อยากเลิกกับแฟนเพราะชีวิตผมดีมากกว่าเธอ

สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผม ที่มันอัดอั้นมาแรมปี ก่อนอื่นแค่หัวกระทู้ คนคงจะอยากด่าให้ความเห็นแก่ตัวของผมใช่ไหมครับ? แต่ยังไงอยากให้ลองอ่านกระทู้นี้ให้จบก่อน แล้วค่อยตัดสินนะครับ

เริ่มจาก ผมกับแฟนคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย จนตอนนี้จบมีงานทำแล้ว ระยะเวลาก็ประมาณ 3-4 ปี ที่คบกัน ..........
- ผมเป็นคนเรียนดี กิจกรรมเด่น ของมหาลัย
- แฟนผมเป็นคนเรียนไม่เก่ง แต่กิจกรรมดี เป็นที่รักของน้องๆ ในมหาลัย
เธอเริ่มเข้ามาคุยกับผม ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่คุยกันรู้เรื่อง เข้าใจกันดี จึงตัดสินใจคบกัน แม้ผมจะรู้ดีอยู่แล้วว่า เธอเป็นคนเรียนไม่ได้เรื่อง ชอบดื่ม เที่ยว ช็อป และบ้านไม่ค่อยมีฐานะ แต่ด้วยความดีที่เธอทำให้ผม จึงตัดสินใจคบกัน ......

ระยะเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ในขณะเรียน เธอเป็นคนที่ดีขึ้นเรื่อยๆ เลิกติดสิ่งมึนเมา เลิกเที่ยวได้ แต่การเรียนก็ยังคงเหมือนเดิม ที่ผ่านมาเธอเป็นคนดูแลผมดี เทคแคร์ดี เอาใจใส่ความรู้สึกผม (แต่ไม่ค่อยได้ซื้อของให้ หรือเลี้ยงข้าว บางครั้งผมก็ต้องออกให้เธอ เพราะเธอไม่มีเงิน) .....

ก็อย่างที่บอกครับ ว่าถ้าไม่รวมเรื่องเงินทอง เรื่องการเรียน เธาก็เป็นคนดีมากๆ

เราคบกันมาเรื่อยๆ แต่ยังมีเสียงจากพ่อแม่ของผม ว่าเธอจะดูแลผมได้ไหม เพราะบ้านเธอค่อนข้างไม่มีฐนะ (บ้านผมมีมากกว่าเธอมาก) แต่ผมก็ยังคงเชื่อว่า ฐานะไม่ใช่สิ่งสำคัญ คนเราถ้าเรียนจบ ตั้งใจทำงาน ประหยัด ยังไงก็ต้องมีฐานะขึ้นมาได้ และผมก็เชื่อแบบนั้นมาตลอด

แต่ไม่ใช่ว่าเราแอบคบกันนะครับ ทั้งญาติ 2 ฝ่าย รับรู้ เราคบกันในสายตาผู้ใหญ่ ไม่เคยทำเรื่องที่เสียหาย เพราะเธอก็รักนวลสงวนตัวในเรื่องอย่างว่า

จนวันที่เราเรียนจบ ต่างคนต่างต้องแยกย้ายกันไปทำงาน ผมได้งานก่อนเธอเพราะผมเรียนเก่ง และบุคลิคภาพดี เธอยังคงหางานยาก เพราะเกรดเฉลี่ยต่ำ และเป็นคนไม่สวย แต่ไม่เป็นไรครับ มันก็แค่จุดเริ่มต้น อนาคตยังอีกไกล ทุกอย่างมันต้องดีขึ้น

จนเวลาผ่านไปหลังเรียนจบได้ ปีกว่าๆ หน้าที่การงานผมเริ่มสูงขึ้น จากโอกาสและความสามารถที่ได้รับ เริ่มมีหน้าตาในองค์กร แต่ในทางกลับกันแฟนผมยังคงเปลี่ยนงานเรื่อยๆ ไม่เป็นหลักแหล่ง ผมเองก็ไม่รุ้เหมือนกันว่า เธาทำงานไม่ดี หรือเธอยังไม่เจอสิ่งที่ใช่ (ถ้าให้พูดตรงๆ ตอนนี้สภาพภายนอกของเราทั้งคู่ ถ้าเดินด้วยกัน ก็คล้ายๆ กับ คุณชายกับคนรับใช้ ........

พ่อแม่ผมเริ่มบอกว่า ทุกวันนี้เหมือนมีเธอเป็นภาระกับชีวิตผม ทำให้ผมไม่กล้าเติบโต เพราะกลัวต้องเลิกกัน ในขณะที่เธอก็ไม่ได้พยายามพัฒนาตัวเอง มีแค่คำพูดให้ผมมีความหวังไปวันๆ ว่าจะได้ จะทำ จะดีขึ้น ผมก็พยายามหาวิธีช่วยเธอพัฒนาหลายๆอย่าง ที่จะช่วยเธอได้ แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น

แต่เธอก็ยังคงดูแลเอาใจใส่ผมเหมือนเดิม เหมือนวันแรกที่เคยคบกัน นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมคิดหนัก ว่าจะเจอผู้หญิงดีๆ แบบนี้อีกไหม แต่พอกลับมาคิดเรื่องอนาคตผมมองไม่เห็นอนาคตระหว่างเราแล้ว

ถ้าเป็นเพื่อนๆ จะทำยังไงครับ?
ถ้าผมเลิกกับเธอ ผมจะดูเป็นคนที่เห็นแก่ตัวใช่ไหม?

อยากฟังความคิดเห็นจากทุกคนครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบ