โคลงกระทู้

รอยรักฝั่งร้าว               รานใจ ทุกข์ชีพ จะฝ่ากรรมผลักไส       พ่ายแพ้ จะแค้นป่วนเ

คิดถึง @ กลอนแปด ค่ำคำนึง ซึ้งทรวง ห่วงถึงสาว มองจันทร์เจ้า เสี้ยวลับ ดาวอับแสง หมองหม่นตรม ซมซาน รานสำแดง ฟ้ามิแข่ง ระยิบงาม เหมือนตามเคย อยู่โดดเดี่ยว เปลี่ยวเหงา ซึมเซาทุกข์ อับเฉาสุข คลุกใน หทัย

เคสจาก Reddit ที่แอดไปเจอมา คืออาจจะฟังดูโหดร้ายสักหน่อย แต่ช่วยเตือนสติได้ดีทีเดียว คือเจ้าของโพสเค้ามีเงินออมเพื่อการเกษียณอยู่ แต่วันดีคืนดี บ้านของเค้าเกิดพังขึ้นมา เค้าเลยจะหาเงินมาซ่อมบ้าน ด้วย

. สุดแสนจะร้อนรุ่ม . มนกลุ้มสะท้านไหว . หวั่นทรวงและหน่วงใจ . ชลไหลเกรอะดวงตา . รักขมและหม่นเศร้า . สติเขลาบ่คิดหนา . เขาไปมิหวนมา . ผิวะเรียกมิหันมอง . แสนทุกข์ระกำโศก . วิปโยคอุราหมอง . อก

โบราณว่า หนาวเดือนสี่เดือนห้า ฟ้าจะหม่น คนจะเข็ญ เคราะห์จะซ้ำ กรรมจะซัด วิบัติเป็น เกิดลำเค็ญทุกหย่อมหญ้าทั่วนาคร ฤาดั่งเพลงยาวอยุธยา สาปส่งสืบมามิอาจถอน รัตนโกสินทร์จึงทุกข์ร้อน ด้วยอสัตย์ปลิ้นปล้อน