คือลุงผมแกเคยบวชเป็นพระมาก่อน บวชนานจนในสมัยนั้นเค้าเรียกว่าขรัว แต่ตอนนี้สึกแล้วนะครับ แกทำตะกรุดให้ญาติพี่น้องใส่
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมและญาติพี่น้องประสบพบเจอนะครับ วันรวมญาติอย่างเช่น ตรุษจีน ปีใหม่ ก็จะมีเรื่องเล่าในอดีตมาเล่ากัน จับเรื่องนั้นเรื่องนี้มาเล่า ขอบอกว่าเป็นเรื่องจริงทั้งหมด เชื่อไม่เชื่ออยู่ที่วิจารณญาณนะครับ ไม่ได้อวย บางเรื่องผมก็เห็นกับตาตัวเอง
เรื่องมีอยู่ว่า ประมาณ 20 กว่าปีที่แล้ว บ้านของผมจะติดอยู่กับป่าชายเลน บ้านในละแวกนั้นจะยกสูงเพื่อไม่ให้น้ำทะเลถึงตัวบ้านและจะเป็นบ้านไม้ กลางคืนแม่ผมกำลังอาบน้ำอยู่ แต่แกก็รู้สึกได้ว่าเหมือนมีใครมาแอบดูอยู่ที่ใต้ถุน แม่ผมเลยคิดจะเอาน้ำหยอดลงไปตามร่องไม้ที่คนมันอยู่ตรงนั้น เพื่อให้เค้ารู้ตัว แต่แม่ผมกลับเห็นลูกกะตาโผล่ยืดยาวมาติดร่องไม้ แม่ผมตกใจมาก เหมือนขวัญเสีย หลังจากนั้นมาแม่ผมก็มีอาการแปลกๆ คือตกเย็นเมื่อไหร่จะมีอาการเหมือนผีเข้าทันที
เป็นแบบนี้อยู่นาน ไปรักษากับหมอป่าก็อาการดีขึ้นบ้าง ไม่นานก็กลับมาเป็นอีก จนไม่มีใครกล้านอนกับแม่ผม มีแต่เจ๊ผมคนเดียวเท่านั้น เจ๊รู้สึกสงสารแม่ เพราะเจ๊ผมเค้าเป็นคนไม่กลัวผี แบบ!นอนๆอยู่ดีดี ลุกขึ้นมาบีบคอเจ๊ซะงั้น 5555+
แม่ผมอาการหนักขึ้นเรื่อยๆ มาวันนึงบ้านผมทำบุญบ้านเลี้ยงพระ พระรูปนึงก็ทักแม่ว่าดวงชะตาไม่ค่อยดี ท่านเลยบอกให้แม่ไปอาบน้ำมนต์ที่วัด แม่เล่าว่าถ้าไม่ได้พระท่านนี้แม่แย่แน่ๆ เพราะตอนนั้นอาการหนักมาก จากนั้นแม่ผมก็อาการดีขึ้นมากเหมือนจะหายแล้ว แต่อีกไม่นานอาการนี้ก็กลับมาอีก ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ลุงผมเลยทำตะกรุดให้ แกเริ่มถือศีล นั่งสมาธิอยู่หลายวัน ทำเสร็จแกก็เอามาให้แม่ผมใส่ รวมถึงญาติๆแม่ผมก็ไม่มีอาการนี้อีกเลยจนถึงวันนี้
เรื่องที่โดนทักมีอยู่ว่า :
อาผมเอาตระกรุดไปให้ช่างหุ้มพระทำกรอบใส่ เค้าก็ถามว่า ไปเอาตะกรุดนี้มาจากไหนของดีนะเนี่ยเก็บไว้ดีดี อาผมก็ได้แต่ยิ้มๆ ไม่พูดอะไร
