
สวัสดีจ้าวันนี้หัวข้อกระทู้ก็ยังอยู่ในหมวดเรื่องลี้ลับแต่เรื่องนี้เราอยู่ในเหตุการณ์ด้วย วันนั้นพ่อกับเราไปนั่งบ้านลุงแต่พี่สาวเราไม่อยู่ไปทำบุญที่วัดกับเพื่อนสักพักก็มีสายโทรศัพท์โทรมาหาลุงว่าให้มาที่วัดตอนนี้เลย พี่สาวเรามีอาการที่เค้าเรียกว่า"ผีเข้า"ลุงป้าพ่อและเราก็รีบไปที่วัดกันพอไปถึงก็เข้าไปที่กุฏิของพระอาจารย์
เพื่อนพี่เราก็เล่าว่าตอนที่กำลังนั่งกรวดน้ำอยู่ดีๆพี่เราก็มีอาการแปลกๆพูดภาษาอะไรก็ไม่รู้ออกมาแต่พระอาจารย์สามารถสื่อสารกับพี่สาวเราได้
พระอาจารย์ท่านนี้ชาวบ้านนับถือมากเพราะท่านสามารถสื่อสารกับสิ่งลี้ลับได้ส่วนมากท่านจะไม่อยู่วัดจะออกธุดงค์ตามป่าช้าซะส่วนใหญ่
พระอาจารย์บอกว่าสิ่งที่อยู่ในร่างพี่เราตอนนี้คือ"พรายน้ำ" ท่านบอกว่าพรายน้ำตนนี้ตามพี่สาวเรามานานแล้ว เค้าบอกว่าชาติที่แล้วเค้าเคยเป็นลูกป้าเรา ชาตินี้เลยตามพี่สาวเรามาพระอาจารย์ให้ลุงเรานึกว่าเคยพาพี่สาวเราไปเที่ยวทะเลหรือน้ำตกบ้างไหม เพราะพรายมากับน้ำลุงก็นึกได้ว่าตอนพี่เราเด็กๆลุงพาครอบครัวไปพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งจ.นครศรีฯ ซึ่งหลังโรงแรมติดทะเล ตามภาษาเด็กพี่สาวเราก็ลงไปเล่นน้ำทะเล
หลังจากนั้นก็ปกติมาตลอดจนพี่สาวเราโตแต่ที่น่าสังเกตุมาตลอดคือ ผมของพี่เราจะยาวเร็วมากๆแกก็ไม่ยอมไปตัดเพราะตัดแปบเดียวก็ยาวแล้ว
พระอาจารย์บอกว่าถึงเวลาที่พรายต้องกลับไปที่ที่เค้ามา ทีแรกพรายน้ำตนนี้ก็ไม่ยอมจนป้าเราต้องเข้าไปพูดถึงจะยอม
จากนั้นพระอาจารย์ก็นั่งรถไปกับลูกศิษย์ ส่วนลุงป้าพ่อกับเราไปอีกคัน คันสุดท้ายเป็นคันของเพื่อนพี่สาวเรา พอไปถึงโรงแรมที่ลุงเคยพาพี่ไปก็เห็นพระอาจารย์ไปถึงเป็นคันแรกทั้งที่ลุงไม่ได้บอกเลยว่าโรงแรมอยู่ตรงไหน
ทุกคนลงจากรถแต่พี่สาวเราไม่ยอมลงสักพักสุดท้ายก็ยอมลงมาพระอาจารย์ให้พาพี่เราไปตรงชายหาดยืนอยู่พักใหญ่พรายน้ำก็ไม่ยอมลงทะเลจนพระอาจารย์พูดอะไรสักอย่างถึงยอมลง ป้าเราก็เข้าไปพูดกับพรายน้ำในร่างพี่สาวเราจากนั้นพรายน้ำในร่างพี่สาวเราก็เดินลงทะเลระดับน้ำประมาณหัวเข่าพี่เราก็ล้มลงไปลุงกับพ่อเราก็ไปช่วยอุ้มขึ้นมาบนฝั่ง
พระอาจารย์บอกว่ากลับไปให้ไปทำบุญให้เรียบร้อยเป็นอันเสร็จเรื่อง ขอให้พรายน้ำตนนั้นไปสู่ภพภูมิที่ดี

สำหรับเพื่อนๆคิดว่า"พรายน้ำ"มีจริงป่าว? แต่เอาเป็นว่าเราเชื่อก็แล้วกัน
ทะเลกับพรายน้ำ??
