จขกท. เปลี่ยนมาทำกับข้าวกินเองแบบง่ายๆ ออกแนวพยายามลีน มีมื้อขี้โกงตามใจปากบ้าง
ทำกินเองก็ปรุงแต่น้อย ใช้น้ำมันจิ๊ดนึง ส่วนมากใช้เกลือปรุงอาหารนิดหน่อยกับพริกไทย อาศัยรสจากผัก พูดง่ายๆว่ากินรสเหมือนเด็ก แต่ก็ยังกินมาม่านะแต่ไม่ใส่เครื่องปรุงเค้า
ผ่านมาซักระยะ เริ่มสังเกตได้ว่ากินข้าวนอกบ้านที หมดน้ำเป็นลิตรยังไม่หายปากแห้ง ยิ่งวันไหนเมนูยำหรือส้มตำนี่ แถมยังบวมทั้งตัว
ตอนนี้มีเหตุจำเป็นของชีวิตที่ทำให้ต้องย้ายที่อยู่ มาอยู่ในจุดที่ของกินอร่อยๆเยอะมากกก สมัยก่อนก็เคยอยู่แล้วก็หรรษามาก แต่มาวันนี้มันกินแล้วรู้สึกงั้นๆ ส่วนมากที่รู้สึกคือรสเค็มจัด หวานจัด(ที่แต่ก่อนว่ามันอร่อยยยย)
เคยมีความสุขกับข้าวเหนียวหมูปิ้งมาก วันนี้กินแล้วถอนหายใจ ไม่รู้จะหวานไปไหน จะปาทิ้งก็ทั้งตังค์ทั้งข้าว ยัดเข้าปากแบบรู้สึกผิดว่าตัวเองกินของไม่ระวังสุขภาพ
ไม่รู้ว่าเพราะแก่แล้วรับรสไม่เหมือนเดิม หรือเพราะทำกินเองแล้วเลือกมากขึ้น
คนที่เค้ากินคลีนแบบคุมหนักๆ เค้าเจอปัญหาแบบเราไหมอ่ะ
ทำกินเอง(เกือบคลีน)มาพักใหญ่ พอเปลี่ยนไฟล์สไตล์ฝากท้องไว้นอกบ้าน อึดอัดค่ะ
ทำกินเองก็ปรุงแต่น้อย ใช้น้ำมันจิ๊ดนึง ส่วนมากใช้เกลือปรุงอาหารนิดหน่อยกับพริกไทย อาศัยรสจากผัก พูดง่ายๆว่ากินรสเหมือนเด็ก แต่ก็ยังกินมาม่านะแต่ไม่ใส่เครื่องปรุงเค้า
ผ่านมาซักระยะ เริ่มสังเกตได้ว่ากินข้าวนอกบ้านที หมดน้ำเป็นลิตรยังไม่หายปากแห้ง ยิ่งวันไหนเมนูยำหรือส้มตำนี่ แถมยังบวมทั้งตัว
ตอนนี้มีเหตุจำเป็นของชีวิตที่ทำให้ต้องย้ายที่อยู่ มาอยู่ในจุดที่ของกินอร่อยๆเยอะมากกก สมัยก่อนก็เคยอยู่แล้วก็หรรษามาก แต่มาวันนี้มันกินแล้วรู้สึกงั้นๆ ส่วนมากที่รู้สึกคือรสเค็มจัด หวานจัด(ที่แต่ก่อนว่ามันอร่อยยยย)
เคยมีความสุขกับข้าวเหนียวหมูปิ้งมาก วันนี้กินแล้วถอนหายใจ ไม่รู้จะหวานไปไหน จะปาทิ้งก็ทั้งตังค์ทั้งข้าว ยัดเข้าปากแบบรู้สึกผิดว่าตัวเองกินของไม่ระวังสุขภาพ
ไม่รู้ว่าเพราะแก่แล้วรับรสไม่เหมือนเดิม หรือเพราะทำกินเองแล้วเลือกมากขึ้น
คนที่เค้ากินคลีนแบบคุมหนักๆ เค้าเจอปัญหาแบบเราไหมอ่ะ