แฟนนอกใจแต่ไม่ยอมเลิกรา

เป็นครั้งแรกคะที่เขียนกระทู้นี้ขึ้นมา

ตอนนี้ชีวิตสับสนมากคะดิฉันกับแฟนคบกันได้ 8 ปี แล้วคะ (ไมได้แต่งงานกันแต่ใช้ชีวิตด้วยกัน) ตลอด 8 ปีมานี้ชีวิตคู่เรามีความสุขมากคะมีทะเลาะบ้างตามประสาคู่รัก ทะเลาะกันไม่เคยเกินวันเค้าก็ง้อเราไม่เราก็ง้อเค้า คู่เราคบกันมาตั้งแต่ยังไม่มีอะไรลำบากด้วยกันเคยแคะกระปุกออมสินตอนสมัยเรียน จนตอนนี้ทำงานมีรถมีบ้านด้วยกันใช้เงินกระเป๋าเดียวกันอยู่ด้วยกันตลอด ตัวดิฉันเองเป็นคนต่างจังหวัดไม่มีญาติพี่น้องที่กรุงเทพมีแต่เค้า ส่วนเค้าเองก็เป็นคนต่างจังหวัดคะแต่ญาติพี่น้องส่วนใหญ่อยู่สมุทรปราการรวมทั้งแม่เค้า ดิฉันใช้ชีวิตอยู่กับเค้าที่กรุงเทพหวังสร้างอนาคตด้วยกัน แต่แล้วเค้าก็เปลี่ยน เรื่องมันเริ่มเมื่อ 6 เดือน ก่อนแฟนเริ่มเปลี่ยนไปแอบคุยไลน์ในโทรศัพท์ เริ่มพูดจาไม่ดีกับเรา ไม่สนใจเรา ไม่แคร์เราเหมือนเมื่อก่อน เราจับได้ว่าเค้าคุยอยู่กับพี่ที่ทำงานเค้าที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่ เราจับได้ครั้งแรกเค้าบอกไม่มีอะไร แต่เค้าก็ไม่เหมือนเดิมกับเราแล้ว เค้ามักกลับบ้านดึกไม่สนใจว่าฉันกลับจากทำงานหรือยังทำอะไรอยู่ ปล่อยฉันอยู่บ้านคนเดียวเค้าเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเลยคะ พอโทรหาถามเค้า เค้าก็ว่าฉันงี่เง่าโทรจิก เค้าเป็นกับเราแบบนี้มา 2 เดือนเต็มเราได้แต่แอบน้อยใจเพราะเค้าบอกว่าเค้าเหนื่อยที่คบกับเราต้องไปรับไปส่งที่ทำงานเพราะฉันขับรถไม่เป็น ว่าฉันงี่เง่าไม่มีเหตุล ทำตัวเหมือนเด็ก ฉันนอนร้องไห้ทุกคืนคะเพราะคิดว่าเป็นเพราะเราเองที่เค้าเป็นแบบนี้เรามันน่าเบื่อเกินไป จนจับได้ว่ายังแอบคุยกันอยู่ แถมมีนัดเจอกัน ดิฉันทนไม่ไหวทะเลากันแรงเลยโทรหาเพื่อนที่อยู่บางแสนให้เพื่อนมารับ ฉันออกไปจากบ้านครั้งแรกที่ทะเลาะกันแล้วฉันหอบเสื้อผ้าออกจากบ้าน คืนนั้นเค้าขับรถตามโทรตามร้องไห้ แต่ดิฉันปิดเครื่องคะ เช้ามาเพิ่งรู้ว่าเค้าออกมาตามเรา เค้าโทรมาดิฉันใจอ่อนเพราะเค้าบอกว่าจะเลิกกับคนนั้น ให้ดิฉันกลับบ้านแต่เนื่องจากเค้าทำงานและตอนเย็นต้องเดินทางไปงานแต่งเพื่อนที่ต่างจังหวัด ดิฉันเองไม่ได้ไปงานแต่งด้วยคะเพราะต้องกลับไปเคียร์งาน เราเลยไม่ได้เจอกัน ตอนเค้าเดินทางไปงานแต่งเพื่อน เค้าเหมือนจะกลับมารักเราเหมือนจะเลิกกับคนนั้นแล้ว แต่เปล่าเลยคะเค้าไม่ค่อยโทรมาหาเราพอเค้ากลับมาบ้านสีหน้า แววตาเค้าเปลี่ยนไปเหมือนคนหมดรัก เค้าบอกว่าพอเค้าอยู่ห่างจากเราทำให้เค้ารู้ว่า เราควรจะห่างกันสักพัก ตอนนั้นดิฉันร้องไห้หนักเลยคะ งง ไปหมดแลัวก็ขอนอนแยกห้องกับเรา ด้วยอ้างว่าขอคิดอะไรสักพัก
