คือเราเป็นคนที่อ่อนภาษามาก ก็เลยอยากจะรู้ว่ามีวิธีไหนบ้างที่ทำให้เก่งขึ้น หรือมีหนังสือแนะนำก็ได้ค่ะ
ตอนนี้อายุ 14 เรียนโปรแกรมพิเศษ วิทย์-คณิต-อังกฤษ คือวิชาคณิตกับวิทย์เราก็พอเรียนแล้วก็สอบแข่งขันต่างๆได้ แต่พอเป็นวิชาภาษาอังกฤษจะเป็นวิชาเดียวที่เราได้คะแนนน้อยมาก สมมุติว่าคะแนนเต็ม 100 เพื่อนๆเราจะได้ประมาณ 70 กว่าๆเกือบ 80 ขึ้น แต่เราจะได้แค่ 60 กว่า เป็นตั้งแต่ตอนอยู่ประถมแล้วทำให้เราไม่ชอบอังกฤษ แต่กลับชอบภาษาจีนมากกว่า อาจจะเพราะเรียนตั้งแต่อนุบาลไปถึงป.3 ก็ทำได้ดีตลอด (เราเคยถามเพื่อน(ที่พูดจีนและอังกฤษได้ดีมากก) ว่าระหว่างภาษาอังกฤษกับภาษาจีนอันไหนง่ายกว่า เพื่อนก็ตอบว่าภาษาอังกฤษ เราก็เลยถามว่าทำไมถึงง่ายกว่าอ่ะ ภาษาอังกฤษต้องจำ tense โครงสร้างเยอะ ไหนจะคำศัพท์อีก แต่ภาษาจีนจำแค่คำศัพท์ ก็ได้แล้ว เพื่อนก็ตอบว่าไม่รู้เหมือนกันอ่ะ แต่อังกฤษง่ายกว่า เพราะคิดว่าง่ายกว่ารึป่าวเลยเก่ง อันนี้เหมือนเคยได้ยินคนพูดมาว่าต้องคิดว่ามันไม่ยากแล้วเราจะเรียนเข้าใจ แต่เราไม่เคยทำได้เลย555
ตอนนี้ภาษาที่สนใจอยากเรียนมากกกก ก็คือภาษาญี่ปุ่น เพราะว่าเราชอบอ่านมังงะ(การ์ตูนญี่ปุ่น) ภาษาที่สนใจลองลงมาก็คือฝรั่งเศษ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะว่าตัวละครในมังงะพูดฝรั่งเศษได้มั้ง555
สรุป(เพื่ออ่านแล้วงงๆ เพราะเวลาเราพูดกับใครก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่)
อันดับความสนใจ
1 ภาษาญี่ปุ่น
2 จีน
3 ฝรั่งเศษ
แต่ภาษาที่อยากพูดได้แบบดีคือ ภาษาอังกฤษ ( เพราะมันต้องใช้ในชีวิตประจำวัน)
มีอีกเรื่องนึงที่เราสับสนมากคืออาชีพในอนาคต
คือเราชอบวาดรูปแต่ก็ไม่ได้วาดเก่งคือถ้าไม่มีแบบก็วาดไม่ได้ ชอบแต่งนิยาย ตอนนั้นเราคิดว่า ถ้าสมมุติอนาคตเป็นนักเขียนนิยาย จะทำได้แค่ไหน จะเอาเป็นอาชีพหลักได้รึป่าว ก็เลยลองแต่ง แก้หลายรอบมากเพราะรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันมั่วๆ เราก็เอาลงเว็บๆนึง ผ่านไป 3 ตอนก็มีคนมาคอนเมนต์ ว่าเนื้อเรื่องสนุกดีแต่ตัวหนังสือมันติดกันเกินไปอ่านยาก อันนั้นก็ไม่เป็นไรเราสามารถแก้ได้ แต่ปัญหาก็คืออ เราคิดเรื่องต่อไม่ออก ไม่ว่าจะนั่งคิดนอนคิดเดินในบ้านคิด (ออกบ้านไม่ได้ไม่มีคนออกเป็นเพื่อน555) ก็คิดไม่ออก ก็เลยลบทิ้ง (ต้องขอโทษผู้อ่านด้วยที่ทำอย่างนั้น รู้สึกผิดมากกก🙏) แล้วก็คิดว่าทำเป็นงานอดิเรกก็พอ เราก็หาต่อไปว่าเราถนัดด้านไหน เวลาไปร้านหนังสือนิคือจะชอบมากกก เหมือนเดินอยู่ในทุ่งหญ้าลาเวนเดอร์ (แต่ไม่ชอบอ่านหนังสือเรียน) ทุกรอบที่ไปนิคือ จะต้องมีหนังสือติดกลับบ้าน 1 เล่ม(ไม่รู้ใครเป็นเหมือนเราบ้าง แต่คงไม่มีใครบ้าเหมือนเรามั้ง เดินในร้านหนังสิอแล้วกระโดดอย่างมีความสุข ก็กลัวเหมือนกันว่าวันไหนสักวันจะมีคนมาไล่ออกจากร้านเพราะคิดว่าสติไม่เต็มนี่แหละ555) พอซื้อมาสักพักก็พึ่งสังเกตุว่าหนังสือที่ซื้อส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของจิตวิทยา ก็เลยคิดว่าหรือว่าจะทำเกี่ยวกับด้านนี้ดี แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะไปช่วยเหลือคนอื่นได้มั้ยขนาดตัวเองยังช่วยไม่ได้เลน 555 แล้วอีกอย่างเราเป็นคนชอบพูดตรงๆด้วย อาจจะยิ่งทำให้ผู้ป่วยจิตตกกว่าเติมอีกก็เลยยังไม่ชัว แต่มีความรู้สึกอีกอย่างคือเหมือนกับเราลอกเลียนแบบได้เร็วมาก(มันคือพรสวรรค์เรอะะะ ไม่ใช่และ5555) คือมันมีอยู่ช่วงนึงที่เราโดนเพื่อนเกลียด เราก็เลยกลับมาคิดว่าทำไมถึงโดน ก็เลยไปขอโทษบางคน ย้ำ!!ว่าบางคน บางคนที่ไม่ขอโทษนิคือมันเกลียดด้วยเหตุผลไร้สาระไม่ควรขอโทษมันด้วยซ้ำ(อย่าบอกเพื่อนเรานะเดี๋ยวโดนเกลียดหนักว่าเดิม) ก็เลยเริ่มมองนิสัยดีๆของเพื่อนแต่ละคนว่าทำไมเขาถึงเข้ากับคนอื่นได้ดีจัง ก็เลยเริ่มเอามาใช้กับตัวเองที่คิดว่ามันเหมาะกับเรา พอทำบ่อยๆก็เลยเหมือนชินไปแล้ว เวลาเห็นใครทำอะไรแล้วเรารู้สึกว่ามันดีอ่ะแล้วก็ไม่เสียหายอะไรก็จะทำตาม จนแบบแค่ครั้งสอฃครั้งก็ติดกลายเป็นนิสัยไปเลย
สำหรับใครที่กำลังโดนเพื่อนเกลียดอยู่ก็อย่าท้อนะ หาให้เจอว่าใครที่เราไว้ใจได้บ้าง หาให้เจอว่าเราโดนเพื่อนเกลียดเพราะอะไร แล้วไปขอโทษเขาคนที่เรารู้สึกว่าเขาควรเกลียดเราจริงๆแหละเพราะเราก็ทำไม่ดีกับเขาไว้ ขอโทษไปก็ไม่ได้เสียหายอะไรนะ ทำให้เรามีความสุขขึ้นด้วยซ้ำ คนที่โดนเพื่อนเกลียดหรือแอนตี้แบบเยอะมากก็ไม่ต้องไปสนใจคนที่เกลียดเรา อย่าคิดว่าเราโชคร้ายที่ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ ให้คิดว่าเราโชคดี จขกท เคยมีเพื่อนคนนึ่งที่สนิทมากกก แต่พอเราเจอเรื่องแบบนี้เขากับไม่อยู่ข้างเราแต่กับมาซ้ำเติมเราอีก เหตุการณ์ทำให้เราตาสว่างเลยทันทีว่าใครที่เราควรจะแคร ส่วนใครที่ไม่ควรจะแคร มันจะทำให้เราแยกออกทันทีว่าไหนเพื่อนแท้ไหนเพื่อนจอมปลอม ที่บอกมานิคือเราเข้าใจความรู้สึกของคนที่โดนอ่ะ มันจะรู้สึกแบบพูดไม่ถูก คือแย่มากก เหมือนแบบตื่นมาแล้วคิดว่า ไม่อยากไปโรงเรียนเลยถึงไปก็มีแต่คนเกลียด อยู่ในห้องก็ต้องอยู่แบบอึดอัด อาจจะโดนด่าลอยๆด้วยซ้ำ ก็เลยมาเล่าให้ฟัง เพื่อใครที่โดนปัญหาเล่านี้จะได้สบายใจขึ้นบ้าง
