สวัดดีครับ เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องผมกับรุ่นน้องที่มหาลัย
มันเป็นช่วงที่ผมฝึกงานพอดี ผมกำลังจะขึ้นปี4ครับ เป็นการฝึกงานช่วงปิดเทอมระยะเวลาสองเดือน ในช่วงเดือนสุดท้ายก็มีน้องที่สาขาคนหนึ่งแอดเฟซบุ๊คผมมา ดีใจมาก ตื่นเต้นมากเพราะน้องเขาน่ารักตอนอยู่ที่สาขาเจอน้องเขายังเขินเลย แต่ตอนนั้นน้องเขามีแฟนยุแล้วก็ไม่ได้คิดอะไร(น้องคบกับแฟนในสาขาปี1-ปี2เทอมหนึ่งแต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเลิกกันตอนไหนก็ฟังมาจากเพื่อนน่ะ) ก็ได้ข่าวมาว่าน้องเลิกกับแฟนแล้วตอนยุปีสองเทอมสอง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่าอย่างเราน้องเค้าคงไม่มองหรอก ผมรับแอดน้องเขาผ่านไปสักพักน้องก็มากดไลก์รูป เหมือนกับว่าส่องเฟซ รูปเก่าๆหลายปีก็ตามไลก์ ตอนนั้นผมคิดแล้วว่าน้องอยากให้ทักไปป่าววะ แต่ก็ตามที่คิดน้องทักมาครับ ผมก็คุยกับน้องเขาแบบพี่น้องในสาขาก็เล่าเรื่องงานน้องก็ชวนคุยนะถามโน้นนี่ไปหมด น้องเป็นคนคุยเก่งเลยละ แค่นี้ผมก็ดีใจมากแล้วครับ ที่คนผมปลื้มมาตั้งนาน ยุๆได้คุยด้วยสะงั้น เราคุยกันตั้งแต่รับแอดตอนบ่ายสามโมงเย็นจนเลิกงาน จนกระทั่งผมกลับมาหอ พัก กินข้าว อ่าบน้ำ และนอนก่อนนอนก็มีบอกฝันดีกันด้วย เป็นอยู่แบบนี้ ตอนเช้าน้องก็ทักมาเล่นปลุกตั้งแต่เช้า เป็นแบบนี้อยู่สองวัน วันที่สองนี่เริ่มได้ใจละเพราะทักมาปลุกตั้งแต่หกโมงเช้าก็เคยถามน้องนะว่าตื่นเช้าจัง ได้คำตอบว่า ต้องมาดูเเลยาย เราก็ปลื้มนะหน้าตาน่ารักแถมยังกตัญญูอีก คิดในใจคงหาอยากคนแบบนี้สมัยนี้ ยิ่งได้ใจไปอีกผ่านมาวันที่สามครับน้องก็ขอไลน์ผมโดยให้เหตุผลว่าจะออกจากหน้าเฟซ ลืมบอกไปว่าน้องชอบดูอานิเมะ มากก็ให้ไลน์ไป น้องทักมาทันที ก็คุยกันในไลน์ตลอด ตอนเช้าก็ทักมาเหมือนเดิม ตอนอยู่ที่ฝึกงานก็ทักมาตลอด พอคืนวันที่สี่น้องก็โทรไลน์มาครับแต่น้องไม่กล้าคุยพอเรารับน้องก็ตัดสาย น้องโทรมาเพราะผมไม่ตอบไลน์สักที เราก็คุยกันมาเรื่อยผ่านไปวันที่ห้าน้องก็ถามว่าผมมีแฟนยัง ผมก็ไม่ตอบน้องเขาไป แต่ถามบ่อยเข้าก็เลยตอบไปปว่ายังไม่มีมั้ง น้องถามเราว่าจีบได้ไหม