหายาทุกสิ่งอย่างมาให้เรากินเพื่อขับเลือดออก ตอนนั้นโง่มาก หลงเขา เชื่อเขาหมด กัวเขาจะทิ้ง และคิดว่ามันยังเปนแค่ก้อนเลือด แล้วเขาก็ทำสำเร็จ เราฆ่าเด็กที่ไม่รุเรื่องราวอะไรไป ทุกอย่างผ่านไปแบบไม่มีใครรุถึงความผิดพลาดนี้ จนเรื่งราวผ่านมาสักระยะ ทุกอย่างมีความสุขดีเหมือนเดิมใช่เรามีห่างกันบ้างเพราะเนื่องจากเรามีรถเราเรยไม่ได้ไปเฝ้า ไม่ได้กลับบ้านด้วยกัน แต่สิ่งที่ไม่ขาดคิดก็เกิดขึ้นอีกเราได้ตั้งท้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เราจะทำซ้ำแบบเดิมไม่ได้แล้วนะ เราตัดสินใจบอกทุกคนทางบ้าน ทุกอย่างเปนเรื่องเปนราว ไหนจะครอบครัวเรา ไหนจะครอบครัวเขา ไม่มีข้อสรุปกับปันหานี้ เขาพาภรรยาเขามาพูดคุยกับครอบครัวเราโดยที่ไม่บอกเราสักคำ ทางครอบครัวเราขอแค่ให้ทำพิธีแต่งงานให้เราแบบเงียบๆได้ไหม(แต่สิ่งที่ขอนั้นเราไม่ได้พูดให้ภรรยาเขารับรุนะ) เขาปฏิเสธทุกอย่างรวมถึง3ปีที่ได้เคยพูดไว้ วันนั้นเราเสียใจมากที่เขาเลือกที่จะเลิกลากับเรา จนเรื่องมันบานปลาย จนมีการร่างสันยาความรับผิดชอบของเด็กขึ้นมา ทุกอย่างจบลงพังไม่เปนท่า แยกย้ายกันไป พอตกเยนมาเขาติดต่อกลับมาหาเราโดยพูดว่าไม่อยากให้ทุกสิ่งมันเปนแบบนี้ แล้วเขาจะทำให้ทุกอย่างตามที่ครอบครัวเราเรียกร้อง แต่ขอให้อย่าให้ภรรยาเขารุ จนเรื่องราวทุกอย่างผ่านมาจนถึงท้องเข้าเดือนที่5 เรา2คนได้แต่งงานกันตามที่ทางบ้านเราขอกับเงิน200000บาททอง1บาทแหวน2วง
อยากจะอธิบายเงินจำนวนนี้ว่า 200000 ที่เขาให้เรานั้น เราเปนคนจ่ายค่างาน ค่าโต็ะจีน ก็เหลือแสนเศษๆ 100000นั้นเราแบ่งให้พ่อกับแม่คนละ50000
ก็จะเหลือประมาน50000ได้ เขาบอกเราว่าขอยืมก่อน70000จะเอาไปทำงานเด่วเบิกคืนให้ รักเขาอีกไง เงินไม่พอ ก็เอาทองที่ได้กับที่มีไปจำนำเพื่อเงินมาให้เขากลายเปนเราเปนหนี้อีก30000 ไม่ว่ากันให้ยืมได้ แต่เรื่องเลวร้ายก้มีมาไม่สิ้นสุด ถึงวันที่หมอนัดผ่าพุ่งนี้เช้า พี่เขาก็เมามาเรยพาเพื่อนมาดื่มที่บ้านเราก็แอบได้ยินเขาคุยกันว่าภรรยาเขาจะเลิกกับเขาเมื่อวันที่ลูกเราลืมตาดูโลก ทุกอย่างมันทรุด ยอมรับว่าหันหลังให้เรื่องพวกนี้เรยเพื่อไปเตรียมตัวในวันพุ่งนี้ เช้าเขาพาเราเดินทางไปรพ.ตามปกติส่งเราเข้าห้องคลอดตามปกติที่เขาทำกัน จนทุกอย่างผ่านไปด้วยดี เขาขอตัวไปทำงานแล้วเด่วเยนจะมาหา จนเพื่อน ญาต พ่อแม่มา จนมืดค่ำ เราติดต่อเขาไม่ได้ว่าเขาจะมาไหม ทำอะไรยุ จนทุกคนกลับไปเหลือแค่พ่อแม่เราที่รอเขายุ จนเขาติดต่อมาว่าเด๋วเขาจะเฝ้าเราเองให้พ่อแม่กลับไปได้ แล้วพ่อแม่ที่ไหนจะทิ้งลูกไว้คนเดียวทุกคนรอๆจนดึก แล้วเขาก็มาสภาพเมาปริ่น ถอดเสื้อผ้านอนโดยที่ไม่แคร์สถานที่ ยอมรับคะว่าอายพยาบาลมากกับสิ่งที่พ่อของลูกทำ ไม่เคยคิดมาจะเปนได้ถึงขนาดนี้ พอออกจากรพ.