Pantip Logo
Pantip Logo
สมาชิกหมายเลข 4061672
หน้าแรก
เลือกห้อง
ก้นครัว กรีนโซน
กล้อง การ์ตูน
แกลเลอรี่ ไกลบ้าน
จตุจักร เฉลิมกรุง
เฉลิมไทย ชานเรือน
ชายคา ซิลิคอนวัลเลย์
ดิโอลด์สยาม โต๊ะเครื่องแป้ง
ถนนนักเขียน บลูแพลนเน็ต
บางขุนพรหม บางรัก
พรหมชาติ พันทิป
ภูมิภาค มาบุญครอง
รวมมิตร รัชดา
ราชดำเนิน ไร้สังกัด
ศาลาประชาคม ศาสนา
ศุภชลาศัย สยามสแควร์
สวนลุมพินี สินธร
สีลม หว้ากอ
ห้องสมุด หอศิลป์
ออกจากระบบ
พรหมณ์ลิขิตบรรดาลชักพา💘
ประสบการณ์ชีวิตคู่
กระทู้คำถาม
สะวีดัดเพื่อนๆชาวพันทิปทุกโคนนนนนน ว่างมั้ยแต่เราว่างนะ5555 เพราะว่างจึงมาเขียนกระทู้เล่นเห็นเพื่อนมันติดกระทู้นึงแล้วมาเล่าให้เราฟังเราเลยขอมาเล่าบ้าง อยากฟังยังจะเริ่มล่ะนะงั้นเริ่มเลยเด้อ😁 ขอสมมติทุกๆคนเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นเองนะกันเพื่อนมาอ่านล่ะมันจำได้กูเขินน เราชื่อใหม่นะ ส่วนสูง169 นน47 อก38 ไม่ขาวไม่ดำ ตาคมผมดำ คิ้วดก จมูกโด่ง เวอร์ไปป่ะ5555 ก็สวยอ่ะอาจจะมีแค่เราก็ได้ที่คิดแบบนี้อย่าถือสา ที่บ้านเราอยู่กับแม่กับน้องพ่อแม่เราเลิกกันพ่อแต่งงานใหม่แต่ส่งเงินมาให้ใช้ทุกเดือนก็ถือว่าดี ส่วนแม่เราขายอาหารตามสั้งอยู่หน้าหมู่บ้านที่บ้านมีน้องอีกคนเป็นลูกของน้องบุญธรรมของแม่ชื่อต้นตาล(มันเป็นผู้ชาย-.-)พ่อกับแม่ทันตายเพราะรถชนแม่เลยเอามันมาเลี้ยง จุดเริ่มต้นมันอยู่ตรงแถวๆนี้ค่ะคือเราขึ้นมหาลัยปีหนึ่งแล้วก็ต้องมาอยู่หอปีนึงเพราะเค้ายังคับซึ่งกูไม่อยากอยู่เลยเพราะเราต้องทำงานพาร์ทไทม์ทุกวันมันเหนือยโว้ยมีแค่เสาร์อาทิตย์ที่เรากลับบ้านเพราะจะได้ไปทำงานง่ายๆ ผ่านช่วงรับน้องมาก็ดีค่ะเอาซะเยินนิดหน่อย! เรามีเพื่อนที่คบกับมาตั้งแต่มอต้นอ่ะอยู่ห้าคน(เรียกเป็นตัวเลขเนาะอีหนึ่ง อีสอง อีสาม อี สี่ อีห้า)แต่ไม่ได้ติดมหาลัยเดียวกันเลยเราเลยมีเพื่อใหม่ที่รู้สึกว่ามันโอสุดล่ะคืออีหมุดค่ะมันมาเป็นเมทเราด้วยแต่มันแรดค่ะ55555มันก็สวยแบบแรดๆของมันอะค่ะสายเมาด้วยแต่เราไม่ได้ไปเมากับมันนะมันจะไปเมากับเพื่อนมันตลอดอะค่ะ คืออย่างที่บอกเราต้องกลับบ้านวันศุกร์กำลังเก็บกระเป๋าอีหมุดไม่อยู่แต่มันรู้ว่าเราต้องกลับบ้านแม่เราก็โทรมา เรา: โฮล แม่: ใหม่หนูไม่ต้องกลับบ้านนะแม่กับไอตาลกลับไปหายายกลับวันอาทิตย์ เรา: อ่าวแล้วก็ไม่โทรบอกตั้งแต่เมื่อวาน เเม่: ลืม ตังโอนให้แล้วเช็คเอานะไปล่ะ เรา: อื้มๆ
