ขอวิธีรับมือกับแม่ของฝ่ายชายหน่อยได้มั้ยคะ คือเขาไม่ชอบเราที่เราเกิดมาจน

ขอบอกก่อนนะคะว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นที่ไทยค่ะ  บอกก่อนนะคะว่าเราไม่ใช่ผู้หญิงสวยหน้าตาหมวยแต่ผิวสีแทน ค่ะเข้าเรื่องเลยแล้วกันคือเราเองเป็นแค่พนักงานธรรมดาคนหนึ่งที่ทำงานในโรงแรมแห่งหนึ่งในแถบอาหรับ ด้วยลักษณะนิสัยเป็นคนค่อนข้างนิ่งๆเงียบๆ ไม่ค่อยมีข้อโต้แย้งกับคนอื่น แต่แล้วก็ต้องมีเหตุจนได้ค่ะเมื่อเมื่อเราเองไปหลงรักลูกชายเจ้าของโรงแรมเข้าให้ (บอกก่อนนะคะว่าหล่อมากๆ) แต่ลูกชายเจ้าของโรงแรมมีผู้หญิงที่ทางครอบครัวขัดหาไว้ให้เรียบร้อยแล้ว หรือเรียกว่าคู่หมั้นคู่หมายนั่นเอง จริงๆเราก็เคยเห็นหน้าตาผู้หญิงคนนั้นมาแล้วนางเองก็มองหน้าเราแบบแปลกๆเหมือนกัน แต่หากถามถึงผู้ชายว่าชอบเรามั้ยเราเองก็ตอบให้ไม่ได้ค่ะ แต่สิ่งที่เราได้รับมักจะมากกว่าคนอื่นๆเป็นเท่าตัว แม้แต่ต้องการกาแฟซักแก้วยังต้องเป็นเรา และเราเป็นคนแรกที่สามารถทำให้เขารอเราได้ โดยไม่มีข้อแม้ และเขาสามารถหัวเราะกับเราได้โดยไม่ห่วงภาพลักษณ์ของผู้บริหาร เขามักจะเล่าเรื่องงานที่เขาทำมันเหนื่อยมากให้เราฟัง และเราเป็นคนเดียวที่ได้ใกล้ชิดเขามากกว่าๆทุกคน แต่เราไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของเขาหรอกนะคะ มีเพียงเพื่อนสนิทของเราที่เป็นชาวฟิลิปปินส์เท่านั้นที่มีเบอร์ของกันและกัน แต่เพื่อนสนิทเราคนนี้รู้ดีว่าเราคิดอะไรอยู่ที่ และที่สำคัญเพื่อนของเรารู้จักกับผู้ชายมา6เกือบ7ปีแล้ว ส่วนเราเพิ่งมาใหม่  เราเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นรหว่างคู่หมั้นคู่หมายกับเขาคนนั้น หรือมีใครไปพูดอะไรหรือเปล่า จู่ๆคนเป็นแม่กับลูกสาวอีก2คนถึงได้บุกมาหาเราถึงที่นี่ พร้อมกับเอ่ยปากถามถึงเราเป็นอันดับแรก และได้ถามถึงการมาของลูกชายอย่างละเอียดกับเพื่อนของเรา เราบอกเลยนะคะว่าเราไม่ได้คิดจะแย่งใครเขาเลย ดูจากสภาพตัวเองกับผู้หญิงคนนั้น คนรวยกับคนจน ยังไงมันก็แตกต่างกันอยู่แล้ว แต่เราก็ไม้ได้คิดอิจฉาผู้หญิงคนนั้นเลยแม้แต่เสี้ยวเดียว หลังจาการมาของคนเป็นแม่ในวันนั้นทำให้เราคิดมาก เริ่มวิตกกังวลหากเขาไม่ต้องการที่จะให้เราอยู่เขาก็ทำได้ เพราะอำนาจเด็ดขาดก็อยู่ที่คนเป็นแม่เหมือนกัน แม้กระทั่งตอนนี้เราเองก็ได้แต่อยู่นิ่งๆเนียนๆไป ส่วนตัวลูกชายยังไม่ได้เข้ามาทำงานในโรงแรมเลยค่ะนี่ก็เกือบจะสองอาทิตย์แล้ว เราเองแต่เพื่อนของเราถามกับคนเป็นพ่อบอกว่าเขามีงานหลายที่ที่ต้องทำ แต่เราเองก็พอจะรู้ดีว่าคนเป็นพ่อกับลูกสาวอีกคนเอ็นดูเรา แต่เรายอมรับเลยค่ะว่าเรากลัวคนเป็นแม่มากๆ ไม่รู้จะรับมือยังไง เรายังอยากอยู่ที่นี่ต่อ