กลัวว่ะ.....กับชีวิตที่ไม่รุ้ว่าจะเกิดอะไร

คือเราไม่รุ้ว่าจะทักอะไรไปหาเขาตอนเช้าเพราะเราตื่นก่อนเขาตลอดเลยอยากรู้ว่าทักว่าอะไรดี

.... "หมดค่าตน " .... นั่งตาตื่น ตื่น..ไม่หลับ ให้มึนหัว เขียนมั่วๆ มั่วคำกลอน ไร้อ่อนหวาน จิตรวนเร เรรวน ป่วนเอาการ ชวนรำคาญ จารคำเจียร .. วกเวียนวน โน่นนี่นั่น นั่นนี่โน่น โยนคำถ้อย

คือเราอ่ะอายุแค่ 14 ปี อยากลองไปหาภาษาดูศึกษาความแตกต่างการเรียนการสอนระหว่างไทยกัยต่างประเทศเราเลยเลือกจะไป นิวซีแลนด์ ส่วนเมืองเราเลือกไว้คือ Napier อยู่เกาะเหมือน แต่!!!ติดปัญหาตรงที่ว่า เราจะไปอ่ะ

คือตอนนั้นเราอยู่ช่วงอนุบาล 2แล้ววันนั้นน่ะจารที่ประจำห้องจารเขาไปทำธุระแล้วมีครูห้องอื่นมาดูแทนแล้วประมาณช่วงบ่ายเขาจะให้เด็กนักเรียนนอนใช่ไหมครับคือตอนนั้นเราก็หลับเเบบหลับเลยนะ แล้วจารแกก็ตะโกนมาว่

ช่วยแนะนำ ที่เรียนภาษาที่นิวยอร์กหน่อยครับ ราคาไม่ต้องแพงมากก็ดีน้ะ 555 ในใจว่าจะหาเรียนที่ community college แต่ไม่รุ้ว่าจะได้ i 20 หรือไม่ ยังไงก็ช่วยแนะนำหน่อยนะครับ

ผมไม่มีความรู้ครับ เห็นเครื่องบินมีปัญหาที่ไร ก็วุ่นวายแต่เรื่องหากล่องดำ เพื่อหาสาเหตุ แล้วถ้าติดกล้องวงจารปิดบนเครื่องบินแล้วส่งภาพลงมาจะทำได้ไหม คนอยู่ข้างล่างจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ไม่ทราบว่าเด็กคนอื่นๆ เป็นแบบนี้บ้างหรือไม่คะ เราตรวจดูหมดแล้ว เตียงสะอาด ไม่มีแมลง ไม่มียุง ไม่ร้อน ไม่แฉะ ไม่รุ้ว่าจะแก้ไขอย่างไร สงสารลูกจัง กลัวนอนไม่พอ แถมตื่นมาเป็นแผลอีก

เวลา วกเวียน เปลี่ยนผ่าน จดจาร ขานเพื่อ เห็นหน ตระหนัก "ปัจจุบัน" นั่นดล "สติ"ผล ตื่นรู้ สู่ธรรม