สวัสดีผมเลิกกับเเฟนมาได้เดือนกว่า ผมเป็นคนบอกเลิกแฟนเอง ด้วยเหตุผลที่งี่เง่ามาก ของผมเอง
เเต่ ผมกลับรู้ว่าการที่บอกเลิกเค้าบ่อยๆซ้ำๆมันทำให้เค้ารู้สึกเจ็บเเละเหนื่อย
จนวันนึ่งเค้าก็ทนไม่ไหวเพราะเค้าเหนื่อยกับการกระทำของผมมาก
ผมกับเค้าเลิกกัน เเต่ตลอดเวลา1เดือนผมตามง้อเค้าตลอด จนเค้าเริ่มๆใจอ่อน
เเต่เค้าก็มีคนคุยนะไม่ได้มีเเค่ผม เค้าบอกว่าให้โอกาส ปรับปรุง เเต่ไม่ได้ให้ความหวังนะ
ผมก็โอเค สถานะเราต้องก็คือคนคุย เค้าจะสามารถมีใครก็ได้
ผมพยามทำทุกอย่างให้มันดี ปรับทุกอย่างจากใจร้อนเป็นใจเย็นจากที่ขี้หึงหวงก็ลดให้น้อยลง
เวลาผมเห็นเค้าคุยกับใครผมไม่สามารถหึงหรือหวงได้เลย เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
เเต่ เราก็มีอะไรกันนะคับ เเต่เช้ามาก็ปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมเลยถามไปว่าเมื่อคืนมันไม่ใช่อารมณ์นะมันคือความรักเเละความรู้สึก
เค้าเงียบเเละก็ทำเป็นมันไม่มีอะไร จนตอนนี้ผมเริ่มคิดว่าจะไปต่อหรือหยุด ผมทำอะไรให้เค้าหลายอย่าง
ผลที่ได้มาก็คือความว่างเปล่า ....................... มันคงเป็นกรรมที่ผมเคยทำไว้กับเค้า
จะไปต่อหรือพอเเค่นี้
เเต่ ผมกลับรู้ว่าการที่บอกเลิกเค้าบ่อยๆซ้ำๆมันทำให้เค้ารู้สึกเจ็บเเละเหนื่อย
จนวันนึ่งเค้าก็ทนไม่ไหวเพราะเค้าเหนื่อยกับการกระทำของผมมาก
ผมกับเค้าเลิกกัน เเต่ตลอดเวลา1เดือนผมตามง้อเค้าตลอด จนเค้าเริ่มๆใจอ่อน
เเต่เค้าก็มีคนคุยนะไม่ได้มีเเค่ผม เค้าบอกว่าให้โอกาส ปรับปรุง เเต่ไม่ได้ให้ความหวังนะ
ผมก็โอเค สถานะเราต้องก็คือคนคุย เค้าจะสามารถมีใครก็ได้
ผมพยามทำทุกอย่างให้มันดี ปรับทุกอย่างจากใจร้อนเป็นใจเย็นจากที่ขี้หึงหวงก็ลดให้น้อยลง
เวลาผมเห็นเค้าคุยกับใครผมไม่สามารถหึงหรือหวงได้เลย เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
เเต่ เราก็มีอะไรกันนะคับ เเต่เช้ามาก็ปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมเลยถามไปว่าเมื่อคืนมันไม่ใช่อารมณ์นะมันคือความรักเเละความรู้สึก
เค้าเงียบเเละก็ทำเป็นมันไม่มีอะไร จนตอนนี้ผมเริ่มคิดว่าจะไปต่อหรือหยุด ผมทำอะไรให้เค้าหลายอย่าง
ผลที่ได้มาก็คือความว่างเปล่า ....................... มันคงเป็นกรรมที่ผมเคยทำไว้กับเค้า