เข้าเรื่องเลยนะคะคือเราได้งานตั้งแต่ยังเรียนไม่จบแต่เริ่มงานจริงๆก็หลังจากเรียนจบไปแล้วเดือนหนึ่ง เราต้องการจะทำในสิ่งที่เราอยากทำให้ฐานะนักศึกษาครั้งสุดท้าย ก่อนจะเริ่มเข้าสู่ชีวิตวัยทำงาน เรารู้สึกว่าเราเติมเต็มชีวิตตัวเองได้แล้ว เรามีไฟมากและเราพร้อมทำงานไม่ว่างานจะหนักและกดดันแค่ไหน เรียกว่าไฟแรงมาก เราเป็นคนที่ชอบทำงานหนัก เป็นคนบ้างาน มีความสุขเวลาได้หัวหมุนกับงาน ชอบที่ได้บ่นเล็กๆว่าเหนื่อยกับงาน แต่เราก็เหมือนเป็นคน2บุคลิกอะ ในบางทีที่เราไม่มีอะไรทำเลยเราจะขี้เกียจมาก เราไม่ชอบตัวเองแบบนั้น ตอนนี้เราทำงานมาเดือนครึ่ง เรารู้สึกเบื่อที่ทำงาน รู้สึกอึดอัด เราไม่มีงานทำ ทุกคนในแผนกมีงานทำกันหมด ทุกคนดูยุ่งกัน เราพยายามถามหางานจากทุกคนแต่มันไม่มีงานให้เราทำ แล้วอย่างที่เราบอกเราไฟแรงเราอยากทำงาน พอต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ทุกคนมีงานทำแต่ตัวเองไม่มี คือมันกดดันเรามาก จะเดินจากโต๊ะบ่อยๆก็ไม่ได้ จะไปทำอะไรต้องรายงาน HR ทุกเรื่อง เราทำงานต้องหาข้อมูลเราเปิดยูทูปหาข้อมูลเพิ่มเติม แล้วที่ทำงานเราจะมีเวลาให้พนักงานพักได้โดยจัดสรรเวลาได้เอง เราก็พักโดยการดูคลิปวีดีโอไปเรื่อยๆภายในเวลาพัก ซึ่งใกล้เวลาเลิกงานและงานเราก็เสร็จแล้ว แต่เราโดนรุ่นพี่ที่นั่งใกล้กันเตือนว่าถ้าว่างก็หาความรู้เพิ่มเติม อย่ามานั่งดูคลิปอะไรทำนองนี้ แล้วเราอึดอักมาก ถ้าจะบอกว่าว่างหาความรู้เพิ่มให้ตัวเองละก็ เราทำแล้วค่ะ สรุปคือตอนนี้เรารู้สึกตัวเองกำลังหมดไฟ ไม่ใช่แค่กับเรื่องงาน แต่กำลังจะหมดไฟกับทุกๆเรื่อง รู้สึกสิ้นหวัง เหมือนตอนนี้เราเป็นนักฟุตบอลที่มีฝีมือแต่เราไม่ได้ลงสนาม คือเราเหมือนถูกดอง ความสิ้นหวัง ท้อแท้ มันกำลังทำให้เป้าหมายในชีวิตเราเปลี่ยน เราเป็นคนอายุ 22 ที่ไม่รู้สึกตื่นตัวในการใช้ชีวิต รู้สึกจำเจ ใครพอมีอะไรแนะนำเราบ้าง เราควรลาออกไหมหรือควรทนต่อไป เราไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นคนเหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่อ
มีใครจบมาทำงานไม่นานแล้วรู้สึกหมดไฟบ้างคะ