อีกคนนึงก็ป้าผม เอาไปให้ช่างแถวบ้านหุ้มเหมือนกัน ก็ทักมาอีกว่าได้ตะกรุดนี้มาจากไหน มีของดีเก็บไว้อย่าให้หาย เจ๊ผมอีกคน แกทำงานที่คาสิโนแห่งนึงในสระแก้ว เป็นหัวหน้าคุมลูกน้องทำความสะอาดโรงแรมในคาสิโน เจ๊ผมก็จะมีลูกน้องชาวกัมพูชาเยอะหน่อย ปกติอยู่แล้วที่ลูกน้องทำงานไม่ดีหัวหน้าก็จะว่าบ้างอะไรบ้าง ทำให้ลูกน้องไม่ค่อยพอใจเจ๊ผมเท่าไหร่ ลูกน้องคนนึงที่สนิทกับอาผมเค้าได้ยินไอ้คนที่มันคิดจะทำของใส่เจ๊ผม แล้วก็มาเล่าให้เจ๊ผมฟังว่าเจ๊มีของดีอะไร ทำไมมันทำของใส่เจ๊ไม่ได้ เจ๊ผมก็ทำเฉยๆ แต่ก็ไม่ได้บอกอะไร
เจ๊ผมรู้จักกับป้าร่วมงานคนนึง ชื่อว่าป้าแดง แกเป็นคนไทยนับถือเป็นพี่น้องกัน ป้าแดงมาเล่าให้เจ๊ผมฟัง แกฝันว่าโดนเสือกัดมาหลายคืนละ รู้สึกไม่ค่อยดี เจ๊ผมเค้ารักป้าคนนี้ เพราะว่ามีอะไรก็ช่วยเหลือกัน เจ๊เลยตัดสินใจให้ตะกรุดป้าแดงไป แล้วก็ไปขออาผมใหม่ซึ่งมีหลายอัน แต่ก็ไม่เยอะ แล้วก็ย้ำกับเจ๊ผมว่า อย่าให้ใครอีก เพราะว่าไม่มีแล้ว 55555+ หลังจากที่ป้าแดงใส่ตะกรุดนี้ ป้าแดงก็ไม่ฝันถึงเสือตัวนี้อีกเลย แล้วป้าแดงก็ตระเวนทำบุญตามที่ต่างๆ ป้าแดงพาลูกน้องเพื่อนร่วมงานที่อยากจะไปทำบุญ ไปที่วัดแห่งนึงในจังหวัดเชียงราย พระท่านทักมาว่า โดนของกันหมดเลยนะ ยกเว้นป้าแดงคนเดียว เค้าก็งงๆกัน
พี่ผมอีกคนซึ่งเป็นผู้หญิง ใส่ตระกรุดนี้เหมือนกัน วันนึงพี่ผมไปท่าเรือ มีชายคนแก่ๆถือไม้เท้าเดินมา มือไม้สั่น แล้วก็กระทุ้งๆไม้ เอาไม้เท้าชี้หน้าพี่ผม แล้วก็เดินถอยหลังห่างออกไป พี่ผมก็ได้แต่ยืนงงๆ 55555+
หลังจากที่แม่ผมได้ใส่ตะกรุด ก็ไม่เคยมีอาการแบบนี้อีก ทุกวันนี้แม่ผมไม่เคยถอดตะกรุดนั้นออกจากคอ เพราะไม่รู้ว่าสมัยนี้มันยังมีอยู่มั๊ย เรื่องที่ผมเห็นกับตาตัวเอง คือแม่เกิดอาการแบบนี้ขึ้นอีก วันนั้นพาญาติๆพี่น้องไปเล่นน้ำแห่งนึงในจังหวัด ซึ่งเป็นน้ำตกจากเขา อาผมเค้าสังเกตแม่ผมว่าทำไมไม่ใส่ตะกรุด เค้าก็ถามแม่ แม่ก็บอกว่ามาเล่นน้ำกลัวมันตกหายเลยไม่ได้ใส่มา อาเค้าแอบมาบอกผมว่า กลับบ้านไปรีบเอาตะกรุดให้แม่ใส่ให้เร็วเลยนะ กลับไปแล้วมีอะไรโทรมาบอกอาด้วย เรื่องมันก็มาเกิดตอนกลางคืนนี่แหละครับ
มีใครเคยแขวนพระหรือของขลังแล้วมีคนทักบ้างครับ
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมและญาติพี่น้องประสบพบเจอนะครับ วันรวมญาติอย่างเช่น ตรุษจีน ปีใหม่ ก็จะมีเรื่องเล่าในอดีตมาเล่ากัน จับเรื่องนั้นเรื่องนี้มาเล่า ขอบอกว่าเป็นเรื่องจริงทั้งหมด เชื่อไม่เชื่ออยู่ที่วิจารณญาณนะครับ ไม่ได้อวย บางเรื่องผมก็เห็นกับตาตัวเอง
เรื่องมีอยู่ว่า ประมาณ 20 กว่าปีที่แล้ว บ้านของผมจะติดอยู่กับป่าชายเลน บ้านในละแวกนั้นจะยกสูงเพื่อไม่ให้น้ำทะเลถึงตัวบ้านและจะเป็นบ้านไม้ กลางคืนแม่ผมกำลังอาบน้ำอยู่ แต่แกก็รู้สึกได้ว่าเหมือนมีใครมาแอบดูอยู่ที่ใต้ถุน แม่ผมเลยคิดจะเอาน้ำหยอดลงไปตามร่องไม้ที่คนมันอยู่ตรงนั้น เพื่อให้เค้ารู้ตัว แต่แม่ผมกลับเห็นลูกกะตาโผล่ยืดยาวมาติดร่องไม้ แม่ผมตกใจมาก เหมือนขวัญเสีย หลังจากนั้นมาแม่ผมก็มีอาการแปลกๆ คือตกเย็นเมื่อไหร่จะมีอาการเหมือนผีเข้าทันที
เป็นแบบนี้อยู่นาน ไปรักษากับหมอป่าก็อาการดีขึ้นบ้าง ไม่นานก็กลับมาเป็นอีก จนไม่มีใครกล้านอนกับแม่ผม มีแต่เจ๊ผมคนเดียวเท่านั้น เจ๊รู้สึกสงสารแม่ เพราะเจ๊ผมเค้าเป็นคนไม่กลัวผี แบบ!นอนๆอยู่ดีดี ลุกขึ้นมาบีบคอเจ๊ซะงั้น 5555+
แม่ผมอาการหนักขึ้นเรื่อยๆ มาวันนึงบ้านผมทำบุญบ้านเลี้ยงพระ พระรูปนึงก็ทักแม่ว่าดวงชะตาไม่ค่อยดี ท่านเลยบอกให้แม่ไปอาบน้ำมนต์ที่วัด แม่เล่าว่าถ้าไม่ได้พระท่านนี้แม่แย่แน่ๆ เพราะตอนนั้นอาการหนักมาก จากนั้นแม่ผมก็อาการดีขึ้นมากเหมือนจะหายแล้ว แต่อีกไม่นานอาการนี้ก็กลับมาอีก ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ลุงผมเลยทำตะกรุดให้ แกเริ่มถือศีล นั่งสมาธิอยู่หลายวัน ทำเสร็จแกก็เอามาให้แม่ผมใส่ รวมถึงญาติๆแม่ผมก็ไม่มีอาการนี้อีกเลยจนถึงวันนี้
เรื่องที่โดนทักมีอยู่ว่า :
อาผมเอาตระกรุดไปให้ช่างหุ้มพระทำกรอบใส่ เค้าก็ถามว่า ไปเอาตะกรุดนี้มาจากไหนของดีนะเนี่ยเก็บไว้ดีดี อาผมก็ได้แต่ยิ้มๆ ไม่พูดอะไร
