ตอนนี้หนูกำลังรอรับปริญญา จากมหาวิทยาลัยรัฐชื่อดังแห่งหนึ่งค่ะ สาขาวิชาชีพเฉพาะทาง ในใจลึกๆระหว่างเรียนที่ผ่านมาหนูค้นพบตัวเองว่า ไม่ค่อยมีความสุขกับการเรียนมากนัก ถึงแม้จะเกรดมากแค่ไไหนก่อนเข้าต่อปริญญาตรีจริงๆหนูชอบวาดรูปมาก มาตั้งแต่เด็ก มีความฝันที่อยากจะเรียนอะไรที่เกี่ยวข้องกับวาดรูป อนิเมชั่น แต่ด้วยความค่านิยมและความคาดหวังของพ่อแม่ที่อยากให้ต่ออะไรที่มั่นคง มากกว่างานศิลปะที่ผู้ใหญ่ในตอนนั้นมองว่าจะทำอะไรกิน และตอนนั้นหนูยังเด็กมาก ไม่มีใครแนะนำและไม่รู้ว่าอาชีพที่อยากทำมันเรียกว่าอะไร จนสุดท้ายก็เลือกเข้าคณะนี้มา และความฝันก็ดับไป
จนเมื่อระหว่างเรียนจำเป็นต้องใช้สกิลงานออกแบบและศิลปะเข้าช่วยนำเสนองานอยู่บ่อยๆ และมักเป็นงานกลุ่มค่ะซึ่งหน้าที่ส่วนใหญ่ของหนูจะได้รับงานออกแบบสื่อต่างๆมากมาย จนหนูได้ประยุกต์งานวาดภาพเข้ามาอีกครั้ง จนเพื่อนๆเห็นว่าเราทำได้ยังไง อาจารย์ก็ชื่นชมค่ะ หนูจึงกลับมาตระหนักอีกครั้งว่า ตอนนั้นหนูทำได้แล้วมีความสุขด้วยกับการที่ทุกคนชื่นชอบงานที่หนูทำขึ้นมา จนหนูความฝันกลับมาจุดประกายและหนูเริ่มหาข้อมูล หาสิ่งที่ตรงกับที่หนูเคยฝันจนกระทั่งเจออาชีพที่อยากทำคือ Concept art / Visual development เกี่ยวข้องกับวงการอนิเมชั่นตั้งแต่นั้นหนูก็เริ่มงานวาด ยามว่างงานก็วาด พัฒนาตัวเองเรื่อยๆ เริ่มวางแผนว่าถ้าอนาคตมีโอกาสจะเรียนต่อในสายนี้แน่นอน
ถึงแม้งานระหว่างเรียนจะหนักมาก แต่ก็กลับมาวาดรูปอย่างมีความสุขได้ทุกครั้ง และเริ่มรับงานฟรีแลนต์ไปบ้างช่วงที่เริ่มว่างตอนปี 4 ปลายๆ หนูพบว่า มีความสนใจมากขึ้นและอยากศึกษาต่อ อยากรู้ทุกรายละเอียด อยากรู้ว่าวงการมีอะไร เค้าใช้เทคนิคแบบไหน ทำงานลักษณะนั้นได้อย่างไร ความสงสัยในการเรียนรู้มากขึ้น และเรียนรู้ด้วยตนเองมาตลอด
จนไม่นานนี้หนูเรียนจบหนูตัดสินใจบอกทางบ้านว่า อยากจะขอเรียนต่อในสิ่งที่ฝัน แต่พ่อแม่บอกว่า นึกว่าที่ทำนั้นเป็นแค่งานอดิเรก จะสามารถสู้คนที่เค้าเรียนจบมา 4-5 ปีเฉพาะทางกว่าได้เหรอ และค่าใช้จ่ายพ่อแม่ก็ไม่สามารถออกให้ได้แล้วนะ พ่อแม่มีปัญหาการเงินและเรื่องทางบ้านหลายอย่าง ถ้าจะเรียนแบบนี้ไม่อยากจะส่งเงินให้เรียนหรอก แล้วขอร้องให้หนูเรียนต่อในสิ่งที่ใกล้เคียงกับสิ่งที่เรียนตรีมา มันจะเป็นการต่อยอดดีกว่าไหม หรือทำงานในสายที่เรียนต่อตรงมาก่อน ไปรับราชการหรือเอกชนได้ไหม บอกว่าหนูนั้นไม่เกิดมาเพื่อเป็นอะไรแบบนั้นหรอก คำนี้ทำให้หนูเสียใจจริงๆ เคยนึกว่าพ่อแม่จะเข้าใจและสนับสนุน ซึ่งมันเป็นจุดที่ทะเลาะกันหนักมากจริงๆ เพราะหนูรู้สึกไม่มีใจที่อยากจะทำงานสายที่เรียนจบเลย หนูจึงพยายามคิดทางเลือกชีวิตขึ้นมา
1. ต่อโทตามพ่อแม่ขอ แล้วจบทำงานไปสักพักแล้วเก็บเงิน ไปต่อในสิ่งที่ฝัน แต่อาจจะนานหน่อยคงต้องอดทนมากๆ TT
2. ทำงานตรงสายงานไปก่อน เก็บเงิน และแอบไปเรียนฝึกสกิลเพิ่มเติม พวกงานวาด digital painting ต่างๆ แล้วพออยู่ตัวแล้วก็ไปตามฝัน ไม่ต่อโท
