คือ เรื่องมีอยู่ว่าตอนเราเรียน ม.4 เราได้ย้าย รร. ใหม่ เราได้ไปเจอเพื่อนในห้องคนนึงค่ะ เธอน่ารัก เธอเป็นผู้หญิงเหมือนเราค่ะ เราเกิดไปรู้สึกดีกัยเพื่อนคนนี้ค่ะ (แต่เราก้อไม่เคยชอบผู้หญิงนะ) ช่วงนั้น ประมาณ2 อาทิตย์ เรากะเธอสนิทกันมากๆ แบบตัวติดกันตลอด ไปไหนก้อไปด้วยกันตลอด จนเราไม่ได้รู้สึกกับเธอแค่เพื่อนสนิท หลังจาก 2 อาทิตย์นั้น เราคงไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจ อยู่ดีเธอก้อไม่ค่อยชอบหน้าเรา ตีตัวออกห่าง คือแบบว่าเธอเกลียดเราเรยก็ว่าได้ค่ะ แต่คือหลังจากนั้น เราก็ตามจีบเธอมาตลอดนะค่ะ (จีบแบบความรักเด็กๆ) คือแบบเธอให้เราทำอะไรเราก็ยอมเธอทุกอย่าง ทำให้ทุกอย่าง ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ แต่ก็นั่นแหละค่ะ มันไม่เป็นผลสำเร็จ เธอได้คบกับ เพื่อน ผู้ชายคนนึงในห้อง เราก็ไม่รู้นะว่าเค้าไปคุยกันตอนไหน ไปจีบกันตอนไหน คือแบบ เพื่อนในห้องทุกคนรู้หมด ยกเว้นเราคนเดียว แต่ก็นั่นแหละค่ะ ความลับไม่มีในโลก555+ สุดท้ายเราก้อรู้ความจริง แต่ก้อมีเพื่อนบางคนในห้องนะค่ะ ที่คอยเป็นที่ปรึกษาให้เราเรื่องนี้ แบบช่วยแนะนำ ช่วยหลายๆเรื่อง จนวันนั้นมาถึง เราแบบคุยกะเพื่อนแล้วว่า เราจะตัดสินใจขอเธอเป็นแฟน คิดอยู่นานนะค่ะ เพื่อนก็แบบ เออเอาเรยดิ ชักช้าไม่ได้นะ คืนนั้นเราก็ตัดใจเลยว่าเราจะขอเธอเป็นแฟน เราก็แชทไปคุยกับเธอปกติเหมือนทุกๆวัน แล้วเราก็บแอกเธอไปว่า
เรา ; คบกับกูนะ กูชอบมานานล่ะ รักมากด้วย
เธอ ; กูก็รักว่ะ แต่กุมีคนที่กุรักมากกว่า ขอโทษนะ
เท่านั้นล่ะคร่าา น้ำตามาเต็ม แต่เราก็ตัดใจได้นะตั้งแต่วันนั้น คือไม่ยุ่งกับเธออีกเรย ต่างคนต่างอยู่ จนเวลาผ่านไปหลายเดือน เราก็ได้ไปสนิทกับเธออีกครั้งนะ แต่แบบคือทีมาสนิทตอนนั้น เพราะเพื่อนๆชักจูงมา แบบได้ทำโครงงาน รายงานกลุ่มเดียวกัน แต่ช่วงนั้นเธอกับแฟนของเธอมีปัญหากันพอดี แต่เราไม่ใช่มือที่สามนะ เพราะเหมือนพวดเขาทั้ง2จะมีปัญหากันมาก่อนล่ะ อันนี้เราไม่รุ้เรื่องเท่าไร เพราะตีตัวออกห่างมาก พอเธอกับแฟนของเธอเลิกกัน เธอก็กลับมาหาเรานะ แบบกลับมาคุยมาปรึกษาเราทุกๆเรื่อง เราก็แบบคนเคยรู้สึกอ่ะนะ ยื่งมาคุยมาสนิทแบบนี้ก็ไม่แปลกที่จะกลับรู้สึกอีกครั้ง