จากวัยเรียนสู่วัยทำงาน จะก้าวผ่านมันได้ยังไง ช่วยชี้ทางให้ผมทีครับ

สวัสดีครับ ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยว่า ผมอายุจะ26ปี เรียนจบมา3ปีกว่าแล้ว
จบคณะวิศวกรรมศาสตร์ เกรด3กว่าๆ ซึ่งถ้าฟังจากที่ผมพูดมา เหมือนผมจะเอาชีวิตรอดได้สบาย
แต่ตอนเรียนผมก็ตั้งใจเรียนอย่างเดียว ไม่เคยไปทำงานพิเศษที่ไหนมาก่อนเลย ใช้เงินที่แม่ส่งมาให้
แต่พอเรียนจบมา การเรียนกับการทำงานมันต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ผมเคยไปทำงานมาได้2-3ที่ ซึ่งแต่ละที่ผมทำได้ไม่เกิน4เดือนสักครั้ง
ช่วงเดือน สองเดือนแรก เหมือนทุกอย่างมีความสุขดี ผมแฮปปี้มากๆ
แต่พอเข้าเดือนที่3ที่4 เหมือนผมจะอยู่ที่นั่นไม่ไหว แล้วมันก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง
จนตอนนี้ผมกลัว กลับมาอยู่บ้าน และไม่กล้าไปสมัครงานที่ไหนเลย
ผมอยากทำให้แม่ผมภูมิใจ ไม่ใช่ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆอย่างนี้
ผมจะเริ่มต้นก้าวผ่านชีวิตการทำงานไปได้ยังไงครับ
ทำไมในช่วงชีวิตคนๆนึงที่เปลี่ยนจากวัยเรียนเป็นวัยทำงาน มันถึงได้ยากขนาดนี้

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ส่วนรายละเอียดเพิ่มเติม ผมไม่รู้ความฝันจริงๆของผมว่าผมชอบอะไร ผมรู้แต่ว่าผมถนัดคำนวณ ก็เลยเลือกเรียนวิศวะ
ผมอยากทำให้แม่ผมภูมิใจ แต่ผมกลัวการใช้ชีวิตลำพัง กลัวการก้าวเดินไปด้วยตัวคนเดียว
ผมเคยฝันไว้ว่าอยากมีคนรักก้าวเดินไปด้วยกัน ผมเชื่อว่าความรักจะสามารถเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้
แต่ความรู้สึกแบบนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้กับคนที่ไม่ได้รัก
พอผมรักใครผมจะจริงจังและพอผิดหวังผมจะเสียใจมาก

ผมควรจะทำอย่างไรต่อไปดี ตอนนี้ผมกลับมาอยู่บ้าน ตัดขาดจากทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ได้ติดต่อกับใคร ไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคม
แล้วผมจะเริ่มต้นใหม่ ก้าวเดินต่อไปได้อย่างไร ตอนนี้ผมยังมองไม่เห็นทางเลย ผมไม่อยากเป็นอย่างนี้แล้ว ผมควรจะทำยังไงดีครับ