เมื่อพิจารณาเส้นทางไหนก็ยาวนานมากกว่าจะถึงฝัน หนูแอบท้อจริงๆ หนูกำลังตัดสินใจไม่ถูกและสับสนมากๆ ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะต้องเจอเหตุการณ์ที่เคว้งได้ขนาดนี้ คิดไม่ตกทุกวันว่าจะทำยังไงต่อ มีความกดดันจากทางบ้าน และคนรอบข้างมากมาย จึงอยากขอคำปรึกษาจากทุกคน เพื่อนๆพี่ๆ ที่เคยมีประสบการณ์ หรือมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมช่วยแนะนำหนูด้วยนะคะ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ
*แก้ไขเพื่อแก้คำผิดค่ะ*
ขอปรึกษาปัญหาชีวิต เพิ่งเรียนจบสับสนชีวิต
จนเมื่อระหว่างเรียนจำเป็นต้องใช้สกิลงานออกแบบและศิลปะเข้าช่วยนำเสนองานอยู่บ่อยๆ และมักเป็นงานกลุ่มค่ะซึ่งหน้าที่ส่วนใหญ่ของหนูจะได้รับงานออกแบบสื่อต่างๆมากมาย จนหนูได้ประยุกต์งานวาดภาพเข้ามาอีกครั้ง จนเพื่อนๆเห็นว่าเราทำได้ยังไง อาจารย์ก็ชื่นชมค่ะ หนูจึงกลับมาตระหนักอีกครั้งว่า ตอนนั้นหนูทำได้แล้วมีความสุขด้วยกับการที่ทุกคนชื่นชอบงานที่หนูทำขึ้นมา จนหนูความฝันกลับมาจุดประกายและหนูเริ่มหาข้อมูล หาสิ่งที่ตรงกับที่หนูเคยฝันจนกระทั่งเจออาชีพที่อยากทำคือ Concept art / Visual development เกี่ยวข้องกับวงการอนิเมชั่นตั้งแต่นั้นหนูก็เริ่มงานวาด ยามว่างงานก็วาด พัฒนาตัวเองเรื่อยๆ เริ่มวางแผนว่าถ้าอนาคตมีโอกาสจะเรียนต่อในสายนี้แน่นอน
ถึงแม้งานระหว่างเรียนจะหนักมาก แต่ก็กลับมาวาดรูปอย่างมีความสุขได้ทุกครั้ง และเริ่มรับงานฟรีแลนต์ไปบ้างช่วงที่เริ่มว่างตอนปี 4 ปลายๆ หนูพบว่า มีความสนใจมากขึ้นและอยากศึกษาต่อ อยากรู้ทุกรายละเอียด อยากรู้ว่าวงการมีอะไร เค้าใช้เทคนิคแบบไหน ทำงานลักษณะนั้นได้อย่างไร ความสงสัยในการเรียนรู้มากขึ้น และเรียนรู้ด้วยตนเองมาตลอด
จนไม่นานนี้หนูเรียนจบหนูตัดสินใจบอกทางบ้านว่า อยากจะขอเรียนต่อในสิ่งที่ฝัน แต่พ่อแม่บอกว่า นึกว่าที่ทำนั้นเป็นแค่งานอดิเรก จะสามารถสู้คนที่เค้าเรียนจบมา 4-5 ปีเฉพาะทางกว่าได้เหรอ และค่าใช้จ่ายพ่อแม่ก็ไม่สามารถออกให้ได้แล้วนะ พ่อแม่มีปัญหาการเงินและเรื่องทางบ้านหลายอย่าง ถ้าจะเรียนแบบนี้ไม่อยากจะส่งเงินให้เรียนหรอก แล้วขอร้องให้หนูเรียนต่อในสิ่งที่ใกล้เคียงกับสิ่งที่เรียนตรีมา มันจะเป็นการต่อยอดดีกว่าไหม หรือทำงานในสายที่เรียนต่อตรงมาก่อน ไปรับราชการหรือเอกชนได้ไหม บอกว่าหนูนั้นไม่เกิดมาเพื่อเป็นอะไรแบบนั้นหรอก คำนี้ทำให้หนูเสียใจจริงๆ เคยนึกว่าพ่อแม่จะเข้าใจและสนับสนุน ซึ่งมันเป็นจุดที่ทะเลาะกันหนักมากจริงๆ เพราะหนูรู้สึกไม่มีใจที่อยากจะทำงานสายที่เรียนจบเลย หนูจึงพยายามคิดทางเลือกชีวิตขึ้นมา
1. ต่อโทตามพ่อแม่ขอ แล้วจบทำงานไปสักพักแล้วเก็บเงิน ไปต่อในสิ่งที่ฝัน แต่อาจจะนานหน่อยคงต้องอดทนมากๆ TT
2. ทำงานตรงสายงานไปก่อน เก็บเงิน และแอบไปเรียนฝึกสกิลเพิ่มเติม พวกงานวาด digital painting ต่างๆ แล้วพออยู่ตัวแล้วก็ไปตามฝัน ไม่ต่อโท
เมื่อพิจารณาเส้นทางไหนก็ยาวนานมากกว่าจะถึงฝัน หนูแอบท้อจริงๆ หนูกำลังตัดสินใจไม่ถูกและสับสนมากๆ ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะต้องเจอเหตุการณ์ที่เคว้งได้ขนาดนี้ คิดไม่ตกทุกวันว่าจะทำยังไงต่อ มีความกดดันจากทางบ้าน และคนรอบข้างมากมาย จึงอยากขอคำปรึกษาจากทุกคน เพื่อนๆพี่ๆ ที่เคยมีประสบการณ์ หรือมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมช่วยแนะนำหนูด้วยนะคะ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ
*แก้ไขเพื่อแก้คำผิดค่ะ*