คิดถึงแฟนคนแรก ซึ่งเลิกกันมาได้ 7 ปีแล้ว

เรื่องราว มันเกิดขึ้นตอนผมเรียนอยู่ ม.ปลาย ผมได้คบกับแฟนซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่ผทแอบปลื้ม อธิบายก่อนนะว่า เขาคือคนที่ผมแอบปลื้มตอนเรียนอยู่ม.ต้น
ซึ่งตอนนั้นเขามาแฟนอยู่แล้ว แล้วพอได้ข้นม.ปลายมา เขาได้ติดต่อผมมาทางโทรศัพย์ ประมาณว่า มีแฟนยัง จีบได้มั้ย ซึ่งก็คุยกันอยู่สักพักเพราะเขาคือคนที่ผมแอบปลื้มมันทำให้ผมตั้งตัวไม่ค่อยถูก และหลังจากเราคุยกันได้สักระยะ ก็ได้ตกลงคบหากัน ซึ่งตัวผมเองแล้วนั้นไม่ใช่คนดีเลิศอะไร จึงทำให้เราต้องเลิกกัน สาเหตุก็มาจาก ผมไปจีบรุ่นน้องคนหนึ่ง (ลืมบอกไป เราคบกันได้แค่5-6เดือน) หลังจากที่ผมไปจีบรุ่นน้องทำให้เขาต้องเสียแล้วเลิกกับผมไป ผมยอมรับว่าตอนนั้นเป็นอะไรที่เ  ี้ยมาก เพราะผมไม่เคยรู้สึกเสียใจอะไรเลย แต่หลังจากเริ่มมีคนมาจีบเขา ทำให้ผมรู้สึกไม่ดี คล้ายกับว่ากำลังหึงเขาอยู่ ผมถึงขั้นไปมีปัญหากับคนที่มาจีบเขา และเขาก็กำลังจะจบม.6 ผมได้ซื้อดอกไม้ มาแสดงความยินดีกับเขา เขาสอบติดมหาลัยในแถบภาคเหนือ และก่อนวันที่เขาจะไปเรียนต่อ ผมได้ติดต่อไปหาเขาและไปรับเขาออกมากินข้าว พร้อมกับนั่งคุยกันสักพัก ผมขอเขาคืนดีซึ่งตอนนั้น ผมกับเขาต่างก็ไม่มีแฟน แต่เขากับปฏิเสธผม เขาบอกว่าไม่ใช่ไม่อยากกลับไปหาแต่กลัวว่าจะเจอเหตุการณ์เดิม ผมก็ง้อเขาบอกกับเขาว่าจะไม่ทำอีกแต่เขาก็ยังเลือกที่จะไม่กลับมา ผมไดพูดคำมั่นสัญญาต่อเขาว่า ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ผมก็จะคอยคิดถึงและจะจำเขาไปตลอด
      และเรื่องราวก็ผ่านมา 7 ปี ในหัวผมก็ยังคงคิดถึงและรู้สึกดีกับเขาเสมอ