    แต่ความเป็นจริงคือเค้ายังคบกับคนนั้นอยู่ พอเราจับได้เราใช้โทรศัพท์เค้าไลน์ไปถามผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นเค้าย้อนให้เรามาถามแฟน คือเราไม่ได้ด่าหรือว่าเค้านะคะ ถามดีดี ว่าทำไม ยังไงถึงมาคุยกับแฟนเรา เค้าก็เหมือนว่าจะถอยออกมาให้ แฟนเราก็เหมือนจะเสียใจ เราถามเลือกใคร แฟนเราบอกเลือกไม่ได้ รักทั้งสองคน ดิฉันเสียใจมากคะทุกวันนี้แยกกันนอน บางวันเค้าก็กลับดึกบางทีก็ไม่กลับบ้านคะ แต่เค้าจะบอกเราด้วยการโกหก ว่าไปกินกับพี่ที่ทำงานบ้าง เลิกงานดึกบ้าง เราจะเลิกกับเค้าเค้าเหมือนบอกว่าถ้าเราเปลี่ยนนิสัยได้ เค้าจะเลิกเช้าชู้ เราพยายามเปลียนนะคะแต่เค้าไม่ยอมหยุด ดิฉันเองลำบากใจมาก ใจนึงอยากไปจากบ้าน อยากลาออก แต่เนื่องด้วยบ้านเป็นชื่อฉันเอง รถเป็นชื่อเค้า เราช่วยกันผ่อนบ้าน ผ่อนรถ บ้านซื้อยังไม่ถึงปีเลยค่ะ แถมมีหนี้บัตรหนี้ร่วมเยอะ ครอบครัวดิฉันเองไม่สามารถช่วยเหลือเรื่องเงินได้ ทุกวันนี้อยู่กันแบบเงินยังใช้ร่วมกันบางทีเค้าก็เหมือนจะดี บางดีเค้าก็ไม่ดี ดิฉันนอนร้องไห้ทุกคืนคะ เช้ามาตาบวมมากไปทำงานตาบวมแบบนี้แหละคะ เค้าเหมือนคบกับเราเป็นตัวเลือกไปแล้วคะ เพราะฝ่ายหญิงคนนั้นเหมือนจะอยู่ด้วยกันกับสามีแต่เห็นว่าเลิกไปแล้วแต่ต้องอยู่ด้วกันเพราะกู้บ้านร่วมกัน
                ดิฉันจะทำยังไงดี ดิฉันเหนื่อยเหลือเกินที่เป็นแบบนี้ เหมือนรอเวลาให้เค้าพร้อมออกไปจากบ้านเอง ดิฉันเหมือนคนอกหักเลยคะเห็นหน้าเค้าแล้วรู้สึกเจ็บ อึดอัดไปหมด พยามแล้วที่จะปลง ปล่อยวาง แต่สุดท้ายน้ำตาไหลมาเองตลอด ดิฉันคิดว่าแฟนดิฉันคงไม่รักกันแล้ว แต่คงสงสารฉัน เราคุยกันเรื่องเลิกกัน เรื่องขายบ้าน  แต่ยังไม่ได้บทสรุปอะไรเลยคะ
                 จะดีกว่าไหมถ้าดิฉันลาออกจากงานกลับไปอยู่ต่างจังหวัดกับครอบครัว แม่ พ่อ และน้อง ไปหางานทำที่ต่างจังหวัด ประกาศขายบ้าน ถ้าเป็นคนเลือกออกไปจากเค้าเอง กังวลอยู่แค่เรื่องเดียวคือบ้านคะเพราะซื้อมายังไม่ถึงปีโครงการทาวโฮม ทางโครงการยังไม่ปิดการขายยังขายได้ไม่หมดทุกหลัง ลองโทรถามคนรับฝากขายบ้านเค้าบอกว่าต้องรอให้โครงการปิดการขายก่อน ถึงจะขายได้