อีกคนนึงก็ป้าผม เอาไปให้ช่างแถวบ้านหุ้มเหมือนกัน ก็ทักมาอีกว่าได้ตะกรุดนี้มาจากไหน มีของดีเก็บไว้อย่าให้หาย เจ๊ผมอีกคน แกทำงานที่คาสิโนแห่งนึงในสระแก้ว เป็นหัวหน้าคุมลูกน้องทำความสะอาดโรงแรมในคาสิโน เจ๊ผมก็จะมีลูกน้องชาวกัมพูชาเยอะหน่อย ปกติอยู่แล้วที่ลูกน้องทำงานไม่ดีหัวหน้าก็จะว่าบ้างอะไรบ้าง ทำให้ลูกน้องไม่ค่อยพอใจเจ๊ผมเท่าไหร่ ลูกน้องคนนึงที่สนิทกับอาผมเค้าได้ยินไอ้คนที่มันคิดจะทำของใส่เจ๊ผม แล้วก็มาเล่าให้เจ๊ผมฟังว่าเจ๊มีของดีอะไร ทำไมมันทำของใส่เจ๊ไม่ได้ เจ๊ผมก็ทำเฉยๆ แต่ก็ไม่ได้บอกอะไร
เจ๊ผมรู้จักกับป้าร่วมงานคนนึง ชื่อว่าป้าแดง แกเป็นคนไทยนับถือเป็นพี่น้องกัน ป้าแดงมาเล่าให้เจ๊ผมฟัง แกฝันว่าโดนเสือกัดมาหลายคืนละ รู้สึกไม่ค่อยดี เจ๊ผมเค้ารักป้าคนนี้ เพราะว่ามีอะไรก็ช่วยเหลือกัน เจ๊เลยตัดสินใจให้ตะกรุดป้าแดงไป แล้วก็ไปขออาผมใหม่ซึ่งมีหลายอัน แต่ก็ไม่เยอะ แล้วก็ย้ำกับเจ๊ผมว่า อย่าให้ใครอีก เพราะว่าไม่มีแล้ว 55555+ หลังจากที่ป้าแดงใส่ตะกรุดนี้ ป้าแดงก็ไม่ฝันถึงเสือตัวนี้อีกเลย แล้วป้าแดงก็ตระเวนทำบุญตามที่ต่างๆ ป้าแดงพาลูกน้องเพื่อนร่วมงานที่อยากจะไปทำบุญ ไปที่วัดแห่งนึงในจังหวัดเชียงราย พระท่านทักมาว่า โดนของกันหมดเลยนะ ยกเว้นป้าแดงคนเดียว เค้าก็งงๆกัน
พี่ผมอีกคนซึ่งเป็นผู้หญิง ใส่ตระกรุดนี้เหมือนกัน วันนึงพี่ผมไปท่าเรือ มีชายคนแก่ๆถือไม้เท้าเดินมา มือไม้สั่น แล้วก็กระทุ้งๆไม้ เอาไม้เท้าชี้หน้าพี่ผม แล้วก็เดินถอยหลังห่างออกไป พี่ผมก็ได้แต่ยืนงงๆ 55555+
หลังจากที่แม่ผมได้ใส่ตะกรุด ก็ไม่เคยมีอาการแบบนี้อีก ทุกวันนี้แม่ผมไม่เคยถอดตะกรุดนั้นออกจากคอ เพราะไม่รู้ว่าสมัยนี้มันยังมีอยู่มั๊ย เรื่องที่ผมเห็นกับตาตัวเอง คือแม่เกิดอาการแบบนี้ขึ้นอีก วันนั้นพาญาติๆพี่น้องไปเล่นน้ำแห่งนึงในจังหวัด ซึ่งเป็นน้ำตกจากเขา อาผมเค้าสังเกตแม่ผมว่าทำไมไม่ใส่ตะกรุด เค้าก็ถามแม่ แม่ก็บอกว่ามาเล่นน้ำกลัวมันตกหายเลยไม่ได้ใส่มา อาเค้าแอบมาบอกผมว่า กลับบ้านไปรีบเอาตะกรุดให้แม่ใส่ให้เร็วเลยนะ กลับไปแล้วมีอะไรโทรมาบอกอาด้วย เรื่องมันก็มาเกิดตอนกลางคืนนี่แหละครับ