สวัสดีคะ ตอนนี้ทะเลาะกับยายแล้วเราเดินออกมาจากบ้านเอง ตอนนี้อยู่บ้านแฟน เรื่องผ่านมา5วันแล้ว
ในใจอยากจะกลับไปขอโทษยายแต่อยากให้เวลามันผ่านไปสักพักก่อน
แล้วยายเป็นคนที่ใจร้อนปากไวไม่มีสติเวลาพูด เป็นคนใช้แต่อารมณ์ แกเป็นแม่ค้าปากตลาดน่ะคะ เราทะเลาะกันที่ตลาดด้วย
เราก็ผิดคะ เราเองก็ด่ายายเช่นกัน ยายตบหน้าเรา(ซึ่งเมื่อก่อนยายไม่ทำร้ายร่างกายเรา แต่หลังๆยายเริ่มตบเราเวลาที่ทะเลาะกัน)
ซึ่งครั้งนี้เราสู้คืนคะ ไม่ได้ตบนะคะแต่กระชากเสื้อเค้าเพราะโมโหมาก รู้ตัวว่าผิดคะ ยอมรับ แต่เรารู้สึกว่าเค้าจะมาตบเราทำไม
เค้าตบเราเหมือนมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่เค้าจะทำอะไรก็ได้ ซึ่งเราไม่โอเคคะ น้าเราก็มาห้ามเราดึงแขนเราไว้แต่ยายไม่หยุดคะ
เค้าหยิบจานหยิบมีดมาทำอะไรเราสารพัด ตอนนั้นเราก็ไม่มีสติไม่รู้ตัวว่าบาดเจ็บตรงไหนยังไง พอมาดูทีหลังคือมีแผลเลือดไหลนิดหน่อยคะ แต่ไม่อะไรมาก
เราตัดสินใจเดินออกมาจากตลาดเลยคะ โดนที่มีคำด่าสวนหลังตามมา แต่เราไม่โอเคแล้วที่จะอยู่ตรงนั้น
เราไม่อายใครคะที่เป็นแบบนี้ ต้องบอกก่อนว่ายายเนี่ย เป็นคนที่ชอบเอาเรื่องลูกตัวเองไปพูดให้คนอื่นฟัง และแกชอบใส่ไฟ
เพิ่มเรื่องราวที่บางทีมันเกินไป มันเหมือนลูกๆของแกเป็นคนเนรคุณมาก(รวมถึงแม่เราด้วยคะ แต่เราไม่ได้ติดใจอะไรเพราะเราถือว่ายายด่าลูกของเขา)
ยายเป็นคนไม่มีเหตุและผลคะ ใช้อารมณ์ล้วนๆ ทุกคนก็จะยอมๆเพราะไม่อยากมีเรื่อง
ยายมีลูก3คนคะ แม่เราคนโต ลูกแกทุกคนมีปัญหากับยายทุกช่วงชีวิตที่ผ่านมา ซึ่งยายใช้วิธีที่ผิดในการสั่งสอน ตบบ้างตีบ้างเอาไม้กวาดมาฟาดบ้าง
เป็นการกระทำที่เราไม่โอเค แต่เราอดเอาคะเพราะเค้าเลี้ยงเรา หลังๆที่ทะเลาะกันเราโดนตบบ่อยขึ้นจนเราคิดว่า เห้ย มันไม่ใช่แล้ววะ ทำไมเริ่มใช้ความรุนแรง
จนวันที่มีปัญหา จนเราสู้คืนเพราะโมโหมากคะ ยอมรับว่าผิดคะ ผิดที่ด่ายายกลับผิดที่สวนกลับด้วยการกระทำ
ตอนนี้อยู่บ้านแฟน แม่รับรู้นะคะ ที่บ้านแฟนก็คุยกับเราคะว่าอยู่นี่ได้นะไม่มีปัญหา เอาไว้ค่อยเข้าไปขอโทษยาย ไว้ใจเย็นก่อน
ประเด็นคือ เราจะเข้าไปแบบไหนดีคะ รู้ว่าพูดเหมือนง่ายนะคะ แค่เข้าไปขอโทษแค่นี้ แต่ รู้สึกว่าถ้าแกอารมณ์ร้อนแบบนี้ กลัวเข้าไปมันจะลุกเป็นไฟอีกคะ กลัวแกไม่จบ เราเองรู้สึผิดนะคะ แค่อยากขอโทษ เราไม่คิดจะกลับไปอยู่ที่นั่นแล้ว แต่แค่ไม่อยากคาใจอะไร อยากให้อโหสิกรรมแก่กัน เราก็รักเค้ามากคะ อายที่จะเข้าไปหาเค้า กลัวเค้าไม่รับคำขอโทษ
ทุกวันนี้ออกมาก็คิดถึงยายคะ เราไม่ได้อายคนที่บ้านที่ออกมาเพราะคนในบ้านบางคนก็มีเรื่องแบบนี้เช่นกัน (เราไม่ได้ยกเค้าเป็นตัวอย่างนะคะ) แต่เราไม่รู้จะเข้าไปหายายแบบไหนจริงๆ
กลับเข้าไปแบบไหนดี ?