หลังจากนั้นมาเรากับเธอก็สนิทกันมากๆเรยล่ะ เราก็ยิ่งรักเธอมากขึ้นรื่อยๆ แต่ก็อย่างที่ว่า เขาทั้งสองคนเคยรักกันมา ก็ไม่แปลกที่เขาจะกลับไปคุยกัน เราก็แบบทำอะไรไม่ได้นอกจากเสียใจ แต่ก็ยังทำตัวปกตินะ ยอมเธอทุกอย่างเหมือนเดิม จนเวลาผ่านไปเป็นปีๆ ตอนนั้นเราจบ ม.6 ล่ะ เราได้ไปทำงานพาร์ทไทม์ ที่7-11 แถวๆบ้าน เธอได้เข้าไปทำก่อน ส่วนเราตามเธอไปทำทีหลังเพราะตอนนั้นคนเต็ม พอเราเข้าไปทำได้ไม่ถึเดือนเราก็ไปสนิทกับพี่ผู้จัดการ จนแบบตีตัวออกห่างจากเธอ แต่เราได้ทำงานคนละเวลา แต่เราก็ไปรับไปส่งเธอตลอดนะ จบแบบมีอยู่วันนึงที่เราไปจับได้ว่าเธอกลับไปคุยกะแฟนเก่า ช่วงแรกเธอยังไม่ยอมรับนะ ว่าได้กลับไปคุยกะแฟนเก่า คือแบบช่วงนั้น เรากับเขาก็มีปัญหากันนะ แล้วพอเรางานได้ครบ1เดือนเงินเดือนก็ออก พอดีกับทีว่าเรามีปัยหากะที่บ้าน เลยมาเช่าห้องอยู่ติดกับพี่ผู้จัดการร้าน แล้วมีอยู่คืนหนึ่ง เราได้เธอมาที่ห้องเรากับเธอก็มีอะไรกันตามประสาผู้หญิงค่ะ ตั้งแต่นั้นมาเราก็แบบฝังใจกับเธอมาก แล้วเธอก็ลาออกจากงานเพราะเตรียมตัวไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย ช่วง3-4วันสุดท้ายก่อนที่เธอจะไปเรียนเราติดเธอมากแบบ ยอมขาดงานเพื่อมานอนกับเธอที่บ้าน จนวันที่เธอไปเรียนวันนั้นเราก็ไปส่งเธอนะ เราก็เรยตัดสินใจลาออกจากงานตั้งแต่วันนั้น เพราะเราก็จะเตรียมตัวไปเรียนมหาวิทยาลัยเหมือนกัน คืนแรกที่เธอไปเรียนแร้วคนนั้นเราเหมือนใจจะขาดโคตรคิดถึงเรย แบบนอนร้องไห้หนักมาก แต่เธอก็โทรมาคุยกับเราทุกคืนนะ จนถึงเวลาที่เราต้องไปเรียนบ้าง คือต่างคนต่างไปเรียนคนละที่กัน เราไปเรียนทางภาคเหนือ สวนเธอไปเรียนทางภาคออีสาน ไกลกันมาก แต่ก็หาเวลากลับบ้านมาหากันบ่อยมาก ทุกเดือนเรยก็ว่าได้นะ แต่ครั้งแรกที่กลับมาเจอกันคือ ช่วงวันแม่ แล้วแบบเราพาเธอไปเอาของสิ่งหนึ่งที่ร้านพี่คนหนึ่งที่รู้จักกัน ของนั้นคือเสื้อคู่ของเธอกับแฟนเก่าเธอ (คือเขาไปคุยกันตอนไหนวะน่ะ) แล้วก็มีเสื้ออีกตัวเป็นของขวัญวันเกิด เราก้อแบบเสียใจมาก เพราะเธอไม่ยอมบอกเรา เราไปถามพี่ที่ขายเพราะรู้จักกัน จนแบบกินเหล้าจนเมาแบบหนักมาก เราก้อหาจากเขาไปหลายวันนะแบบพยายามไม่คุย