แต่นานเขาน้องก็ถามเราทุกวันจนรู้สึกถ้าไม่บอกคงได้คบกันแน่ๆก็ตัดสินใจบอกไปว่ามีแฟนแล้วน้องเขาก็ว่างสายไป ผมก็พยายามทักไปหาน้องหลังจากนั้นเลย ขอโทษน้องคุยกับน้อง เหมือนเราแครืน้องเขามากกว่าแฟนสะอีก แต่มันเป็นช่วงที่น้องเข้ามาตอนความรักกำลังจะไปไม่รอดกับแฟน ที่จริงผมมีแฟนอยู่แล้วเป็นแฟนคนแรกที่คบกันมาสามปีกว่าแล้ว ตอนนี้ในใจเหมือนมีแต่น้องคนนั้น จนแฟนรู้เรื่องสุดท้ายเราก็เลิกกัน สุดท้ายผมทำร้ายความรู้สึกคนทั้งสองคน และก็ไม่เหลือใครเลย ผมรู้ครับมันดูแย่มากที่ผมทำแบบนั้น แต่ตอนนี้ในใจเราหลงรักน้องเขาไปปแล้ว ผมพยายามทักน้องเขา จนน้องยอมคุยด้วย ผมบอกเขาว่าพี่คิดกับเราแค่พี่น้อง แต่ในใจน่ะมันรักไปหมดใจแล้วแต่ไม่กล้าบอก เพราะเหตุการณ์ตอนนั้นเราเป็นคนเลวมาก ยังบอกน้องไปอีกว่าถ้าเหงาก็ทักมาเล่นได้ พี่น่ะยังเป็นพี่คนเดิมที่ให้คำแนะนำเสมอ วันต่อมาน้องก็ทักมาเหมือนเดิม แต่ก็ยังทักมาคุยกับเราเหมือนเดิม แต่ไม่อะไรมากเหมือนแต่ก่อนก็หยอกกันเล่นบ้าง มีโทรไลน์มากเล่นด้วยเป็นเกือบทุกวันวันไหนไม่โทรมาก็คุยแชทกัน จนนานเข้าก็ให้เบอร์โทรกัน เหมือนอะไรกำลังจะดี เหมือนมันกำลังเป็นความรักครั้งใหม่ แต่เรายังไม่เคยคุยกัยตัวต่อตัวนะ เพราะนี่เราเริ่มคุยกันก็ในแชท แต่ผมเคยเห็นน้องเขาที่สาขาเท่านั้น ลืมบอกไปว่าน้องเขาไพึ่งเคยเห็นผม คือมันเป็นงานกีฬาสีที่สาขาจัดขึ้น วันนั้นมการแข่งกีฬาเรือบกที่นั่งแล้วเอาขาคนข้างหลังสอดไปที่คนข้างหน้า เป็นทอดๆ แล้วก็ใช้เเขนยกตัวลากไปให้ถึงเส้นชัยมันเป็นการแข่งที่ปวดก้นเพราะก้นจะถูกไปที่พื้น ผมยุสีเหลือง น้องยุสีแดง เราแข่งใกล้กัน แข่งกันเราก็มองน้องเขา แอบเห็นขาอ่อนน้องตอนลากก้นไปปกับพื้นหญ้าเกือบเห็นแก้นก้นแนะ (เริ่มออกแนวลามกละ) ก็มันทำให้น้องเขาเจอผมเป็นครั้งแรก จากที่น้องเล่าให้ฟังนะว่า "เจอพี่ก็วันนั้นละเรียนมาสามปี พี่แขนขาวมาก" ดูเหมือนน้องจะอะไรกับแขนขาว5555 อ้อ...