เราเลยเช็คอ่อตังค์เข้าแล้วสบายใจ😁 เราเลยนั่งเล่นคอมอยู่บนห้องจนทุ่มกว่าๆกูจำได้เลยไม่ลืมแน่นอนเหตุการณ์นี้อียิ้มใครก็ไม่รู้ผู้ชายอยู่ๆมันปีนห้องเราซึ่งกูขี้ตกใจมาก
เรา: เห้ย
ผู้ชาย: เห้ย
เรา: เห้ย
ผู้ชาย: เชี่ย
เรา: อีเชี่ย
ผู้ชาย: เห้ย
เรา: ใครเนี่ย
ผู้ชาย: แล้วเธออะใคร
เรา: ฉันอะต้องถามแกว่าแกอะใคร
ผู้ชาย: เห้ย
เรา: เชี่ย
แล้วก็มีเสียงไขประตู แกร๊กก
หมุด: เห้ย
เรา: อีๆๆหมุดใครก็ไม่รู้อียิ้มมันมาปีนห้องเรา
ผู้ชาย: เธออะใครร
หมุด: อีใหม่ๆนี่ผัวกูเอง
เรา: ห๊ะ
หมุด: เออผัวกู แล้วไหนเมิงไม่กลับบ้าน
เรา: แม่กับน้องกูกลับบ้านนอก เมิงต้องเลยกี่รอบแล้วพาผัวเข้าห้อง
หมุด: ก็ตามจำนวนวันที่เมิงกลับบ้านแหละ
เรา: อิ๊..!!
หมุด: ใหม่ๆเพื่อนรักก ไอตูมๆ
ตูม: ห๊ะๆ
หมุด: เอาตังค์มาร้อยนึง
ตูม: อะๆ
หมุด: ใหม่เพื่อนเอาร้อยนึงไปเที่ยวสักสองชม.นะค่อยกลับห้อง (ยิ้ม)
ยิ้มยิ้มมากอีหมุดอีห่-าอีเพื่อนเลวว
เรา: เอามาอีกห้าสิบค่ารถ
หมุด: ตูมเอาตังค์มาเร็วๆ
ตูม: (ยื่นตังค์มา)
หมุด: อะ
เรา: กูไปล่ะนะอย่าทำห้องพังนะห้ามเละ เสร็จแล้วโทรเรียกด้วยเดี๋ยวเค้ามาตรวจกูกลับมาไม่ทันเดี๋ยวโดน
หมุด: จ้าไปเถอะเดี๋ยวกูโทรเรียกนะๆ
เรา: เออๆ
เราเดินลงมาลุงยามทัก
ลุงยาม: ไอใหม่จะไปไหนกลับบ้านหร่อ
(แกเป็นคนพูดเหน่ออ่ะพิมพ์ถูกม้ะ)
เรา: ไม่ได้กลับวันนี้จะไปหาไรกิน
ลุงยาม: อ่อๆ
เรา: ไปล่ะ
เราก็เดินไปหยิบจักรยานแล้วก็พรึมพรำคนเดียว
เรา: อีหมุดมันบ้าป่ะว่ะก็รู้ว่ากูขี้จักรยานยังจะบ้าจี้ให้ตังค์ค่ารถกูมา หงี่จนหน้ามืดตามัวหรอเพื่อนกู5555
เราก็ขี้จักรยานไปจะไปกินข้าวร้านประจำมันจะผ่านร้านเหล้าร้านนึงคือเราอ่ะผ่านทุกวันแต่ไม่เคยมาเลยคือไม่ชอบกินเหล้าด้วยเลยไม่มา แล้วตอนนั้นเป็นตอนที่นักร้องๆเพลงเพราะมากๆเราเลยหยุดขี่แล้วมองเข้าไป เชี่ยนักร้องหล่อสั-ดๆแต่ขี้เก๊กไปนิดคือร้านมันไม่ได้ห่างจากถนนที่เราขี่จักรยานมากจังหวะนั้นอีนักร้องมันหันมามองเราๆเลยตกใจแล้วขี่จักรยานหนีแม่-งเลย