คนบางคนผ่านมาเเค่ให้จำ

นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลย เหนื่อยใจจังค่ะ โหยหาแต่ความรัก ไม่เคยนึกถึงตัวเอง ยอมไปหมด คิดว่าค้าจะจริงใจสุดท้ายก็ไปทุกที จริงๆแล้วเรื่องแบบนี้เราก็ดูออกรู้ทันว่าเค้า เข้ามาเพื่อบอกว่า ทับทิมกรอบเจ้านี้อร่อย หรือเข้ามาเพื่อ พาไปกินของอร่อยด้วยกันทุกวัน รู้อย่างงี้แล้วก็แปลก เจ็บก็ทน ไม่รู้ทำไม
นี่ไม่ใช่รักแรกแต่ก็รู้สึกรักมากแแต่ล่ะครั้งที่มีรัก ก็พร้อมทุ่มเทเสมอ แต่ดูสิ่งที่ได้กลับมาสิ เห้อออ คืองี้ค่ะ เราเลิกกับแฟนคนที่ 3 คบกันมาได้ 2 ปีตั้งแต่เลิกกับเค้าครั้งนั้นเราเป็นคนบอกเองด้วยเหตุผลอะไรหลายๆอย่าง ตั้งแต่นั้นมา โหยหาแต่ความรักไม่หยุดหย่อน คนคุยก็มีแต่ก็เฉยๆ ไม่โอเคก็หนุดเพราะไม่อยากให้ความหวัง แต่พอคนที่เราอยากจะจริงจัง ตอนแรกเค้าก็เหมือนจะจริงจังนะ แต่สุดท้ายเค้าเข้ามาพังใจเราเล่นๆ รับได้นะถ้าบอกกันตรงๆ นี่เบ่นหายไป หายไปเลย จากที่เมื่อวานทุกอย่างยังคงปกติ ทำใจไม่ทัน เหนื่อยแต่ไม่รู้จะหยุดอย่างไง เสพติดการมีคนคุย แต่ไม่อยากเปลืองใจ หรือรู้สึกกับใครตอนนี้แล้ว คิดว้าจะตั้งใจเรียน รักครอบครัวคนรอบข้าง แต่ความรู้สึกที่ได้รับมันก็ต่างกันอยู่ดี ล่าสุดเรานัดเจอกันดูหนัง อะไรทุกอย่างปกติได้เกือบๆเดือน ก่อนนอนเมื่อคืนทุกอย่างปกติ เช้ามาเท่านั้น เค้าหายไปไม่มีแม้แต่คำลา  คนที่สัญญาว่าจะไม่ไปก็เป็นคนไปก่อนทุกที มาตัดพ้อเฉยๆค่ะ เหนื่อยใจเหลือเกิน