ความห่างเหินที่มี สามารถทำให้พ่อเกลียดเราได้ไหม

เกลียดคิดว่าไม่ แต่เสียใจนี่ใช่เลย
ลูกคือดวงใจ ไม่พูดไม่แสดงออกเพราะคนไทยส่วนมากชอบที่จะนิ่ง

บอกอะไรให้นะจขกท. เกิดวันหนึ่งเกิดเหตุการณ์อะไรสักอย่างที่ท่านจากไป
คุณจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตเพราะมัวแต่ผลัดวัน ประกันพรุ่ง แต่ก็นั่นแหละนะ คุณเองอาจมีความกดดันบางอย่าง

คนเราความเสียใจมันเจ็บปวดทับถม ยิ่งคนที่เป็นลูกทำกับพ่อแม่ เหมือนไม่รักไม่อยากเห็นหน้า ความเศร้าทำให้เป็นโรคได้นะ
จขกท.ทำกับพ่อ-แม่แบบนี้ได้ไงคะ ญาตินะช่างเถอะใครจะเป็นใครจะตาย  แต่พ่อแม่นี่  คุณต้องยกเว้นถ้าเขาทั้งสองไม่ได้ แย่จนเกินไป

เช่นดุด่า/ตี คุณตั้งแต่เด็ก จนคุณแทบไม่อยากเหยียบบ้าน  แต่ถ้าหากเขาดูแลคุณมาดีสมควรแก่ฐานะ ก็หาทางไปเยี่ยมค่ะ
คุณต้องกลับไปค่ะทุกครั้งที่มีโอกาส เรื่องเงินเรื่องหนี้ก็ควรเล่าว่าเป็นหนี้ ควรบอกให้เขารับรู้ จะได้รู้ว่าลำบากช่วยกันประหยัดเงิน

เปิดใจดูนะคะอายุมากขึ้นอาจจะคิดได้ดีกว่าตอนอายุน้อย  เวลาได้ไปบ้านกราบพ่อแม่ คุณได้พลังรัก อบอุ่นกลับไปนี่เรื่องจริง
ไม่เช่นนั้นมันมีความรู้สึกหนึ่งในครอบครัวคือค้างคาใจค่ะ มันจะติดอยู่ในใจคุณจนกว่าคุณจะออกเดินทางไปหาเขา2คน



เขาเคยบอกบอกคุณเหรอว่า''ไม่ต้องมา ส่งเงินมาอย่างเดียว"
เราไม่ทราบความสัมพันธ์น่ะ. เลยเดาเรื่องไม่ออก คิดเอาตามกระทู้ที่คุณเขียน