ผมเล่าเรื่องที่เลิกกับแฟกนนะ เขาให้คำแนะนำเราดีนะ ยังกับผ่านเรื่องเจ็บปวดมาบ่อย มีคำนึงเขาพูดว่า "มีพบก็ต้องมีจาก เป็นเรื่องปกติ" ผมนี่อึ้งไปปสักนึง แล้วก็เรื่มคิดละว่าน้องเขาคิดยังไงกันแน่ ตกลงชอบเราไหม หรือแค่มาคุยกันเล่นๆ หรือว่าอยากรู้เรื่องอะไรของเรา เรื่องที่ผมมีแฟนนะไม่มีใครรู้นะ แม้แต่เพื่อนสมัยมัธยมก็ตาม เพื่อนสนิทในแก้งก็ไม่มีใครรู้ ผมไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้ เราก็คุยกันทุกวันผ่านไปครึ่งเดือน พอดีน้องเขาต้องไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศ ช่วงนั้นน้องก็หายไปเลย เหมือนกับว่าไม่คุยแล้วเบื่อแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านั้นยังคุยกันอยู่ทุกวันยังกันอยู่ด้วยเห็นภาพเลยว่าไปทำอะไรอยู่ แต่ชอบก็อัพรูปบ่อยๆ แต่แปลกที่ไม่ทักเราเลย เราก็คิดถึงเขาอยู่ทุกวัน จะบอกไปว่าพี่น่ะรัก แต่ก็ติดที่เคยบอกไปว่า "พี่คิดกับเราแค่พี่น้อง" ก็เป็นแบบนี้ยุทุกวัน ผ่านไป22วัน น้องเดินทางกลับไทย ก็ดูเฟซน้องตลอดละ แต่ก็ไม่ทักมาเช่นเคย เราก็ไม่กล้าทักไป เเต่เคยทักไปแล้วก็คตอบช้ามาก ทั้งที่พึ่งโพสภาพ หรือไม่ก็ทักไปเช้าตอบอีกที่ตอนเย็น แต่เวลาที่ทักไปมันเป็นเวลาว่างของน้องยุนะ เห็นว่าออนเฟซบ้างก็ทักแต่นานตอบ มันเเปลกต่างจากเมื่อก่อนมาก น้องจะพูดเสมอว่าเจอกันเปิดเทอม เมื่อเปิดเทอมวันแรกผมนี่ไม่กล้ามองหน้าน้องเขาเลย จะพยายามหลบหน้าตลอดเพราะอายน้อง แต่น้องเขามองผมตลอดนะเวลาเจอ แต่ก็เจอยุเรื่อยๆ เพราะยุ ปี4แล้ว น้องก็ปี3 ก็จะเรื่องที่ตึกภาควิชาสะส่วนใหญ่ มันเจอกันยุแล้วละ จนผ่านไปสัปดาห์แรก น้องก็ไม่ทักมาเลย เข้าสัปดาห์ที่สอง พอดีมีงานสัปดาห์วิทย์ เราก็จะมีกิจกรรมที่คณะ แล้วฐานเราสองคนก็ยุใกล้กัน มันทำใจลำบากมากที่ต้อหลบๆหน้าน้อง คืนวันันั้นน้องก็โทรมาหา จากที่ไม่โทรมาครึ่งเดือน (น้องที่เล่านี้เป็น ผู้ชายครับ
) น้องก็ถามเรา พี่ทำไมไม่มองกันเลย โกรธผมเหรอ (ตัวเราก็ไม่โกรธนะ แต่ไม่กล้ามองมากกว่าเพราะเขินน้อง) สุดท้ายน้องมาหาที่หอ ผมพักหอในผมพักคนเดียว(หอชาย) เราก็คุยๆกันนะแต่ก็ไม่กล้ามองกันเท่าไร มองนี่ไม่มองเล่าไม่สบตาด้วยซ้ำ ไปๆมาน้องก็มานอนเล่นที่ตักผมผมก็เล่นผมน้องเขาแต่มันพีคที่ยุๆน้องก็มาล้วงเป้าผม เราขัดขืนยุนะ แต่ก็ยอม แต่ก็ยอมน้องเพราะเรารักเขาไปแล้ว (แต่ก็มียังว่าแต่นี้คืนนั้น) ก็ชวนน้องคุยไปเรื่อยจนน้องหลับ ก็มองหน้าน้องเขาตอนหลับ (ผมไม่ทำอะไรนะ) สักพักก็ปลุกน้องให้กลับหอตัวเอง ก็เดินไปส่งที่รถ อีกสามวันต่อมาน้องโทรมายากมาหาผม มาพร้อมกับการบ้านหนึ่งแผ่น พอมาถึงน้องเขาก้จัดผ้าปูที่นอน เพราะผ้ามันไม่ตึง น้องก็นอนลงที่เตียง สักพักผมก็เดินไปนั่งลงข้างๆน้อง อยู่ๆน้องดึงลงให้นอนกอดเท่านั้นละผมรุ้ละว่าน้องต้องการอะไร (แต่ผมก้ไม่ได้ทำอะไรน้องนะ)แค่ล้วงๆกัน
หลังจากวันนั้นน้องก็หายไปเลย ไม่ทักมาคุย ทักไปก็นานตอบไม่ก็ครึ่งชั่วโมงตอบ จนไม่ทักไปแล้ว ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ก็ไม่มีทักมา ทั้งที่ออนเฟซ ทั้งไลน์ไปก็แล้ว บางทีเป็นวันถึงตอบ ตอบมาสั้นๆ แต่ตอนนั้นผมนี่อึดอัดมาก อยากจะบอกรักไปก็ไม่กล้า ต้องมานั่งๆนอนๆคิดถึงน้องเขาทุกวัน คิดไปต่างๆนาๆ ว่าตลอดมาเดือนกว่า น้องเขาต้องการอะไร มาแค่อยากเห็น อยากจับเหรอ หรือว่ามาเพียงแค่คุยกับเราแก้เหงา หรือว่ามาพูกมิตรไว้ให้ติวหนังสือเท่านั้น แต่ตอนนี้ผมรักน้องไปหมดใจแล้ว น้องก็หายไป จนผมต้องทักไลน์ไปถามอย่างนั้น ได้คำขอโทษจากน้อง"ผมมันไม่ดีเอง ผมขอโทษที่ทำให้พี่อึดอัดแบบนั้น" ผมก็พยายามถามนะ คิดยังไงกันแน่ พี่คิดไปเองหรือป่าวหรือว่ารู้สึกฝ่ายเดียว แต่ได้รับคำขอโทษที่ว่า "ขอโทษที่ล้วงเกินพี่" และ"คำที่ว่าพี่เคยบอกผมว่าไม่ได้คิดอะไรเป็นแค่พี่น้องกันก็ทำตัวเป็นน้องที่ดีต่อพี่ วันนี้พี่พูดเหมือนผมเป็นคนเลวมาก" ผมไม่เขาใจนะว่าตกลงน้องชอบผมหรือป่าว ทุกวันนี้ผมก็คิดถึงแต่น้องเขาทุกวัน มองตลอดว่าน้องเขาออนเฟซไหม แต่ก็ไม่กล้าทัก เพราะทักไปก็ไม่ค่อยอยากตอบ เหมือนมีคนคุยด้วย แต่ก็ปรับความเขาใจกับน้องสุดท้ายเราก็ขอโทษน้องไป ไม่รู้เหมือนกันทั้งที่เราเจ็บ แต่ก็เพราะรัก หลังจากวันนั้นน้องก็ใช้พูดปกติพูดมีครับ มีพี่ กลับมาเหมือนตอนแรกที่คุย เหมือนประมาณว่าเวลาที่ผ่านมาเราคุยกันมาเพื่ออะไร เพียงคืนนั้นเองเหรอ เอาใจน้องไม่ถูกเหมือนกัน น้องเป็นคนที่เข้าถึงยาก บางทีผมไม่ทักไปหลายวันก็บอกว่าหาย