เพื่อนพี่เราก็เล่าว่าตอนที่กำลังนั่งกรวดน้ำอยู่ดีๆพี่เราก็มีอาการแปลกๆพูดภาษาอะไรก็ไม่รู้ออกมาแต่พระอาจารย์สามารถสื่อสารกับพี่สาวเราได้
พระอาจารย์ท่านนี้ชาวบ้านนับถือมากเพราะท่านสามารถสื่อสารกับสิ่งลี้ลับได้ส่วนมากท่านจะไม่อยู่วัดจะออกธุดงค์ตามป่าช้าซะส่วนใหญ่
พระอาจารย์บอกว่าสิ่งที่อยู่ในร่างพี่เราตอนนี้คือ"พรายน้ำ" ท่านบอกว่าพรายน้ำตนนี้ตามพี่สาวเรามานานแล้ว เค้าบอกว่าชาติที่แล้วเค้าเคยเป็นลูกป้าเรา ชาตินี้เลยตามพี่สาวเรามาพระอาจารย์ให้ลุงเรานึกว่าเคยพาพี่สาวเราไปเที่ยวทะเลหรือน้ำตกบ้างไหม เพราะพรายมากับน้ำลุงก็นึกได้ว่าตอนพี่เราเด็กๆลุงพาครอบครัวไปพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งจ.นครศรีฯ ซึ่งหลังโรงแรมติดทะเล ตามภาษาเด็กพี่สาวเราก็ลงไปเล่นน้ำทะเล
หลังจากนั้นก็ปกติมาตลอดจนพี่สาวเราโตแต่ที่น่าสังเกตุมาตลอดคือ ผมของพี่เราจะยาวเร็วมากๆแกก็ไม่ยอมไปตัดเพราะตัดแปบเดียวก็ยาวแล้ว
พระอาจารย์บอกว่าถึงเวลาที่พรายต้องกลับไปที่ที่เค้ามา ทีแรกพรายน้ำตนนี้ก็ไม่ยอมจนป้าเราต้องเข้าไปพูดถึงจะยอม
จากนั้นพระอาจารย์ก็นั่งรถไปกับลูกศิษย์ ส่วนลุงป้าพ่อกับเราไปอีกคัน คันสุดท้ายเป็นคันของเพื่อนพี่สาวเรา พอไปถึงโรงแรมที่ลุงเคยพาพี่ไปก็เห็นพระอาจารย์ไปถึงเป็นคันแรกทั้งที่ลุงไม่ได้บอกเลยว่าโรงแรมอยู่ตรงไหน
ทุกคนลงจากรถแต่พี่สาวเราไม่ยอมลงสักพักสุดท้ายก็ยอมลงมาพระอาจารย์ให้พาพี่เราไปตรงชายหาดยืนอยู่พักใหญ่พรายน้ำก็ไม่ยอมลงทะเลจนพระอาจารย์พูดอะไรสักอย่างถึงยอมลง ป้าเราก็เข้าไปพูดกับพรายน้ำในร่างพี่สาวเราจากนั้นพรายน้ำในร่างพี่สาวเราก็เดินลงทะเลระดับน้ำประมาณหัวเข่าพี่เราก็ล้มลงไปลุงกับพ่อเราก็ไปช่วยอุ้มขึ้นมาบนฝั่ง
พระอาจารย์บอกว่ากลับไปให้ไปทำบุญให้เรียบร้อยเป็นอันเสร็จเรื่อง ขอให้พรายน้ำตนนั้นไปสู่ภพภูมิที่ดี