สรุปท้ายจะบอกว่า เขียนยาวมากกกกกก555 อย่าลืมแนะนำเราด้วยน้าาา😜
อยากเก่งภาษาทำไงดีคะ
ตอนนี้อายุ 14 เรียนโปรแกรมพิเศษ วิทย์-คณิต-อังกฤษ คือวิชาคณิตกับวิทย์เราก็พอเรียนแล้วก็สอบแข่งขันต่างๆได้ แต่พอเป็นวิชาภาษาอังกฤษจะเป็นวิชาเดียวที่เราได้คะแนนน้อยมาก สมมุติว่าคะแนนเต็ม 100 เพื่อนๆเราจะได้ประมาณ 70 กว่าๆเกือบ 80 ขึ้น แต่เราจะได้แค่ 60 กว่า เป็นตั้งแต่ตอนอยู่ประถมแล้วทำให้เราไม่ชอบอังกฤษ แต่กลับชอบภาษาจีนมากกว่า อาจจะเพราะเรียนตั้งแต่อนุบาลไปถึงป.3 ก็ทำได้ดีตลอด (เราเคยถามเพื่อน(ที่พูดจีนและอังกฤษได้ดีมากก) ว่าระหว่างภาษาอังกฤษกับภาษาจีนอันไหนง่ายกว่า เพื่อนก็ตอบว่าภาษาอังกฤษ เราก็เลยถามว่าทำไมถึงง่ายกว่าอ่ะ ภาษาอังกฤษต้องจำ tense โครงสร้างเยอะ ไหนจะคำศัพท์อีก แต่ภาษาจีนจำแค่คำศัพท์ ก็ได้แล้ว เพื่อนก็ตอบว่าไม่รู้เหมือนกันอ่ะ แต่อังกฤษง่ายกว่า เพราะคิดว่าง่ายกว่ารึป่าวเลยเก่ง อันนี้เหมือนเคยได้ยินคนพูดมาว่าต้องคิดว่ามันไม่ยากแล้วเราจะเรียนเข้าใจ แต่เราไม่เคยทำได้เลย555
ตอนนี้ภาษาที่สนใจอยากเรียนมากกกก ก็คือภาษาญี่ปุ่น เพราะว่าเราชอบอ่านมังงะ(การ์ตูนญี่ปุ่น) ภาษาที่สนใจลองลงมาก็คือฝรั่งเศษ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะว่าตัวละครในมังงะพูดฝรั่งเศษได้มั้ง555
สรุป(เพื่ออ่านแล้วงงๆ เพราะเวลาเราพูดกับใครก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่)
อันดับความสนใจ
1 ภาษาญี่ปุ่น
2 จีน
3 ฝรั่งเศษ
แต่ภาษาที่อยากพูดได้แบบดีคือ ภาษาอังกฤษ ( เพราะมันต้องใช้ในชีวิตประจำวัน)
มีอีกเรื่องนึงที่เราสับสนมากคืออาชีพในอนาคต
คือเราชอบวาดรูปแต่ก็ไม่ได้วาดเก่งคือถ้าไม่มีแบบก็วาดไม่ได้ ชอบแต่งนิยาย ตอนนั้นเราคิดว่า ถ้าสมมุติอนาคตเป็นนักเขียนนิยาย จะทำได้แค่ไหน จะเอาเป็นอาชีพหลักได้รึป่าว ก็เลยลองแต่ง แก้หลายรอบมากเพราะรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันมั่วๆ เราก็เอาลงเว็บๆนึง ผ่านไป 3 ตอนก็มีคนมาคอนเมนต์ ว่าเนื้อเรื่องสนุกดีแต่ตัวหนังสือมันติดกันเกินไปอ่านยาก อันนั้นก็ไม่เป็นไรเราสามารถแก้ได้ แต่ปัญหาก็คืออ เราคิดเรื่องต่อไม่ออก ไม่ว่าจะนั่งคิดนอนคิดเดินในบ้านคิด (ออกบ้านไม่ได้ไม่มีคนออกเป็นเพื่อน555) ก็คิดไม่ออก ก็เลยลบทิ้ง (ต้องขอโทษผู้อ่านด้วยที่ทำอย่างนั้น รู้สึกผิดมากกก🙏) แล้วก็คิดว่าทำเป็นงานอดิเรกก็พอ เราก็หาต่อไปว่าเราถนัดด้านไหน เวลาไปร้านหนังสือนิคือจะชอบมากกก เหมือนเดินอยู่ในทุ่งหญ้าลาเวนเดอร์ (แต่ไม่ชอบอ่านหนังสือเรียน) ทุกรอบที่ไปนิคือ จะต้องมีหนังสือติดกลับบ้าน 1 เล่ม(ไม่รู้ใครเป็นเหมือนเราบ้าง แต่คงไม่มีใครบ้าเหมือนเรามั้ง เดินในร้านหนังสิอแล้วกระโดดอย่างมีความสุข ก็กลัวเหมือนกันว่าวันไหนสักวันจะมีคนมาไล่ออกจากร้านเพราะคิดว่าสติไม่เต็มนี่แหละ555) พอซื้อมาสักพักก็พึ่งสังเกตุว่าหนังสือที่ซื้อส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของจิตวิทยา ก็เลยคิดว่าหรือว่าจะทำเกี่ยวกับด้านนี้ดี แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะไปช่วยเหลือคนอื่นได้มั้ยขนาดตัวเองยังช่วยไม่ได้เลน 555 แล้วอีกอย่างเราเป็นคนชอบพูดตรงๆด้วย อาจจะยิ่งทำให้ผู้ป่วยจิตตกกว่าเติมอีกก็เลยยังไม่ชัว แต่มีความรู้สึกอีกอย่างคือเหมือนกับเราลอกเลียนแบบได้เร็วมาก(มันคือพรสวรรค์เรอะะะ ไม่ใช่และ5555) คือมันมีอยู่ช่วงนึงที่เราโดนเพื่อนเกลียด เราก็เลยกลับมาคิดว่าทำไมถึงโดน ก็เลยไปขอโทษบางคน ย้ำ!!ว่าบางคน บางคนที่ไม่ขอโทษนิคือมันเกลียดด้วยเหตุผลไร้สาระไม่ควรขอโทษมันด้วยซ้ำ(อย่าบอกเพื่อนเรานะเดี๋ยวโดนเกลียดหนักว่าเดิม) ก็เลยเริ่มมองนิสัยดีๆของเพื่อนแต่ละคนว่าทำไมเขาถึงเข้ากับคนอื่นได้ดีจัง ก็เลยเริ่มเอามาใช้กับตัวเองที่คิดว่ามันเหมาะกับเรา พอทำบ่อยๆก็เลยเหมือนชินไปแล้ว เวลาเห็นใครทำอะไรแล้วเรารู้สึกว่ามันดีอ่ะแล้วก็ไม่เสียหายอะไรก็จะทำตาม จนแบบแค่ครั้งสอฃครั้งก็ติดกลายเป็นนิสัยไปเลย
สำหรับใครที่กำลังโดนเพื่อนเกลียดอยู่ก็อย่าท้อนะ หาให้เจอว่าใครที่เราไว้ใจได้บ้าง หาให้เจอว่าเราโดนเพื่อนเกลียดเพราะอะไร แล้วไปขอโทษเขาคนที่เรารู้สึกว่าเขาควรเกลียดเราจริงๆแหละเพราะเราก็ทำไม่ดีกับเขาไว้ ขอโทษไปก็ไม่ได้เสียหายอะไรนะ ทำให้เรามีความสุขขึ้นด้วยซ้ำ คนที่โดนเพื่อนเกลียดหรือแอนตี้แบบเยอะมากก็ไม่ต้องไปสนใจคนที่เกลียดเรา อย่าคิดว่าเราโชคร้ายที่ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ ให้คิดว่าเราโชคดี จขกท เคยมีเพื่อนคนนึ่งที่สนิทมากกก แต่พอเราเจอเรื่องแบบนี้เขากับไม่อยู่ข้างเราแต่กับมาซ้ำเติมเราอีก เหตุการณ์ทำให้เราตาสว่างเลยทันทีว่าใครที่เราควรจะแคร ส่วนใครที่ไม่ควรจะแคร มันจะทำให้เราแยกออกทันทีว่าไหนเพื่อนแท้ไหนเพื่อนจอมปลอม ที่บอกมานิคือเราเข้าใจความรู้สึกของคนที่โดนอ่ะ มันจะรู้สึกแบบพูดไม่ถูก คือแย่มากก เหมือนแบบตื่นมาแล้วคิดว่า ไม่อยากไปโรงเรียนเลยถึงไปก็มีแต่คนเกลียด อยู่ในห้องก็ต้องอยู่แบบอึดอัด อาจจะโดนด่าลอยๆด้วยซ้ำ ก็เลยมาเล่าให้ฟัง เพื่อใครที่โดนปัญหาเล่านี้จะได้สบายใจขึ้นบ้าง
สรุปท้ายจะบอกว่า เขียนยาวมากกกกกก555 อย่าลืมแนะนำเราด้วยน้าาา😜