แต่พอทักไปก็ไม่ค่อยตอบ เป็นๆแต่แบบนี้ จนไม่ร้ว่าน้องคิดอะไร ผมควรบอกน้องไปไหมคับว่ารักน้องเขา แต่ตอนนี้น้องตอบมาที่ผมเข้าใจนะว่า "ตัวผมไม่ได้รักน้องเขา คิดแค่พี่น้อง" ประโยคนี้ทำให้ผมลังเลมากว่าน้องมาแค่คุยเล่นหรือว่า ชอบแต่เพราะคำๆนี้หรือป่าว ผมพิมพ์ตกหล้นไปบ้าง วนไปมาบ้างขอโทษด้วยนะครับ (ปล. ผมชอบผู้ชายครับ)
เคยไหมมีคนมาคุยด้วยแต่บอกว่าคิดแค่พี่น้องแต่พอคุยนานไปเรากับรักเขาหมดใจ สุดท้ายตัวเราเองที่ "เจ็บปวด"
มันเป็นช่วงที่ผมฝึกงานพอดี ผมกำลังจะขึ้นปี4ครับ เป็นการฝึกงานช่วงปิดเทอมระยะเวลาสองเดือน ในช่วงเดือนสุดท้ายก็มีน้องที่สาขาคนหนึ่งแอดเฟซบุ๊คผมมา ดีใจมาก ตื่นเต้นมากเพราะน้องเขาน่ารักตอนอยู่ที่สาขาเจอน้องเขายังเขินเลย แต่ตอนนั้นน้องเขามีแฟนยุแล้วก็ไม่ได้คิดอะไร(น้องคบกับแฟนในสาขาปี1-ปี2เทอมหนึ่งแต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเลิกกันตอนไหนก็ฟังมาจากเพื่อนน่ะ) ก็ได้ข่าวมาว่าน้องเลิกกับแฟนแล้วตอนยุปีสองเทอมสอง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่าอย่างเราน้องเค้าคงไม่มองหรอก ผมรับแอดน้องเขาผ่านไปสักพักน้องก็มากดไลก์รูป เหมือนกับว่าส่องเฟซ รูปเก่าๆหลายปีก็ตามไลก์ ตอนนั้นผมคิดแล้วว่าน้องอยากให้ทักไปป่าววะ แต่ก็ตามที่คิดน้องทักมาครับ ผมก็คุยกับน้องเขาแบบพี่น้องในสาขาก็เล่าเรื่องงานน้องก็ชวนคุยนะถามโน้นนี่ไปหมด น้องเป็นคนคุยเก่งเลยละ แค่นี้ผมก็ดีใจมากแล้วครับ ที่คนผมปลื้มมาตั้งนาน ยุๆได้คุยด้วยสะงั้น เราคุยกันตั้งแต่รับแอดตอนบ่ายสามโมงเย็นจนเลิกงาน จนกระทั่งผมกลับมาหอ พัก กินข้าว อ่าบน้ำ และนอนก่อนนอนก็มีบอกฝันดีกันด้วย เป็นอยู่แบบนี้ ตอนเช้าน้องก็ทักมาเล่นปลุกตั้งแต่เช้า เป็นแบบนี้อยู่สองวัน วันที่สองนี่เริ่มได้ใจละเพราะทักมาปลุกตั้งแต่หกโมงเช้าก็เคยถามน้องนะว่าตื่นเช้าจัง ได้คำตอบว่า ต้องมาดูเเลยาย เราก็ปลื้มนะหน้าตาน่ารักแถมยังกตัญญูอีก คิดในใจคงหาอยากคนแบบนี้สมัยนี้ ยิ่งได้ใจไปอีกผ่านมาวันที่สามครับน้องก็ขอไลน์ผมโดยให้เหตุผลว่าจะออกจากหน้าเฟซ ลืมบอกไปว่าน้องชอบดูอานิเมะ มากก็ให้ไลน์ไป