สวัสดีครับเพื่อนๆผมมีเรื่องอยากปรึกษาและอยากเล่าให้อ่านครับ ผมชื่อ ต่อ ครับ ผมมีเพื่อนสนิทมากอยู่หนึ่งคนชื่อ เก๊ก ครับ ตอนนี้เราทั้งสองอายุ 24 เท่ากันครับเราทั้งสองย้ายมาหางานทำและมาอยู่ที่ ก.ท.ม ได้ เกือบปีแล้วครับ ผม ขับวินมอไซร์ครับต้องทำแบบจำใจเพราะหางานไม่ได้ ส่วนเพื่อนผม เก๊ก ทำงานเป็นกุ๊กอยู่ร้านเบเกอร์รี่ แห่งหนึ่งแถวๆนวมินทร์ ผมต้องไปรับมันทุกวันเลิกสี่ทุ่มฝนตกก็ต้องไปนานก็ต้องรอและห้ามไปสายเพราะไอ้นี้มันนิสัยเด็กรอนิดหน่อย ก็บ่น ก็ว่า บางที่ผมก็รู้สึกรำคาญแต่ไม่กล้าว่ามันเพราะมันเป็นคนอารมณ์แปลปวนตามที่แม่มันเล่าให้ผมฟังนะครับและแม่มันก็ห่วงเรื่องนี้มากกลัวจะเข้าสังคมกับคนอื่นไม่ได้ เอ้อ ผมลืมบอกเราสองคนต่างก็มีแฟนกันแล้วนะครับแฟนไอ้เก๊กเรียนมหาลัย ส่วนแฟนผมเปิดร้านกาแฟที่ต่างจังหวัด มันกับแฟนรักกันมากแต่ผมกับแฟนเราต่างกันมากครอบครัวแฟนผมเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคมและออกจะมีฐานะหน่อย พ่อกับแม่เขาก็ไม่ค่อยชอบผมเท่าไหร่อาจเป็นเพราะบ้านผมเป็นชาวนาจนๆเขาเลยไม่ชอบ แต่ผมกับแฟนก็รักกันนะครับคุยกันเกือบทุกวัน แต่ระยะหลังๆนี้เราห่างกันไม่ค่อยได้คุยกันเพราะต่างคนต่างงานยุ้ง จบเรื่องแฟนไว้แค่นี้ก่อนละกันเดียวผู้อ่านจะ งง ว่าสรุปจะปรึกษาเรื่องแฟนหรือเรื่องเพื่อน ผมลืมเล่าไปว่าสมัยเรียนผมกับไอ้เก๊กไม่ถูกกันนะครับดักตีดักต่อยกันเป็นประจำเรียกว่าเกลียดขี้หน้าเลยก็ว่าได้ จนมาช่วงสงกรานต์ปี 58 พ่อแม่เราทั้งสองเห็นทะเลอะกันบ่อยๆเลยจับเรา ผูกเสี่ยวกัน หวังให้เรารักกันระยะแรกๆไม่เป็นผลครับแต่ระยะหลังครอบครัวเราทั้งสองไปเที่ยวด้วยกับบ่อยๆลยเริ่มสนิทกันขึ้นมาบ้าง สาเหตุที่ครอบครัวเราไปเที่ยวด้วยกันเพราะพ่อของเราเป็นเพื่อนกันครับ เราเริ่มสนิทกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ตัว แต่ที่รู้คือไปไหนไปกันผมกินอะไรมันก็ต้องกินอันนั้นถึงมันจะนิสัยกินยากก็เถอะเราใช้เวลาของวัยรุ่นเที่ยวเตร่ไปมาอยู่บ้านนอกปีกว่า ก็เริ่มเบื่อเลยช่วนกันมาหางานทำที่ ก.ท.