ขี่หอบแดร๊กมาก555 ไปกินข้าวเสร็จสามทุ่มครึ่งอีหมุดมันโทรมาตามพอดีเราเลยรีบขี่จักรยานกลับแต่ไอตอนกลับนี่ดิห้วยยยมันมีรถเบ๊นซ์ที่ไหนไม่รู้ขับออกมาตรงร้านเหล้าเฉี่ยวเรานีดดดดเดียวเองจักรยานกูเกิบคว่ำบักห่-าาา แล้วก็มีพนงผู้ชายน่าจะเด็กเสิร์ฟวิ่งออกมาถามเรา
พงนผช: เป็นไรป่ะครับ
เรา: เกิบเป็นค่ะ ทำไมเค้าขับรถไม่ดูเลย ลูกค้าหรอ
พนงผช: เจ้าของร้านครับ
เรา: อ่อนิสัยแย่ว่ะ
พนงผช: ขอโทษนะครับ
เรา: ค่ะๆ
เราก็เลยขี่กลับหอไม่ไหวเลยเข็นจักรยานกลับแทนขาสี่สั่นยิกๆเลยแม่-งไกลมากพีคสุดเดินมาถึงหน้าหอมีรถเบ๊นซ์มาจอดหน้าหอกูจำได้กูจำทะเบียนำด้เพระตอนมันเฉี่ยวเรามันยังไม่ออกถนนมันจอดรอรถโล่งแล้วออกไป
เรา: ไอยิ้มยมันไอเบ๊นซ์ที่เฉี่ยวกูเมื่อนิหว่า
เราเลยทำท่ายืนจอดจักรยานสักพักเลยนานมาก555แล้วก็มีคนลงมาเป็นผู้หญิงเรารู้จักค่ะเป็นเพื่อนคนล่ะคณะของอีหมุดชื่อนุ่นพอมันลงมามันเห็นเรามันก็ทัก
นุ่น: อ่าวใหม่
เรา: ว่าไง
นุ่น: เมื่อกี้ที่ร้านนั้นใหม่ป่ะที่ขี่จักรยาน
เรา: อ่อใช่
นุ่น: เห้ยขอโทษแทนแฟนเราด้วยนะ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ลงไปถามตั้งแต่แรกพอดีรีบมากเลยเมื่อกี้
เรา: เห้ยไม่เป็นไรเว้ยกูโอเค
นุ่น: งั้นกูขึ้นห้องนะ บาย
เรา: บาย
อือหือเมิงคิดว่ากูจะเชื่อหรานุ่นมันมีเชื่อเสียงเรียงนามมาตั้งแต่เข้ามาแรกๆแล้วว่านานอ่ะเยอะแล้วก็ชอบไปกับผู้ชายสายเปย์บ่อยๆเราเลยขึ้นไปถามอีหมุดที่ห้องพอเข้าห้องนะถามเลย
เรา: เมิงๆนุ่นเพื่อนเมิงอ่ะนิสัยไงว่ะ
หมุด: กูก็ไม่ค่อยแน่ใจอ่ะกูแค่อยู่ห้องเดียวกันกับมันตอนมอปลายเองคนล่ะกลุ่ม แต่อีนุ่นมันหลายผัวมาตั้งแต่ไหนแต่แต่ไรแร่ว แล้วเมิงมาถามทำไม
เรา: เราก็เล่าให้มันฟัง
หมุด: โอ้ยถ้างั้นเลิกโกรธเลยค้าเมิงรู้มั้ยเจ้าของร้านนั้นนะหล่อวัวตายควายล้มมาก บ้านรวยการศึกษาดี แถมร้องเพลงเพราะเห็นแล้วอยากกลืนกิน
เรา: (เบะปาก) อีหมุดตื่นๆและก็เลิกอวยมันได้แร้ะ เมิงบ้าป่ะเนี่ยมันเฉี่ยวเพื่อนเมิงเกิบตายนี่เมิงมาชมมันนี่เมิงบ้าป่าวเนี่ย
หมุด: อีใหม่ถ้าเมิงเห็นหน้าเค้านะเมิงจะไม่พูดกับกูแบบนี้เชื่อดิ
