สวัสดีค่ะ ฮืมม ไม่รู้จะเริ่มไงดีเพราะว่านี่เป็นกระทู้แรกของเราด้วย เอาเป็นว่าเรานอนไม่หลับ เรามีเรื่องค้างคาใจหรืออาจเรียกได้ว่าสับสนก็ได้ ตามชื่อกระทู้เลยค่ะคบต่อหรือเลิกเพื่อให้เราได้อยู่คนเดียว เรามีแฟนที่อายุเท่ากัน เราเรียนหนังสืออยู่อีกไม่นานก็เข้ามหาลัยแล้ว ในความคิดเราเค้าเป็นคนที่ดีคนนึงเลยก็ว่าได้ จากการสังเกตและศึกษาผช.ที่ผ่านๆมาที่เข้ามาจีบเรา ไม่ใช่เป็นเพราะยังอยู่ในช่วงโปรโมชึ่นหรืออะไรนะคะ เราคิดว่าเค้าเป็ฯผช.ที่ให้เกียรติผญคนนึงละก็เห็นเราเป็นเพศแม่จริงๆ เค้าเรียนเก่งค่ะ อยู่คนละโรงเรียนกับเรา อยู่ไกลกันมากๆคนละภาคเลย ตั้งแต่คุยแล้วคบกันก็เจอกันได้ครั้งเดียวค่ะ แต่ในทุกๆวันเราก็คุยกันตลอด เค้าเป็นเด็กเรียน และเรียนเก่งคนนึงเอาการเอางานมาก เค้าทำให้เราเป็ฯที่เก่งขึ้นอ่ะ เรื่องไหนที่ไม่รู้ เรื่องไหนที่ทำไม่เป็น อยู่ข้างๆเราตอนทุกข์ใจหรือมีปัญหาตลอด ช่วยติว ชอบเอาข้อมูลข่าวสารดีๆส่งมาตลอด สม่ำเสมอไม่เปลี่ยน ยอมรับเลยนะคะว่าเวลาที่เรามีแฟนหรือคุยกับใครอ่ะทุกๆครั้งเรามักจะโฟกัสกับเรื่องพวกนี้มากเกินไปหรือไม่ได้ให้เวลากับตัวเองเลย ซึ่งมันต่างกันมากๆกับตอนที่เราอยู่คนเดียว เราเข้าใจตัวเอง เรามีการวางแผน เรามีระเบียบวินัยกับตัวเองมากๆ แต่พอเรามีแฟนละคบหากับใครมันตรงข้ามกับตอนอยู่คนเดียวเลย แล้วอย่างกับคนนี้ คนที่คบอยู่เราไม่อยากทำร้ายเค้าหรืออยากบอกว่าเออ เลิกกันนะเราอยากอยู่คนเดียว ก็ไม่ใช่แบบนี้ แต่เราเองที่รุ้สึกอึดอัด เราอยากเจอเค้าอยากอยู่ด้วยกันไม่ต้องนานก็ได้ แต่ด้วยความที่มันไกลกันเราก็โอเค แต่ที่ไม่โอเคคืออย่างที่บอกไปค่ะ เรารักเค้านะคะ แคร์เค้ามากๆ เราจะบอกกันเสมอว่า สู้สู้เข้านะกับอนาคตของเราๆ อื้ม มันก็ดีนะใจชื้นขึ้นมาหลายๆครั้ง แต่บางทีสิ่งที่เราอยากอยู่คนเดียวคือ ถ้าเรามีพร้อมแล้วเราจะทำอะไรก็ได้ เราอยากให้มันพร้อมๆ อะไรลงตัวก็คงดี เราควรทำยังไงต่อดีคะ //ขอบคุณค่ะ
คบต่อหรือเลิกเพื่ออยู่คนเดียว?