ผมอายุ 26 แล้ว จบมาแล้วทำงานเป็นข้าราชการ คนที่ผมคุยอยู่ก็เป็นข้าราชการเช่นกัน รุ่นราวคราวเดียวกัน ผมเคยบอกแม่ไปว่าผมกำลังคุยกับคนนี้อยู่ แม่เขาก็ส่ายหัว บอกไม่เอาๆ ยังไม่พร้อม ยังไม่อยากได้ลูกสะไภ้ ผมก็พยายามอธิบายว่าผมโตแล้ว บางครั้งผมเองก็ต้องการกำลังใจบ้าง ซึ่งผมไม่เคยได้รับกำลังใจเลย แม้กระทั่งจากคนในบ้านเอง เวลาผมมีความทุกข์ ผมก็ไม่สามารถพูดกับคนในบ้านได้เลย ไม่มีใครรับฟังผม แถมเวลาเล่าปัญหาอะไรไปผมมักจะโดนติติงเสมอ เธอคนนี้ก็เลยเป็นคนที่คอยให้กำลังใจผมตลอด ให้คำปรึกษา เลยคุยกันมาตลอด ซึ่งปกติที่บ้านก็จะไม่ค่อยถามเรื่องแฟนเลย ผมจึงไม่ค่อยพูด. แต่พอผมบอกไปแบบนี้ ก็โดนเอ็ด จนกลายเป็นทะเลาะกันไปเลย ทำให้ผมรู้สึกว่าแม่ไม่เปิดใจรับฟังผมเลย ผมไม่รู้จำทำยังไงดีแล้วครับ
ทำยังไงดีครับ แม่ไม่อยากให้มีแฟน