ไม่โทรหา ไม่ตอบแชท แต่เขาก็พยายามติดต่อเรานะ เราก็ใจอ่อนอีกครั้งไง ยอมเขาอีก กลับมาคุยเหมือนเดิม จนทุกวันนี้เวลาที่ผ่านมา ก็มีนะ เป็นช่วงๆที่เธอกลับไปคุยกะแฟนเก่า จนตอนนี้เราชินชากลับเรื่องนี้มาก จนตอนนี้เรากับเธอก้อได้มาเรียนที่เดียวกัน เราซิ่วมาเรียนที่เดียวกับเธอ ด้วยหลายๆปัจจัย ณ ปัจจุบันคือเราดุแลเธอดีมาก แต่เธอกลับไม่แคร์เราเรยแบบนึกอยากจะทำอะไรก็ทำ ไม่สนใจเรา แต่เธอก้ไม่ปล่อยเรานะ เราก็อยากจะตัดใจจากเธอ เพราะเราเจ็บมามากแล้ว แต่เราทำไม่ได้เพราะเรารักเธอมากเลยล่ะ
ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ
ปล.อาจจะพิมพ์ถูกบ้างผิดบ้าง ขออภัยด้วยนะค่ะ
ขอ How to ในการตัดใจ หน่อยค่ะ
เรา ; คบกับกูนะ กูชอบมานานล่ะ รักมากด้วย
เธอ ; กูก็รักว่ะ แต่กุมีคนที่กุรักมากกว่า ขอโทษนะ
เท่านั้นล่ะคร่าา น้ำตามาเต็ม แต่เราก็ตัดใจได้นะตั้งแต่วันนั้น คือไม่ยุ่งกับเธออีกเรย ต่างคนต่างอยู่ จนเวลาผ่านไปหลายเดือน เราก็ได้ไปสนิทกับเธออีกครั้งนะ แต่แบบคือทีมาสนิทตอนนั้น เพราะเพื่อนๆชักจูงมา แบบได้ทำโครงงาน รายงานกลุ่มเดียวกัน แต่ช่วงนั้นเธอกับแฟนของเธอมีปัญหากันพอดี แต่เราไม่ใช่มือที่สามนะ เพราะเหมือนพวดเขาทั้ง2จะมีปัญหากันมาก่อนล่ะ อันนี้เราไม่รุ้เรื่องเท่าไร เพราะตีตัวออกห่างมาก พอเธอกับแฟนของเธอเลิกกัน เธอก็กลับมาหาเรานะ แบบกลับมาคุยมาปรึกษาเราทุกๆเรื่อง เราก็แบบคนเคยรู้สึกอ่ะนะ ยื่งมาคุยมาสนิทแบบนี้ก็ไม่แปลกที่จะกลับรู้สึกอีกครั้ง หลังจากนั้นมาเรากับเธอก็สนิทกันมากๆเรยล่ะ เราก็ยิ่งรักเธอมากขึ้นรื่อยๆ แต่ก็อย่างที่ว่า เขาทั้งสองคนเคยรักกันมา ก็ไม่แปลกที่เขาจะกลับไปคุยกัน เราก็แบบทำอะไรไม่ได้นอกจากเสียใจ แต่ก็ยังทำตัวปกตินะ ยอมเธอทุกอย่างเหมือนเดิม จนเวลาผ่านไปเป็นปีๆ ตอนนั้นเราจบ ม.6 ล่ะ เราได้ไปทำงานพาร์ทไทม์ ที่7-11 แถวๆบ้าน เธอได้เข้าไปทำก่อน ส่วนเราตามเธอไปทำทีหลังเพราะตอนนั้นคนเต็ม พอเราเข้าไปทำได้ไม่ถึเดือนเราก็ไปสนิทกับพี่ผู้จัดการ จนแบบตีตัวออกห่างจากเธอ แต่เราได้ทำงานคนละเวลา แต่เราก็ไปรับไปส่งเธอตลอดนะ จบแบบมีอยู่วันนึงที่เราไปจับได้ว่าเธอกลับไปคุยกะแฟนเก่า ช่วงแรกเธอยังไม่ยอมรับนะ ว่าได้กลับไปคุยกะแฟนเก่า คือแบบช่วงนั้น เรากับเขาก็มีปัญหากันนะ แล้วพอเรางานได้ครบ1เดือนเงินเดือนก็ออก พอดีกับทีว่าเรามีปัยหากะที่บ้าน เลยมาเช่าห้องอยู่ติดกับพี่ผู้จัดการร้าน แล้วมีอยู่คืนหนึ่ง เราได้เธอมาที่ห้องเรากับเธอก็มีอะไรกันตามประสาผู้หญิงค่ะ ตั้งแต่นั้นมาเราก็แบบฝังใจกับเธอมาก แล้วเธอก็ลาออกจากงานเพราะเตรียมตัวไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย ช่วง3-4วันสุดท้ายก่อนที่เธอจะไปเรียนเราติดเธอมากแบบ ยอมขาดงานเพื่อมานอนกับเธอที่บ้าน จนวันที่เธอไปเรียนวันนั้นเราก็ไปส่งเธอนะ เราก็เรยตัดสินใจลาออกจากงานตั้งแต่วันนั้น เพราะเราก็จะเตรียมตัวไปเรียนมหาวิทยาลัยเหมือนกัน คืนแรกที่เธอไปเรียนแร้วคนนั้นเราเหมือนใจจะขาดโคตรคิดถึงเรย แบบนอนร้องไห้หนักมาก แต่เธอก็โทรมาคุยกับเราทุกคืนนะ จนถึงเวลาที่เราต้องไปเรียนบ้าง คือต่างคนต่างไปเรียนคนละที่กัน เราไปเรียนทางภาคเหนือ สวนเธอไปเรียนทางภาคออีสาน ไกลกันมาก แต่ก็หาเวลากลับบ้านมาหากันบ่อยมาก ทุกเดือนเรยก็ว่าได้นะ แต่ครั้งแรกที่กลับมาเจอกันคือ ช่วงวันแม่ แล้วแบบเราพาเธอไปเอาของสิ่งหนึ่งที่ร้านพี่คนหนึ่งที่รู้จักกัน ของนั้นคือเสื้อคู่ของเธอกับแฟนเก่าเธอ (คือเขาไปคุยกันตอนไหนวะน่ะ) แล้วก็มีเสื้ออีกตัวเป็นของขวัญวันเกิด เราก้อแบบเสียใจมาก เพราะเธอไม่ยอมบอกเรา เราไปถามพี่ที่ขายเพราะรู้จักกัน จนแบบกินเหล้าจนเมาแบบหนักมาก เราก้อหาจากเขาไปหลายวันนะแบบพยายามไม่คุย ไม่โทรหา ไม่ตอบแชท แต่เขาก็พยายามติดต่อเรานะ เราก็ใจอ่อนอีกครั้งไง ยอมเขาอีก กลับมาคุยเหมือนเดิม จนทุกวันนี้เวลาที่ผ่านมา ก็มีนะ เป็นช่วงๆที่เธอกลับไปคุยกะแฟนเก่า จนตอนนี้เราชินชากลับเรื่องนี้มาก จนตอนนี้เรากับเธอก้อได้มาเรียนที่เดียวกัน เราซิ่วมาเรียนที่เดียวกับเธอ ด้วยหลายๆปัจจัย ณ ปัจจุบันคือเราดุแลเธอดีมาก แต่เธอกลับไม่แคร์เราเรยแบบนึกอยากจะทำอะไรก็ทำ ไม่สนใจเรา แต่เธอก้ไม่ปล่อยเรานะ เราก็อยากจะตัดใจจากเธอ เพราะเราเจ็บมามากแล้ว แต่เราทำไม่ได้เพราะเรารักเธอมากเลยล่ะ
ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ
ปล.อาจจะพิมพ์ถูกบ้างผิดบ้าง ขออภัยด้วยนะค่ะ