เวลานั่งสมาธิ สักพัก
จะเห็นภาพวัตถุต่างๆชัดมาก จนถึงรายละเอียดเลยครับ มันจะเกิดขึ้นเองก่อนเหมือนสุ่มๆเกิด แต่สามารถบังคับให้เปลี่ยนเป็นวัตถุอื่นได้ บางอันก็มีจริงจากที่เคยเห็นมาในชีวิต บางอันก็ไม่เคยเห็นจริงแต่อาจเคยเห็นในสื่อต่างๆ (ตอนมันเกิดมามันบังคับให้ตัดไปเลยไม่ได้ เนื่องจากชัดแจ๋วเหมือนทีวีเลย จนกว่าผมจะเบื่อตอนเห็นมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ซึ่งไม่นานครับ ไม่เกิน 3 นาที)

เช่นผนังปูนในห้อง มีความรู้สึกเหมือนเรามองทะลุหนังตา เห็นรอยขรุขระ สีขาวของมันชัดมาก
รู้สึกว่าเป็นสมาธิมากเหมือนเพ่งกสิณสีแดงเลยครับ แต่มันเปลี่ยนแปลงตลอดนะ

หรือเห็นภาพผอบโบราณ หรือแจกันเซรามิก ก็เห็นลายเห็นสีชัดเจนเลย แม้แต่รอย Texture(ความเรียบ ความขรุขระ) ก็เห็น
แต่ก็เปลี่ยนแปลงตลอดเหมือนกันไม่คงเดิม รู้สึกเป็นสมาธิมาก

แต่ภาพพวกนี้อยู่ไม่นานครับ ผมจะเบื่อก่อนเพราะมันเปลี่ยนเรื่อยๆ รู้สึกจิตเริ่มเหนื่อย ก็มาที่ลมหายใจต่อยาวๆ   

ผิดวิธีหรือเปล่าครับ อาจจะเป็นบ้าได้มั้ย หรือควรพิจารณาอะไรจากมันเพื่อไม่ให้ผิดทางดีครับ

สิ่งที่เห็นมีแต่วัตถุล้วนๆครับ และเกิดที่ตาล้วนๆ ลองถอนสมาธิออกมามองความมืดในตา ภาพเหล่านั้นจะเหมือนหนังฉายไปที่หนังตาที่มืดครับ