เรา: หึกูไม่เชื่ออ่ะ หล่อแค่ไหนถ้านิสัยแบบนั้นกูก็ไม่ชมทั้งนั้นแหละ เมิงนี่มันเลวช่วยเหลืออะไรไม่ได้เลยมานั่งชมเค้านี่เมิงบ้าจริงๆแล้วใช่มั้ย
หมุด: 5555อีใหม่เมิงจะอะไรเมิงก็ไม่เห็นเป็นเชี่ยอะไรเลย ทำไมตอนเค้าจะมาเมิงไม่รีบๆเดินว่ะ
เรา: อีห่-าถ้ากูรีบเดินกูก็ได้กลับบ้านเก่าพอดีดิ
หมุด: ก็ดีไงกูจะได้พาผัวมาห้องโดยไม่ต้องผ่านเมิงไม่ต้องให้ตังค์เมิงไปหากินข้าวด้วย
เรา: เลว
หมุด: 55555
พอตอนเช้าเราต้องตื่นเล้ามากเพราะต้องไปทำงานต่อเราก็ใช้ชีวิตปกติไป3-4วันเราเจออีนุ่นที่ร้านที่เราทำงานอีเหรี่ยมันมากับอีนักร้องคนนั้นเว้ย มันก็ทักเราตอนนั้นเราพักพอดีแล้วมันก็กินเสร็จพอดี
นุ่น: ใหม่ทำงานอยู่นี่หรอ
เรา: ใช่ๆ
นุ่น: ทำไมมาทำไกลจังอ่ะ
เรา: ก็ตอนแรกทำอยู่นี่อยู่แล้วอ่ะพอเข้ามหาลัยมันไกลไง
นุ่น: อ่อ ใหม่นี่พี่พีชนะ
เหมือนนุ่นมันจะพูดว่าแฟนแหละแต่เค้านั้นเค้าแทรกมาก่อน
พี่พีช: กลับยัง
นุ่น: งั้นไปก่อนนะ
เรา: อื้มไว้เจอกันที่มอนะ
นุ่น: บาย
ไม่รู้ว่าคิดไปเองป่าวตอนคุยกับนุ่นเหมือนพี่พีชไรนั้นเค้าจะมองหน้าเราแต่เราก็คิดนะว่ามันปกติอ่ะมองหน้ามันไม่ได้แปลกอะไรไง
พรหมณ์ลิขิตบรรดาลชักพา💘
Pantip Logo
สมาชิกหมายเลข 4061672
หน้าแรก
เลือกห้อง
ก้นครัว กรีนโซน
กล้อง การ์ตูน
แกลเลอรี่ ไกลบ้าน
จตุจักร เฉลิมกรุง
เฉลิมไทย ชานเรือน
ชายคา ซิลิคอนวัลเลย์
ดิโอลด์สยาม โต๊ะเครื่องแป้ง
ถนนนักเขียน บลูแพลนเน็ต
บางขุนพรหม บางรัก
พรหมชาติ พันทิป
ภูมิภาค มาบุญครอง
รวมมิตร รัชดา
ราชดำเนิน ไร้สังกัด
ศาลาประชาคม ศาสนา
ศุภชลาศัย สยามสแควร์
สวนลุมพินี สินธร
สีลม หว้ากอ
ห้องสมุด หอศิลป์
ออกจากระบบ
พรหมณ์ลิขิตบรรดาลชักพา💘
ประสบการณ์ชีวิตคู่
กระทู้คำถาม
สะวีดัดเพื่อนๆชาวพันทิปทุกโคนนนนนน ว่างมั้ยแต่เราว่างนะ5555 เพราะว่างจึงมาเขียนกระทู้เล่นเห็นเพื่อนมันติดกระทู้นึงแล้วมาเล่าให้เราฟังเราเลยขอมาเล่าบ้าง อยากฟังยังจะเริ่มล่ะนะงั้นเริ่มเลยเด้อ😁 ขอสมมติทุกๆคนเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นเองนะกันเพื่อนมาอ่านล่ะมันจำได้กูเขินน เราชื่อใหม่นะ ส่วนสูง169 นน47 อก38 ไม่ขาวไม่ดำ ตาคมผมดำ คิ้วดก จมูกโด่ง เวอร์ไปป่ะ5555 ก็สวยอ่ะอาจจะมีแค่เราก็ได้ที่คิดแบบนี้อย่าถือสา ที่บ้านเราอยู่กับแม่กับน้องพ่อแม่เราเลิกกันพ่อแต่งงานใหม่แต่ส่งเงินมาให้ใช้ทุกเดือนก็ถือว่าดี ส่วนแม่เราขายอาหารตามสั้งอยู่หน้าหมู่บ้านที่บ้านมีน้องอีกคนเป็นลูกของน้องบุญธรรมของแม่ชื่อต้นตาล(มันเป็นผู้ชาย-.-)พ่อกับแม่ทันตายเพราะรถชนแม่เลยเอามันมาเลี้ยง จุดเริ่มต้นมันอยู่ตรงแถวๆนี้ค่ะคือเราขึ้นมหาลัยปีหนึ่งแล้วก็ต้องมาอยู่หอปีนึงเพราะเค้ายังคับซึ่งกูไม่อยากอยู่เลยเพราะเราต้องทำงานพาร์ทไทม์ทุกวันมันเหนือยโว้ยมีแค่เสาร์อาทิตย์ที่เรากลับบ้านเพราะจะได้ไปทำงานง่ายๆ ผ่านช่วงรับน้องมาก็ดีค่ะเอาซะเยินนิดหน่อย! เรามีเพื่อนที่คบกับมาตั้งแต่มอต้นอ่ะอยู่ห้าคน(เรียกเป็นตัวเลขเนาะอีหนึ่ง อีสอง อีสาม อี สี่ อีห้า)แต่ไม่ได้ติดมหาลัยเดียวกันเลยเราเลยมีเพื่อใหม่ที่รู้สึกว่ามันโอสุดล่ะคืออีหมุดค่ะมันมาเป็นเมทเราด้วยแต่มันแรดค่ะ55555มันก็สวยแบบแรดๆของมันอะค่ะสายเมาด้วยแต่เราไม่ได้ไปเมากับมันนะมันจะไปเมากับเพื่อนมันตลอดอะค่ะ คืออย่างที่บอกเราต้องกลับบ้านวันศุกร์กำลังเก็บกระเป๋าอีหมุดไม่อยู่แต่มันรู้ว่าเราต้องกลับบ้านแม่เราก็โทรมา เรา: โฮล แม่: ใหม่หนูไม่ต้องกลับบ้านนะแม่กับไอตาลกลับไปหายายกลับวันอาทิตย์ เรา: อ่าวแล้วก็ไม่โทรบอกตั้งแต่เมื่อวาน เเม่: ลืม ตังโอนให้แล้วเช็คเอานะไปล่ะ เรา: อื้มๆ
เราเลยเช็คอ่อตังค์เข้าแล้วสบายใจ😁 เราเลยนั่งเล่นคอมอยู่บนห้องจนทุ่มกว่าๆกูจำได้เลยไม่ลืมแน่นอนเหตุการณ์นี้อียิ้มใครก็ไม่รู้ผู้ชายอยู่ๆมันปีนห้องเราซึ่งกูขี้ตกใจมาก
เรา: เห้ย
ผู้ชาย: เห้ย
เรา: เห้ย
ผู้ชาย: เชี่ย
เรา: อีเชี่ย
ผู้ชาย: เห้ย
เรา: ใครเนี่ย
ผู้ชาย: แล้วเธออะใคร
เรา: ฉันอะต้องถามแกว่าแกอะใคร
ผู้ชาย: เห้ย
เรา: เชี่ย
แล้วก็มีเสียงไขประตู แกร๊กก
หมุด: เห้ย
เรา: อีๆๆหมุดใครก็ไม่รู้อียิ้มมันมาปีนห้องเรา
ผู้ชาย: เธออะใครร
หมุด: อีใหม่ๆนี่ผัวกูเอง
เรา: ห๊ะ
หมุด: เออผัวกู แล้วไหนเมิงไม่กลับบ้าน
เรา: แม่กับน้องกูกลับบ้านนอก เมิงต้องเลยกี่รอบแล้วพาผัวเข้าห้อง
หมุด: ก็ตามจำนวนวันที่เมิงกลับบ้านแหละ
เรา: อิ๊..!!