                 ถ้าให้ดิฉันรอถึงตอนโครงการปิดตัวค่อยประกาศขายดิฉันก็ยังต้องทนอยู่ทรมานแบบนี้ต่อไป เพราะลำพังดิฉันเองผ่อนบ้านคนเดียวไม่ไหวเนื่องด้วยภาระที่ต้องให้ครอบครัว ไหนจะหนี้บัตร
                 ฉันยังรักเค้ามากคะแต่คงรั้งเค้าไม่ได้แล้ว ดิฉัน อายุ 27 ปี คะแฟนก็เหมือนกันผูหญิงคนนั้นแก่กว่าน่าจะ 5 ปี แฟนบอกว่าอยู่กับคนนั้นแล้วสบายใจกว่าเค้าเป็นผู้ใหญ่ว่าเค้าขับรถเป็นหึหึ
                  แล้วจะทำยังไงให้เราเลิกกับเค้าได้ทั้งที่อยู่บ้านหลังเดียวกัน ทำยังไงให้ดิฉันตัดใจคิดซะว่าเค้าเป็นเพื่อนร่วมบ้านแล้วถ้าสักวันเค้าไปจากเราแล้วเราจะทำยังไงให้ตัดใจจากเค้าได้คะ
                  ตัวฉันเองไม่ได้ขี้เหร่อะไร555 ออกจะสวยด้วยซ้ำแต่ไม่มีอารมจะเปิดใจรับใครเลยคะ อีกอย่างไม่มีใครทราบว่าเราปัญหาแบบนี้เพราะคู่เราถือเป็นคู่ที่ทุกคนมองว่าหวานรักกัน น่าอิจฉา แต่พอเป็นแบบนี้ไม่กล้าบอกเลย ที่รู้มีแต่ครอบครัวเราสองคน และเพื่อนที่อยู่บางแสน ครอบครัวเราก็ได้แต่บอกให้ปรับความเข้าใจกัน
                 ครอบครัวเราทราบคะว่าเกิดเรื่องแต่ช่วยอะไรไม่ได้ ได้แต่เป็นห่วงเพราะแฟนเป็นคนไม่ฟังใครคะแม้แต่แม่เค้าเองยังไม่ฟัง
ตอนนี้สภาพดิฉันคือของตายคะไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิต ดิฉันซึมเศร้าแบบนี้มา 6 เดือนแล้วค่ะ งานที่ดิฉันทำอยู่ที่กรุงเทพกำลังจะก้าวหน้าคะแต่ดิฉันเองไม่ได้มีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบนี้เลยเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากวันนี้ก็ลางานเพราะสภาพจิตใจย่ำแย่เหลือเกิน

                 ตอนนี้ดิฉันลบไลน์แฟน ลบเบอร์แฟน เพราะจะตัดใจแล้วค่ะ กำลังพยายามคิดว่าเค้าเป็นแค่ เพื่อนห่าง ๆ ที่มาอาศัยบ้านเดียวกัน ถ้าเค้ามาทำพูดดีด้วยจะพยายามคุยเหมือนเพื่อน แล้วล่ะคะ ต่างคนต่างอยู่ เงินแยกกันใช้ หนี้บ้านหนี้บัตรใช้ร่วมกันเปรียบเสมือนเค้ามาเช่าบ้าน(บ้านกับรถเราหาสร้างมาด้วยกันคะแต่รถเป็นชื่อเค้า บ้านเป็นชื่อเรา) แต่รถคงให้เค้าผ่อนเองแล้ว รอเวลาขายบ้านรอเวลาหางานใหม่ที่บ้านเกิดคะ แต่ระหว่างรอเวลานี่แหละคะดิฉันจะทำได้จริงไหม T__T