คือแม่เราป่วยเป็นโรคร้ายรักษาไม่หาย ต้องนอนโรงพยาบาลในตัวจังหวัดประมาณ1อาทิตย์ซึ่งเราต้องลาโรงเรียนไปเฝ่าแม่เพราะแม่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ พอแม่อาการดีขึ้นจึงถูงส่งตัวมารักษาที่โรงพยาบาลในตัวอำเภอแทน เราก้ลาโรงเรียนมาเฝ่าแม่ต่ออีกประมาณ 2 อาทิตย์ จนแม่ดีขึ้นเลื่อยๆ(แต่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้) เราก้เลยตัดสินใจไปโรงเรียน แต่ต้องกลับมาหาแม่ตอนเที่ยง พอมาโรงเรียนก้โดนเพื่อนล้อว่า "ไปไหนมา เรียนไม่จบแน่ๆ" เราลาครูบ่อยจนครูและเพื่อนๆคิดว่าเราออกจากโรงเรียนไม่เรียนหนังสือแร้ว
พอมาถึงตอนเที่ยงซึ่งเราต้องกลับไปดูแม่ที่โรงพยาบาล แต่เราไม่ได้ไปเพราะโรงเรียนที่เราเรียนอยู่มีกฎระเบียบเครงครัดมาก ไม่ให้เด็กออกนอกโรงเรียนจนกว่าจะเลิกเรียน เราก็เลยคิดว่าเลิกเรียนค่อยรีบไปหาแม่ก็ได้คงไม่เป็นไร พอพ่อโทรมาถามว่าไปหาแม่ยัง เราเลยจำเป็นต้องโกหกพ่อว่าไปแล้ว ที่ต้องโกหกเพราะถ้าเราบอกความจริงว่าไม่ได้ไปพ่อจะโกรธเรามาก โกหกก็โกรธมากเหมือนกัน พอพ่อรู้ความจริงพ่อก็โกรธมากตามที่คิดไว้ พ่อบอกว่า"ทำไมไม่ไปหาแม่ ไปโรงเรียนทำไมไปแล้วก็ไม่ได้อะไร กุจะไม่ให้ขี่รถอีก แล้วก็ไม่ต้องไปโรงเรียนอีก ออกโรงเรียนไปเลย"แล้วพ่อก้ทุบตีเรา เราอธิบายไม่ทันเพราะพ่อไม่ฟังเลย เราก้เลยเงียบ สุดท้ายเราก้ไม่ได้ไปเรียนอีกเลย จบแค่ ม.3
ป.ล.เราพึ่งเคยเล่าเป็นครังแรกมันก็จะงงหน่อย
เรามันเป็นลูกที่แย่ ที่เลวมากใช่ใม?
พอมาถึงตอนเที่ยงซึ่งเราต้องกลับไปดูแม่ที่โรงพยาบาล แต่เราไม่ได้ไปเพราะโรงเรียนที่เราเรียนอยู่มีกฎระเบียบเครงครัดมาก ไม่ให้เด็กออกนอกโรงเรียนจนกว่าจะเลิกเรียน เราก็เลยคิดว่าเลิกเรียนค่อยรีบไปหาแม่ก็ได้คงไม่เป็นไร พอพ่อโทรมาถามว่าไปหาแม่ยัง เราเลยจำเป็นต้องโกหกพ่อว่าไปแล้ว ที่ต้องโกหกเพราะถ้าเราบอกความจริงว่าไม่ได้ไปพ่อจะโกรธเรามาก โกหกก็โกรธมากเหมือนกัน พอพ่อรู้ความจริงพ่อก็โกรธมากตามที่คิดไว้ พ่อบอกว่า"ทำไมไม่ไปหาแม่ ไปโรงเรียนทำไมไปแล้วก็ไม่ได้อะไร กุจะไม่ให้ขี่รถอีก แล้วก็ไม่ต้องไปโรงเรียนอีก ออกโรงเรียนไปเลย"แล้วพ่อก้ทุบตีเรา เราอธิบายไม่ทันเพราะพ่อไม่ฟังเลย เราก้เลยเงียบ สุดท้ายเราก้ไม่ได้ไปเรียนอีกเลย จบแค่ ม.3
ป.ล.เราพึ่งเคยเล่าเป็นครังแรกมันก็จะงงหน่อย