หมุด: ใหม่ๆเพื่อนรักก ไอตูมๆ
ตูม: ห๊ะๆ
หมุด: เอาตังค์มาร้อยนึง
ตูม: อะๆ
หมุด: ใหม่เพื่อนเอาร้อยนึงไปเที่ยวสักสองชม.นะค่อยกลับห้อง (ยิ้ม)
ยิ้มยิ้มมากอีหมุดอีห่-าอีเพื่อนเลวว
เรา: เอามาอีกห้าสิบค่ารถ
หมุด: ตูมเอาตังค์มาเร็วๆ
ตูม: (ยื่นตังค์มา)
หมุด: อะ
เรา: กูไปล่ะนะอย่าทำห้องพังนะห้ามเละ เสร็จแล้วโทรเรียกด้วยเดี๋ยวเค้ามาตรวจกูกลับมาไม่ทันเดี๋ยวโดน
หมุด: จ้าไปเถอะเดี๋ยวกูโทรเรียกนะๆ
เรา: เออๆ
เราเดินลงมาลุงยามทัก
ลุงยาม: ไอใหม่จะไปไหนกลับบ้านหร่อ
(แกเป็นคนพูดเหน่ออ่ะพิมพ์ถูกม้ะ)
เรา: ไม่ได้กลับวันนี้จะไปหาไรกิน
ลุงยาม: อ่อๆ
เรา: ไปล่ะ
เราก็เดินไปหยิบจักรยานแล้วก็พรึมพรำคนเดียว
เรา: อีหมุดมันบ้าป่ะว่ะก็รู้ว่ากูขี้จักรยานยังจะบ้าจี้ให้ตังค์ค่ารถกูมา หงี่จนหน้ามืดตามัวหรอเพื่อนกู5555
เราก็ขี้จักรยานไปจะไปกินข้าวร้านประจำมันจะผ่านร้านเหล้าร้านนึงคือเราอ่ะผ่านทุกวันแต่ไม่เคยมาเลยคือไม่ชอบกินเหล้าด้วยเลยไม่มา แล้วตอนนั้นเป็นตอนที่นักร้องๆเพลงเพราะมากๆเราเลยหยุดขี่แล้วมองเข้าไป เชี่ยนักร้องหล่อสั-ดๆแต่ขี้เก๊กไปนิดคือร้านมันไม่ได้ห่างจากถนนที่เราขี่จักรยานมากจังหวะนั้นอีนักร้องมันหันมามองเราๆเลยตกใจแล้วขี่จักรยานหนีแม่-งเลย ขี่หอบแดร๊กมาก555 ไปกินข้าวเสร็จสามทุ่มครึ่งอีหมุดมันโทรมาตามพอดีเราเลยรีบขี่จักรยานกลับแต่ไอตอนกลับนี่ดิห้วยยยมันมีรถเบ๊นซ์ที่ไหนไม่รู้ขับออกมาตรงร้านเหล้าเฉี่ยวเรานีดดดดเดียวเองจักรยานกูเกิบคว่ำบักห่-าาา แล้วก็มีพนงผู้ชายน่าจะเด็กเสิร์ฟวิ่งออกมาถามเรา
พงนผช: เป็นไรป่ะครับ
เรา: เกิบเป็นค่ะ ทำไมเค้าขับรถไม่ดูเลย ลูกค้าหรอ
พนงผช: เจ้าของร้านครับ
เรา: อ่อนิสัยแย่ว่ะ
พนงผช: ขอโทษนะครับ
เรา: ค่ะๆ
เราก็เลยขี่กลับหอไม่ไหวเลยเข็นจักรยานกลับแทนขาสี่สั่นยิกๆเลยแม่-งไกลมากพีคสุดเดินมาถึงหน้าหอมีรถเบ๊นซ์มาจอดหน้าหอกูจำได้กูจำทะเบียนำด้เพระตอนมันเฉี่ยวเรามันยังไม่ออกถนนมันจอดรอรถโล่งแล้วออกไป
เรา: ไอยิ้มยมันไอเบ๊นซ์ที่เฉี่ยวกูเมื่อนิหว่า
เราเลยทำท่ายืนจอดจักรยานสักพักเลยนานมาก555แล้วก็มีคนลงมาเป็นผู้หญิงเรารู้จักค่ะเป็นเพื่อนคนล่ะคณะของอีหมุดชื่อนุ่นพอมันลงมามันเห็นเรามันก็ทัก
นุ่น: อ่าวใหม่
เรา: ว่าไง
นุ่น: เมื่อกี้ที่ร้านนั้นใหม่ป่ะที่ขี่จักรยาน
