คบกับคนๆนึงมา 3 ปี นี่ก็เลิกกันมา 2 ปีล้ะ ทำไมถึงยังไม่ลืมสักที หลายๆครั้งที่คิดว่าลืมได้แล้ว แต่เอาจิงๆไม่เคยลืมได้เลย ยังคิดถึงอยู่ตลอด เวลาที่ไปไหน หรือทำอะไร ที่เหตุการณ์มันซ้ำๆกัน กินข้าวหรือทำอะไรก็ตาม ทำไมต้องมีเค้าเข้ามาในหัวตลอดเวลา คิดถึงมากจนฝันถึงทุกๆคืน เปิดใจคบใครก็ไม่ได้นาน ผลสุดท้ายก็เลิกเพราะลืมเค้าไม่ได้ คนล่าสุดเราพยายามรักเค้ามาก ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ทำน่าที่แฟนที่ดีไม่อยากมาเสียใจทีหลังอีก แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอด เพราะเข้ากันไม่ได้เลย ไม่ใช่เพราะยังลืมไม่ได้แล้วอ้างน้ะ แต่เข้ากันไม่ได้จิงๆ ผลสุดท้ายก็กลับมาคิดโทษตัวเองอีกว่า ทำไมไม่มอบความรักดีๆให้กับเค้าคนนั้นไปตั้งแต่แรก ทำไมไม่ทำน่าที่แฟนที่ดีกับคนที่ดี มันเป็นความรู้สึกที่โคตรทรมานเลยหวะ อยากจะลืมแต่ก็ลืมไม่ได้สักที อยากออกไปจากตรงนี้มากๆ ทำไมคนเราต้องคิดอะไรได้ในตอนที่สายไปแล้วด้วย ใครเคยเป็นไหม พอจะมีวิธิลืมไหม หรือมีวิธีอะไรบ้าง ที่ทำให้เรายังกลับมารักกัน ไม่รู้ว่าคิดเข้าข้างตัวเองหรือป่าว แต่ทำไมมันรู้สึกเหมือนต้องได้กลับมาคบกันสักวัน ถึงตอนนั้นถ้าจะต้องเลิกกันอีกจิงๆก็ยอม ขอแค่ได้ทำน่าที่แฟนที่ดีที่สุดและอยากทำสิ่งที่ไม่เคยได้ทำกับเค้า อยากคบกับเค้าให้ดีที่สุด จะได้ไม่จบแบบนี้ อย่างน้อยถ้าทำดีแล้วแล้วต้องเลิกกันอีกก็ยอม...
มีใครเคยเป็นไหม ?