น้องทักมาทันที ก็คุยกันในไลน์ตลอด ตอนเช้าก็ทักมาเหมือนเดิม ตอนอยู่ที่ฝึกงานก็ทักมาตลอด พอคืนวันที่สี่น้องก็โทรไลน์มาครับแต่น้องไม่กล้าคุยพอเรารับน้องก็ตัดสาย น้องโทรมาเพราะผมไม่ตอบไลน์สักที เราก็คุยกันมาเรื่อยผ่านไปวันที่ห้าน้องก็ถามว่าผมมีแฟนยัง ผมก็ไม่ตอบน้องเขาไป แต่ถามบ่อยเข้าก็เลยตอบไปปว่ายังไม่มีมั้ง น้องถามเราว่าจีบได้ไหม แต่นานเขาน้องก็ถามเราทุกวันจนรู้สึกถ้าไม่บอกคงได้คบกันแน่ๆก็ตัดสินใจบอกไปว่ามีแฟนแล้วน้องเขาก็ว่างสายไป ผมก็พยายามทักไปหาน้องหลังจากนั้นเลย ขอโทษน้องคุยกับน้อง เหมือนเราแครืน้องเขามากกว่าแฟนสะอีก แต่มันเป็นช่วงที่น้องเข้ามาตอนความรักกำลังจะไปไม่รอดกับแฟน ที่จริงผมมีแฟนอยู่แล้วเป็นแฟนคนแรกที่คบกันมาสามปีกว่าแล้ว ตอนนี้ในใจเหมือนมีแต่น้องคนนั้น จนแฟนรู้เรื่องสุดท้ายเราก็เลิกกัน สุดท้ายผมทำร้ายความรู้สึกคนทั้งสองคน และก็ไม่เหลือใครเลย ผมรู้ครับมันดูแย่มากที่ผมทำแบบนั้น แต่ตอนนี้ในใจเราหลงรักน้องเขาไปปแล้ว ผมพยายามทักน้องเขา จนน้องยอมคุยด้วย ผมบอกเขาว่าพี่คิดกับเราแค่พี่น้อง แต่ในใจน่ะมันรักไปหมดใจแล้วแต่ไม่กล้าบอก เพราะเหตุการณ์ตอนนั้นเราเป็นคนเลวมาก ยังบอกน้องไปอีกว่าถ้าเหงาก็ทักมาเล่นได้ พี่น่ะยังเป็นพี่คนเดิมที่ให้คำแนะนำเสมอ วันต่อมาน้องก็ทักมาเหมือนเดิม แต่ก็ยังทักมาคุยกับเราเหมือนเดิม แต่ไม่อะไรมากเหมือนแต่ก่อนก็หยอกกันเล่นบ้าง มีโทรไลน์มากเล่นด้วยเป็นเกือบทุกวันวันไหนไม่โทรมาก็คุยแชทกัน จนนานเข้าก็ให้เบอร์โทรกัน เหมือนอะไรกำลังจะดี เหมือนมันกำลังเป็นความรักครั้งใหม่ แต่เรายังไม่เคยคุยกัยตัวต่อตัวนะ เพราะนี่เราเริ่มคุยกันก็ในแชท แต่ผมเคยเห็นน้องเขาที่สาขาเท่านั้น ลืมบอกไปว่าน้องเขาไพึ่งเคยเห็นผม คือมันเป็นงานกีฬาสีที่สาขาจัดขึ้น วันนั้นมการแข่งกีฬาเรือบกที่นั่งแล้วเอาขาคนข้างหลังสอดไปที่คนข้างหน้า เป็นทอดๆ แล้วก็ใช้เเขนยกตัวลากไปให้ถึงเส้นชัยมันเป็นการแข่งที่ปวดก้นเพราะก้นจะถูกไปที่พื้น ผมยุสีเหลือง น้องยุสีแดง เราแข่งใกล้กัน แข่งกันเราก็มองน้องเขา แอบเห็นขาอ่อนน้องตอนลากก้นไปปกับพื้นหญ้าเกือบเห็นแก้นก้นแนะ (เริ่มออกแนวลามกละ) ก็มันทำให้น้องเขาเจอผมเป็นครั้งแรก จากที่น้องเล่าให้ฟังนะว่า "เจอพี่ก็วันนั้นละเรียนมาสามปี พี่แขนขาวมาก" ดูเหมือนน้องจะอะไรกับแขนขาว5555 อ้อ...