เรา: อ่อใช่
นุ่น: เห้ยขอโทษแทนแฟนเราด้วยนะ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ลงไปถามตั้งแต่แรกพอดีรีบมากเลยเมื่อกี้
เรา: เห้ยไม่เป็นไรเว้ยกูโอเค
นุ่น: งั้นกูขึ้นห้องนะ บาย
เรา: บาย
อือหือเมิงคิดว่ากูจะเชื่อหรานุ่นมันมีเชื่อเสียงเรียงนามมาตั้งแต่เข้ามาแรกๆแล้วว่านานอ่ะเยอะแล้วก็ชอบไปกับผู้ชายสายเปย์บ่อยๆเราเลยขึ้นไปถามอีหมุดที่ห้องพอเข้าห้องนะถามเลย
เรา: เมิงๆนุ่นเพื่อนเมิงอ่ะนิสัยไงว่ะ
หมุด: กูก็ไม่ค่อยแน่ใจอ่ะกูแค่อยู่ห้องเดียวกันกับมันตอนมอปลายเองคนล่ะกลุ่ม แต่อีนุ่นมันหลายผัวมาตั้งแต่ไหนแต่แต่ไรแร่ว แล้วเมิงมาถามทำไม
เรา: เราก็เล่าให้มันฟัง
หมุด: โอ้ยถ้างั้นเลิกโกรธเลยค้าเมิงรู้มั้ยเจ้าของร้านนั้นนะหล่อวัวตายควายล้มมาก บ้านรวยการศึกษาดี แถมร้องเพลงเพราะเห็นแล้วอยากกลืนกิน
เรา: (เบะปาก) อีหมุดตื่นๆและก็เลิกอวยมันได้แร้ะ เมิงบ้าป่ะเนี่ยมันเฉี่ยวเพื่อนเมิงเกิบตายนี่เมิงมาชมมันนี่เมิงบ้าป่าวเนี่ย
หมุด: อีใหม่ถ้าเมิงเห็นหน้าเค้านะเมิงจะไม่พูดกับกูแบบนี้เชื่อดิ
เรา: หึกูไม่เชื่ออ่ะ หล่อแค่ไหนถ้านิสัยแบบนั้นกูก็ไม่ชมทั้งนั้นแหละ เมิงนี่มันเลวช่วยเหลืออะไรไม่ได้เลยมานั่งชมเค้านี่เมิงบ้าจริงๆแล้วใช่มั้ย
หมุด: 5555อีใหม่เมิงจะอะไรเมิงก็ไม่เห็นเป็นเชี่ยอะไรเลย ทำไมตอนเค้าจะมาเมิงไม่รีบๆเดินว่ะ
เรา: อีห่-าถ้ากูรีบเดินกูก็ได้กลับบ้านเก่าพอดีดิ
หมุด: ก็ดีไงกูจะได้พาผัวมาห้องโดยไม่ต้องผ่านเมิงไม่ต้องให้ตังค์เมิงไปหากินข้าวด้วย
เรา: เลว
หมุด: 55555
พอตอนเช้าเราต้องตื่นเล้ามากเพราะต้องไปทำงานต่อเราก็ใช้ชีวิตปกติไป3-4วันเราเจออีนุ่นที่ร้านที่เราทำงานอีเหรี่ยมันมากับอีนักร้องคนนั้นเว้ย มันก็ทักเราตอนนั้นเราพักพอดีแล้วมันก็กินเสร็จพอดี
นุ่น: ใหม่ทำงานอยู่นี่หรอ
เรา: ใช่ๆ
นุ่น: ทำไมมาทำไกลจังอ่ะ
เรา: ก็ตอนแรกทำอยู่นี่อยู่แล้วอ่ะพอเข้ามหาลัยมันไกลไง
นุ่น: อ่อ ใหม่นี่พี่พีชนะ
เหมือนนุ่นมันจะพูดว่าแฟนแหละแต่เค้านั้นเค้าแทรกมาก่อน
พี่พีช: กลับยัง
นุ่น: งั้นไปก่อนนะ
เรา: อื้มไว้เจอกันที่มอนะ
นุ่น: บาย
ไม่รู้ว่าคิดไปเองป่าวตอนคุยกับนุ่นเหมือนพี่พีชไรนั้นเค้าจะมองหน้าเราแต่เราก็คิดนะว่ามันปกติอ่ะมองหน้ามันไม่ได้แปลกอะไรไง