อาการที่หนักที่สุดเท่าที่เห็นมาสามเกม

ตัวไม่มีบอลไม่เคลื่อนที่เลย ขึง ตรึง ยึดฟอเมชันไว้แบบนั้น วิ่งขึ้นลงกันเป็นเส้นตรงมากๆ

พอมาสุดทาง มันเลยไม่มีที่ ต้องส่งคืนหลัง ไม่ก็โล้ซ้ายขวา เพราะปีกแทบจะวิ่งไปคุยกับไลน์แมนอยู่แล้ว

จะเจาะทางปีก ตัวเลี้ยงกินตัวก็ไม่มี จะครอสเข้าไป ปีกก็เปิดบอลได้โรยดีเหลือเกิน โรยระดับปีเตอร์ เคราช์ก็เอาไม่อยู่
หรือจะคิดทางเลี้ยงกินตัว ก็ไม่มีตัวเลี้ยงกินตัวอีก

อย่างจังหวะได้ประตู รัตนากรวิ่งขึ้นมา พื้นที่ด้านขวามีเป็นทุ่ง
แต่พ่อไม่วิ่งเติม สุดท้ายตัวข้างในเลยต้องวกไปวนมาจนเสียบอล

ดีที่กัมพูชาเล่นกันมั่วกว่าไปเล่นวันทัชกันหน้าประตู พิชาเลยไปแย่งมายิงได้

ทัวร์นาเม้นต์ที่แล้ววันที่ถล่มมาเลย์ยังดูดีกว่านี้เยอะนะ ไอ้สองนัดนั้นเกิดจากสนาม ยกประโยชน์ให้โค้ชไปละกัน

ไอ้เกมเพรสซิ่งแบบนั้นหายไปไหนหมดไม่รู้