ผมเล่าเรื่องที่เลิกกับแฟกนนะ เขาให้คำแนะนำเราดีนะ ยังกับผ่านเรื่องเจ็บปวดมาบ่อย มีคำนึงเขาพูดว่า "มีพบก็ต้องมีจาก เป็นเรื่องปกติ" ผมนี่อึ้งไปปสักนึง แล้วก็เรื่มคิดละว่าน้องเขาคิดยังไงกันแน่ ตกลงชอบเราไหม หรือแค่มาคุยกันเล่นๆ หรือว่าอยากรู้เรื่องอะไรของเรา เรื่องที่ผมมีแฟนนะไม่มีใครรู้นะ แม้แต่เพื่อนสมัยมัธยมก็ตาม เพื่อนสนิทในแก้งก็ไม่มีใครรู้ ผมไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้ เราก็คุยกันทุกวันผ่านไปครึ่งเดือน พอดีน้องเขาต้องไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศ ช่วงนั้นน้องก็หายไปเลย เหมือนกับว่าไม่คุยแล้วเบื่อแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านั้นยังคุยกันอยู่ทุกวันยังกันอยู่ด้วยเห็นภาพเลยว่าไปทำอะไรอยู่ แต่ชอบก็อัพรูปบ่อยๆ แต่แปลกที่ไม่ทักเราเลย เราก็คิดถึงเขาอยู่ทุกวัน จะบอกไปว่าพี่น่ะรัก แต่ก็ติดที่เคยบอกไปว่า "พี่คิดกับเราแค่พี่น้อง" ก็เป็นแบบนี้ยุทุกวัน ผ่านไป22วัน น้องเดินทางกลับไทย ก็ดูเฟซน้องตลอดละ แต่ก็ไม่ทักมาเช่นเคย เราก็ไม่กล้าทักไป เเต่เคยทักไปแล้วก็คตอบช้ามาก ทั้งที่พึ่งโพสภาพ หรือไม่ก็ทักไปเช้าตอบอีกที่ตอนเย็น แต่เวลาที่ทักไปมันเป็นเวลาว่างของน้องยุนะ เห็นว่าออนเฟซบ้างก็ทักแต่นานตอบ มันเเปลกต่างจากเมื่อก่อนมาก น้องจะพูดเสมอว่าเจอกันเปิดเทอม เมื่อเปิดเทอมวันแรกผมนี่ไม่กล้ามองหน้าน้องเขาเลย จะพยายามหลบหน้าตลอดเพราะอายน้อง แต่น้องเขามองผมตลอดนะเวลาเจอ แต่ก็เจอยุเรื่อยๆ เพราะยุ ปี4แล้ว น้องก็ปี3 ก็จะเรื่องที่ตึกภาควิชาสะส่วนใหญ่ มันเจอกันยุแล้วละ จนผ่านไปสัปดาห์แรก น้องก็ไม่ทักมาเลย เข้าสัปดาห์ที่สอง พอดีมีงานสัปดาห์วิทย์ เราก็จะมีกิจกรรมที่คณะ แล้วฐานเราสองคนก็ยุใกล้กัน มันทำใจลำบากมากที่ต้อหลบๆหน้าน้อง คืนวันันั้นน้องก็โทรมาหา จากที่ไม่โทรมาครึ่งเดือน (น้องที่เล่านี้เป็น ผู้ชายครับ