ม สามเดือนแรกผมหางานไม่ได้เลยส่วนเพื่อนผมผ่านฉลุยได้งานทำไปตั้งแต่เดือนแรกผมต้องนอนยุห้องเกือบๆเดือนจึงมีความคิดอยากทำงานขับรถส่งของจึงไปสมัคสุดท้ายก็ไม่ได้ ไอ้เก๊กบอกผมว่าเพราะผมเลือกงานเลยไม่มีงานถ้าอยากได้งานแบบไม่ต้องมีเจ้านายมีอยู่อย่างเดียวคือขับรถรับจ้างผมชอบขับมอไซร์อยู่แล้วเลยได้ไอเดียผมรีบกลับไปบ้านนอกจัดแจงขายนา 2 ไร่ได้เงินสองแสนมาซื้อเสื้อและคิวเพื่อที่จะมีช่องทางหากินจากนั้นผมเลยได้ขับวินมอไซร์ พูดเรื่องความสนิทของผมกับไอ้เก๊กเราสองคนสนิทกันมาก หยอกล่อกันได้ทุกอย่างพูดคุยได้ทุกเรื่อง จนคนแถวนี้คิดว่าเราไม่น่าจะคบกันเป็นเพื่อนแล้ว สาเหตุที่ทำให้ผมกังวลและส่งสัยว่าไอ้เก๊กกับผมเป็นเกย์อย่าที่คนอื่นมองไหมและไม่รู้ว่าผู้ชายคนอื่นๆจะทำเหมือนกันกับพวกผมไหมคือ ใส่เสื้อตัวเดียวกันผมใส่เสื้อมันมันใส่เสื้อผม ใช้ช้อนคันเดียวกันโดยไม่รังเกียจ คุยเรื่องอวัยวะเพศกัน คุยเรื่องอนาคตและความฝัน พักหลังๆตื่นเช้ามาเรารู้สึกว่านอนกอดกันทุกคืนโดยไม่รู้ตัว เวลามันไม่อยู่ห้องผมก็นอนไม่หลับมันเหมือนขาดอะไรไป ผมกลัวมันบ่นทั้งๆที่ไม่รู้จะกลัวมันบ่นทำไม ผมเป็นห่วงมันมากเวลามันหายไปกับแฟนทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กอดเอวกันเวลาซ้อนท้ายมอไซร์ ผมไม่ชอบให้มันพาแฟนมานอนห้องเพราะคิดว่ามันไม่เกรงใจผม และมีอีกหลายๆเหตุการที่ผมรู้สึกกับมันแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนบางที่ผมคิดจะย้ายห้องออกจากมันเพราะกลัวจะคิดอะไรเกินเลยกับมัน แต่ก็กลัวมันไม่เข้าใจและจะเสียเพื่อนไป มันเองก็ชอบทำให้ผมคิดไปไกลและไม่ไว้ใจ ไม่เข้าใจ ในความสัมพันธ์ของเราว่ามันเกินเลยไหม และเป็นคำถามคาใจว่าเพื่อนผู้ชายทั้วไปเขาทำแบบนี้กันไหม มันชอบถามผมว่าพรุ่งนี้จะว่าไหมถ้ากูจะไปที่นั้นที่นี้กับแฟน มันเช็ดตัวให้ผมตอนไม่สบายหนัก มันซักกางเกงในถุงเท้าเสื้อผ้าให้ผมแล้วบนว่าสกปรก มันไม่รังเกียจทีจะนอนเตียงเดียวกันกับผม ซื้อช็อคโกแลตให้ผมวันวาเลนไทน์ จำวันเกิดผมได้ และอีกหลายๆอย่างที่การกระทำมันทำให้ผมคาใจกับเพื่อนคนนี้ว่าเราเป็นเกย์ไหม และ ผมเพิ่งรู้สึกว่าชีวิตขาดมันไม่ได้อีกแล้วก็เมื่อนตอนเขียนโพสนี้แหละครับ จากเหตุการข้างตนนี้คุณผู้อ่านคิดว่าเราเป็นเกย์ไหม
ผมกับเพื่อนเป็นเกย์หรือป่าว..?