ได้ ทุกคนก้พจะเดาออก เราเลี้ยงลูก เขาทำแต่งานๆ ทะเลาะกัน เขาไม่เคยยุช่วยเราเลี้ยงลูกเรย มาแล้วก็ไปจนความจิงมันก็ได้เปิดเผยเราจับได้ว่าเขากับไปคบ กับไปพบเจอกับผญคนนั้นอีกครั้ง สักพักแล้ว แล้ววันที่เราคลอดลูกที่เขาเมามาก็เพราะเขาไปกินข้าวกับครอบครัวผญคนนั้น เรามีการพูดคุยกับผญคนนั้นว่ากำลังทำอะไรยุนู้นนี่นั่น เรามีลูกกับเขาแล้วนะ ทำไมถึงทำแบบนี้ แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีก ผญคนนั้นบอกว่าเขาท้อง ทุกอย่างล้มทั้งยืน ชาไปหมด เราเลือกที่จะหยุด เรารับไม่ได้จิงๆ แต่เขายื้อเพราะเราต้องการลูกผญซึ่งเราให้เขาได้ เราพูดเสมอว่าขออย่างเดียวอย่าไปเซนรับเปนลูกได้ไหม ขอให้มีแค่ลูกเราคนเดียว แล้วทุกอย่างก็ตรงกันข้าม จนเด็กคนนั้นลืมตามมาดูโลกอีกคน ใช่ที่ก่อนกน้านี้เขาพาเราพาลูกไปหาพ่อแม่เขา พี่น้องงเขา เพื่อนเขารับรุหมดว่าเขามีลูกกับเรา แต่เราไม่รุจะทำยังงัย เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันทำให้เราห่างกันไป เราทะเลาะกันบ่อย เราคอยเฝ้าจับผิดว่าเขาไปหากันไหม ไม่มีความสุขเรย มีปันหากันไปมา ทั้งภรรยาเขา ทั้งเรา ทั้งผญอีกคน มันวุ่นวายไปหมด จนเรายอมรับว่าเราด่าเขา ว่าเขา ว่าทำแบบนี้กับเราได้ยังไง เราเหมือนเปนคนบ้า เข้าใจใช่ไหมคะ เช้าไปทำงาน เยนกลับมาเลี้ยงลูก ผชก็หายไปโดยไม่สนใจมาดูแลลูก เราทะเลาะจะเลิกกันหลายครั้ง และต่างคนต่างมีทิฐิ แต่เขาก็ยื้อเราไว้ทุกครั้ง เขาจะเปลี่ยนบ้างล่ะ เขาจะให้เวลาเรากับลูกมากขึ้นบ้างล่ะ จนทุกอย่างมันเริ่มห่างๆออกไป จนลูกมีอาย2ขวบ เรารับรุเสมอว่าเขาไปมาหาสู่กัน เราไม่เคยไปวุ่นวาย เราขอแค่ให้เขามาหาเราบ้าง แต่ก็ป่าว จนล่าสุดเขาเอ่ยปากขึ้นมาว่าอยาก เปนคนดี อยากหยุดทุกอย่าง อยากกลับไปรับผิดชอบกับภรรยาเขา และไม่กี่วันต่อมา เราได้โทรมาบอกเลิกเรา บอกว่าเขาหมดรักเราแล้ว เราไปกันไม่รอดแล้ว เขารักผญคนนั้น และเขาก็รักมาก่อนจะเจอเราด้วยซ้ำ เหว่อไหมคะ ช็อคไหมคะ ชาไหมคะ
มีใครบอกเราได้ไหมว่า4-5ที่ผ่านมามันคืออะไร เราถามเขาว่าถ้ารักกันแล้วมายุ่งกับเราทำไม ไมไม่บอกเลิกเราไปซะตั้งนานแล้วล่ะ คำตอบที่ได้คือเขายังเรียนยุ ช็อคเรยค่ะ คือระหว่างรอก็เรยมาทำชีวิตกุพังยังงั้นหรอ เราก้ยิงคำถามไปอีกว่าถ้าพี่บอกว่าตกหลุมรักเขามาก่อนจะมาปล่อยให้มีลูกทำไม
ก็ได้แต่หวัง...
มันถึงเวลาแล้วที่จะต้องปล่อยเขาไปสักทีเถอะ เพราะยังไงเขาก็ไม่มีวันทิ้งภรรยาเขา เราเลือกเอาเรากับลูกออกมาดีกว่า เพื่อไม่ให้ลูกเรามีปมว่าแม่ไปเปนเมียน้อยเขาด้วย
อ่านงงๆ ไม่ลื่นไหล ก็ขออภัยด้วยนะคะ
เหตุการณ์เพิ่งเกิดสดๆร้อนๆ
เลยมาแชร์ประสบการณ์