ยิ่งมีเพื่อนยิ่งรู้สึกอยู่คนเดียว

ทำไมคนที่พยายามทำถูกด้วยตัวคนเดียวต้องถูกปฎิเสธเสมอ พ่อแม่ก็สนใจช่วยถูกอย่าง แต่เรารู้สึกเหมือนการลอกลวงไม่ได้ทำออกมาจากใจ ทั้งเพื่อนทั้งพ่อแม่ ผมรู้สึกอย่างตั้งแต่ป.1แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากแสร่งทำตามทั้งๆที่เรายิ่งทำตามยิ่งรู้สึกอยู่คนเดียว เพื่อน พ่อแม่ก็ดีแค่หน้า(ตอนอยู่ด้วย)ลับหลังนินทาว่าร้ายประจำ ครูที่รร.ก็เมินเหมือนผมไม่มีตัวตน.
ผมเป็นคนพูดไม่เก่ง ใช้ภาษาพูดไม่เก่งเพราะอยู่แต่ในห้อง(รึว่าเพราะความทำตัวเงียบที่ผมเก่ง~`•