ในใจอยากจะกลับไปขอโทษยายแต่อยากให้เวลามันผ่านไปสักพักก่อน
แล้วยายเป็นคนที่ใจร้อนปากไวไม่มีสติเวลาพูด เป็นคนใช้แต่อารมณ์ แกเป็นแม่ค้าปากตลาดน่ะคะ เราทะเลาะกันที่ตลาดด้วย
เราก็ผิดคะ เราเองก็ด่ายายเช่นกัน ยายตบหน้าเรา(ซึ่งเมื่อก่อนยายไม่ทำร้ายร่างกายเรา แต่หลังๆยายเริ่มตบเราเวลาที่ทะเลาะกัน)
ซึ่งครั้งนี้เราสู้คืนคะ ไม่ได้ตบนะคะแต่กระชากเสื้อเค้าเพราะโมโหมาก รู้ตัวว่าผิดคะ ยอมรับ แต่เรารู้สึกว่าเค้าจะมาตบเราทำไม
เค้าตบเราเหมือนมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่เค้าจะทำอะไรก็ได้ ซึ่งเราไม่โอเคคะ น้าเราก็มาห้ามเราดึงแขนเราไว้แต่ยายไม่หยุดคะ
เค้าหยิบจานหยิบมีดมาทำอะไรเราสารพัด ตอนนั้นเราก็ไม่มีสติไม่รู้ตัวว่าบาดเจ็บตรงไหนยังไง พอมาดูทีหลังคือมีแผลเลือดไหลนิดหน่อยคะ แต่ไม่อะไรมาก
เราตัดสินใจเดินออกมาจากตลาดเลยคะ โดนที่มีคำด่าสวนหลังตามมา แต่เราไม่โอเคแล้วที่จะอยู่ตรงนั้น
เราไม่อายใครคะที่เป็นแบบนี้ ต้องบอกก่อนว่ายายเนี่ย เป็นคนที่ชอบเอาเรื่องลูกตัวเองไปพูดให้คนอื่นฟัง และแกชอบใส่ไฟ
เพิ่มเรื่องราวที่บางทีมันเกินไป มันเหมือนลูกๆของแกเป็นคนเนรคุณมาก(รวมถึงแม่เราด้วยคะ แต่เราไม่ได้ติดใจอะไรเพราะเราถือว่ายายด่าลูกของเขา)
ยายเป็นคนไม่มีเหตุและผลคะ ใช้อารมณ์ล้วนๆ ทุกคนก็จะยอมๆเพราะไม่อยากมีเรื่อง
ยายมีลูก3คนคะ แม่เราคนโต ลูกแกทุกคนมีปัญหากับยายทุกช่วงชีวิตที่ผ่านมา ซึ่งยายใช้วิธีที่ผิดในการสั่งสอน ตบบ้างตีบ้างเอาไม้กวาดมาฟาดบ้าง
เป็นการกระทำที่เราไม่โอเค แต่เราอดเอาคะเพราะเค้าเลี้ยงเรา หลังๆที่ทะเลาะกันเราโดนตบบ่อยขึ้นจนเราคิดว่า เห้ย มันไม่ใช่แล้ววะ ทำไมเริ่มใช้ความรุนแรง
จนวันที่มีปัญหา จนเราสู้คืนเพราะโมโหมากคะ ยอมรับว่าผิดคะ ผิดที่ด่ายายกลับผิดที่สวนกลับด้วยการกระทำ
ตอนนี้อยู่บ้านแฟน แม่รับรู้นะคะ ที่บ้านแฟนก็คุยกับเราคะว่าอยู่นี่ได้นะไม่มีปัญหา เอาไว้ค่อยเข้าไปขอโทษยาย ไว้ใจเย็นก่อน
ประเด็นคือ เราจะเข้าไปแบบไหนดีคะ รู้ว่าพูดเหมือนง่ายนะคะ แค่เข้าไปขอโทษแค่นี้ แต่ รู้สึกว่าถ้าแกอารมณ์ร้อนแบบนี้ กลัวเข้าไปมันจะลุกเป็นไฟอีกคะ กลัวแกไม่จบ เราเองรู้สึผิดนะคะ แค่อยากขอโทษ เราไม่คิดจะกลับไปอยู่ที่นั่นแล้ว แต่แค่ไม่อยากคาใจอะไร อยากให้อโหสิกรรมแก่กัน เราก็รักเค้ามากคะ อายที่จะเข้าไปหาเค้า กลัวเค้าไม่รับคำขอโทษ
ทุกวันนี้ออกมาก็คิดถึงยายคะ เราไม่ได้อายคนที่บ้านที่ออกมาเพราะคนในบ้านบางคนก็มีเรื่องแบบนี้เช่นกัน (เราไม่ได้ยกเค้าเป็นตัวอย่างนะคะ) แต่เราไม่รู้จะเข้าไปหายายแบบไหนจริงๆ