เราเคยคบกับผญคนนึง ซึ่งเป็นระยะเวลาที่สั่นมาแต่มันกับกลายเป็นความรักโดยเราก็ไม่เคยคิดว่าจะรักเขาเลย เราคือความสบายใจของเขา และเขาก็คือความสบายใจของเรา เราไม่เคยรู้สึกกับผญคนไหนแลบนี้มาก่อน ความรู้สึกที่ไม่เคยคิดจะจริงจังกับใคร กับแพ้ผญคนนี้ จนวันที่เขาไปมีแฟน เราเสียใจแต่ไม่เคยบอกให้เขารู้ ได้แต่ดูเขามีความสุขและรักกับแฟนเขา เราไม่เคยทักหาเขาอีกเลย จนวันนึงเราเมาเหล้าแล้วไปหาเขาเดินไปกอดเขาแล้วบอกว่ารักเขามากนะ เขาเป็นผญที่เราไม่เคยเจอเลย ใส่ใจทุกอย่างเป็นห่วงเราเสมอ คอยสอนคอยสั่งให้ทำในสิ่งดีๆ และก็เป็นผญคนแรกที่เราเชื่อและทำตามทุกอย่าง ทุกวันนี้เราคุยกันอยู่ แต่ไม่มากและในฐานะพี่น้องกัน ปรึกษากันแต่ข้างในใจเรายังรักและรอเขาอยู่นะ ยังเหมือนเดิม เขาบอกว่าอยากมาพบครอบครัวเรา อยากมาอยู่แบบชีวิตที่มีความสุขกับเรา แต่ประเด็นคือเขาก็มีแฟนอยู่แล้ว บางครั้งทะเลาะกับแฟนเขาถึงจะมาคุยปรึกษาเรา เราอยากให้เลิกกันนะแล้วมาคบเราแทน แต่คือเราก็พึ่งคบกันกับแฟนใหม่ไม่นานมานี้ ผญคนนี้เธอเป็นคนเรียบร้อยดูเป็นผู้ใหญ่ เป็นผญในอุดมคติของผชที่อยากมีเมียที่เหมือนแม่เลย ธรรมะธรรมโม ชอบเข้าวัด ไม่หรุหรา เป็นผญเรียบง่ายเรียบร้อย เข้ากับผุ้ใหญ่ได้ดีพูดเพราะไปหมด คือสรุปเขาดีนะ แต่ติดตรงที่เราเหมือนยังรักคนที่เรารอโดยไม่รู้ว่าอนาคตเขาจะกลับมาเราหรือเปล่าก็ไม่รู้ เราควรจะทำไงกับเส้นทางแบบนี้ดี
ระหว่างผู้หญิงที่เราสัญญาว่าจะรอ 3 ปี กับแฟนที่พึ่งคบกัน เราจะเดินทางไหนดี?