ทำยังไงให้ชีวิตสดใส

อยากเลิกกับแฟนที่คบกันมา8ปี แต่สงสารลูก เราสองคนคบกันมาไม่เคยมีเรื่องมือที่สามนะครับ ผมเป็นคนดูลูกคนเดียวตลอด2ปี โดยที่ฝากใครไม่ได้ แม่แฟนฝากไม่ได้เลยแม้แต่1ชม.ก็เถอะ ถ้าจะฝากต้องไปฝากแม่ผมซึ่งห่างจากบ้านผมประมาณ40กิโล ผมเปรียบเหมือนแม่บ้านอะคับ ทำทุกอย่างงานบ้าน เลี้ยงลูกพาลูกเที่ยว  งานผมไม่มีทำมีเงินกินเดือนละ8000 พ่อให้ แต่ผมอยากทำงานมากอยากมีเงินซื้อของเองไม่ต้องขอพ่อแม่ ซึ่งผมไม่มีโอกาสได้ทำเพราะไม่มีคนเลี้ยงลูกให้ ส่วนแม่ผมเลี้ยงหลานอยู่อายุ1ขวบ5เดือน ซึ่งเลี้ยงลูกผมไม่ไหวแน่ๆ ต้องไปรับ ส่ง หลานคนโตที่ รร.อีก ผมเหมือนโดนตัดโอกาส นี่ล่าสุดพ่อผมจะซื้อบ้านให้แล้วให้ผมผ่อน ให้เงินก้อนอีกหนึ่งก้อนแต่แฟนผมกับปัดบ้านทิ้งบอกไม่เอาไกล เวลาทำงานลำบาก บอกจะเช่าห้องอยู่เอาก็ไม่รู้จะทำไง ยังตกลงไม่ได้ ผมบอกว่าจะไปอยุ่กะแม่จะหางานทำ เขาบอกเอาลูกไปอยู่ด้วยฝากแม่ไม่ได้ รอมันเขาเรียนก่อนค่อยเอากลับมา ซึ่งอีกต้องรอต้นปี ถึงจะเข้าเรียนได้ ผมจะออกรถใหญ่แต่ผมไม่ได้ทำงานไง ไม่มีชื่อออกก็เลยบอกแฟนให้ใช้ชื่อออกให้หน่อยก็ไม่ได้อีก บอกเดียวโดนยึดซวยเขา คำถามผมในใจเลยนี่หรือครอบครัว เห้ยบ้านไม่เอา รถไม่เอา ไม่เอาไรเลย ผมขับคลิกคิดเอานะคับ เวลาไปไหน แฟน ผม ลูก เหอะๆ นึกถึงเวลาซื้อของเข้าบอกสิ นมลูก แพมเพิด ของใช้ แบกขนาดไหนกะรถคันเล็ก ซึ่งมันทำให้ผมอยากเลิกมา ผมไม่มีโอกาสที่จะได้ทำอะไรเลย อายุก็มากขึ้นทุกวัน เอ่อลืมบอก ถ้าผมไม่ได้ทำงาน เงินก้อนที่พ่อจะให้หมดแน่ๆ ตั้ง4เดือน คิดเล่นๆนะ กินเดือนละ7000*4 ค่านม 2000*4 ค่าเน็ต800*4 ค่าห้อง 4000รวมน้ำไฟ *4 =55,200โดยประมาณ ที่ผมต้องเสียโดยที่ไม่มีเงินมาเพิ่มเลย เงินก้อนสุดท้ายของชีวิต ไม่รวมซื้อ เสื้อผ้า ของใช้อื่นๆ  เพื่อนๆอาจจะบอกทำไมไม่ลองคุย ผมลองคุยแล้วผมว่าเกิน20รอบอะ จบที่คำว่าเลิกวนไปมา ไม่ยอมกัน จนปัจุบันกลายเป็นคนป่วยเข้าโรงบาล เจาะเลือด ความเครียด + ความดันต่ำ +โลหิตจาง + ผมร่วงเกือบหมดหัวทุกวันนี้ใส่หมวก อยากบวชให้แม่ก็บวชไม่ได้ ติดลูกคนเดียว ต้องยอมทะเลาะกับแม่ โดนพ่อด่าทำไมไม่รุ้จักทำมาหากิน ไม่มีใครฟังและเข้าใจผม นอนคนเดียวมันก็มีอารมชั่ววูอยากโดดตึกเหมือนกันนะ แต่มองไปที่ลูกก็ทำไม่ได้ ทุกวันนี้ลูกคือชีวิตของผม ถ้าวันนี้ไม่มีลูก ก็อาจจะไม่มีผม แค่อยากระบาย คนที่เคยผ่านแบบผมมาจะเข้าใจความรุ่สึกผมมากที่สุด ขอบคุณที่อ่านจนจบ