เราคบกันแฟนมาเกือบจะ4ปี ช่วงแรกเราทั้งคู่ก็เหมือนคู่รักปกติ เป็นคู่รักที่อยู่ในวัยที่กำลังเรียนหนังสือทั้งคู่ ช่วงระยะเวลาที่คบกัน ก็มีการไปมาหาสู่กันบ้าง เนื่องจากเราอยู่หอ อยากมาหาเมื่อไรก็มาหาได้
ระยะเวลาที่คบกันเขาก็พาเราไปหาครอบครัวของเขา อยากให้เราไปไหนมาไหนกับครอบครัวของเขา เราก็ไปบ้างไม่ได้ไปบ้าง แต่ทางครอบครัวของเราก็รู้นะ ว่าเราคบกับคนนี้ แต่แฟนเราไม่เคยไปไหนมาไหนกับครอบครัวของเรา
พอถึงช่วงที่เราทั้งคู่ต้องสู่วัยทำงาน ทำให้เราต้องห่างกัน เพราะเราทำงานอีกที่แฟนเราทำงานอีกที่ เราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันน้อยมาก ได้แต่คุยในโทรศัพท์ แต่พอถึงวัยทำงานเราเองก็คุยกับเขาน้อยลง ได้ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง จากที่เคยคุยกันตอนกลางคืนดึกๆ เหมือนตอนเรียนหนังสือก็ไม่มี เพราะเราทำงานในกรุงเทพ มันก็รู้สึกเหนื่อยๆกับการเดินทาง ทำให้นอนดึกไม่ไหว ได้แต่คุยตอบแชทช่วงเวลาทำงาน ตอนเย็นก็โทรคุยกันบ้างแต่ไม่ได้นาน แค่ถามไถ่ปกติ
เป็นแบบนี้จนถึงช่วงเวลาหนึ่ง เราก็ได้ทะเลาะกันนิดหน่อย เรื่องไม่ให้กำลังใจกัน ผู้หญิงอย่างเราอ่ะนะขอแค่พูดให้กำลังใจเราก็ดีใจแล้ว ก็ไม่ได้คุยกันเกือบอาทิตย์ เรารู้สึกแล้วว่าเขาไม่เหมือนเดิม เพราะปกติเวลาทะเลาะกันเราจะไม่ปล่อยให้ข้ามวันเลย จนสุดท้ายเขาส่งข้อความมาบอกเลิกเรา ให้เหตุผลว่าเหนื่อยอะไรกับเราหลายๆอย่าง อยากอยู่คนเดียว เราก็ยอมรับแล้วคิดว่าเดี๋ยวคุยปรับกันนิดหน่อย เดี๋ยวก็กลับมาคืนดีกัน แล้วก็กลับมาคืนดีกันจิงในระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์
เราก็คุยกันปกติ เรารู้ว่าเราทำให้เขาเหนื่อยกับเรา หลังๆเขารู้สึกเหมือนเรารักเขาน้อยลง ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเรากับเขาที่ความคิดแตกต่างกันนิดหน่อยเรื่องอนาคต เราก็พยายามโทรหาเขาบ่อยขึ้น คุยเล่นขึ้น
จนอีกหนึ่งอาทิตย์เขาเปลี่ยนไปอีก เขาทำให้เรารู้สึกว่าเจาเบื่อเรา เราทำอะไรก็น่ารำคาญไปหมดสำหรับเขา จนเราทนไม่ไหวต้องบอกเลิกเขาไป แต่เราก็บอกเลิกทั้งที่เราไม่อยากเลิก หลังจากที่เลิกเราก็พยายามโทรคุยกับเขา พยายามกลับมาให้เป็นเหมือนเดิม แต่เขาบอกอยากอยู่คนเดียว เราก็ลองให้เพื่อนโทรไปถามว่าทำไม เขาเลือกที่จะตอบว่า เขามีคนอื่น
เรานี่ไม่เชื่อเลย เพราะระยะเวลาที่คบกันมาเขาไม่เคยมีพฤติกรรมเจ้าชู้ให้เราเห็นเลย และเคยบอกกับเราว่าไม่ชอบคนเข้าชู้ อะไรต่างๆนาๆ เราก็ไม่เชื่อ
พอระยะเวลาผ่านไปสามสี่วันเขากลับไปบอกเพื่อนเขาว่าเขาอยากมาง้อเรา เขาบอกว่าที่บอกเลิกไปตอนแรกเพราะเรากับเขาเคยสัญญาว่าจะแต่งงานก่อนอายุ30 เรากับเขาอยากแต่งงานมากพูดเรื่องแต่งงานหลายครั้ง เขาบอกเขากลัวทำไม่ได้ เพราะตอนี้เรากับเขายังไม่มีอะไรที่พร้อม เราเพิ่งเริ่มทำงาน เขาบอกเขากลัวทำไม่ได้ และที่เขาบอกว่าเขามีคนอื่น นั่นเขาโกหก เขาก็ถามเราว่าคิดว่าเขามีคนอื่นจริงหรอ เราก็บอกว่าไม่ เราเชื่อใจเขามาก เราก็ให้เขาง้อ โดยให้เงื่อนไขว่ายังอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม รักนะ แต่กลัวกลับไปแล้วเป็นแบบเดิม
ในระยะเวลาที่เขาบอกว่าเขาจะง้อเรา ความรู้สึกของเราเหมือนเขาไม่มีความพยายามในการง้อเราเลย ไม่โทร ตอบไลน์บ้างไม่ตอบบ้าง หายไปบ้าง เหมือนมีแต่เราที่อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม
จนเราทนไม่ไหวเลยตัดสินใจโทรไปเคลียกับเขาว่าจะเอายังไง แบบพูดเปิดใจเลย เขาก็บอกว่าเขามีคนอื่นจริงๆ คุยได้มาหนึ่งอาทิตย์แล้ว เราได้แค่ถามเขาว่าจะกลับมาง้อทำไม ทำไมเลือกที่จะมีคนอื่นทั้งทีเราซื่อสัตย์กับเขานี่นะ แบบเสียใจมาก ความรู้แบบพังไปหมด เขาพูดได้แต่ว่า ขอโทษ
เรารู้สึกแบบทำไมต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย เคยคิดจะสร้างชีวิจกับคนๆนี้ ที่วาดสร้างชีวิตอนาคตไว้ ก็มีเขาอยู่ด้วยทุกครั้ง
เราก็พยายามขอโอกาสเขา กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย เขาก็ตอบแค่ว่า ขอโทษนะ เขาไม่ได้รักเราแล้ว กลับมาเป็นเหมือนไม่ได้...
เราเสียใจมาก กลับมานั่งทบทวนตัวเองว่าทำผิดพลาดตรงไหน ก็ได้รู้ว่าเราใส่ใจเขาน้อยลงจริง
และช่วงหลังๆสังคมในการทำงาน ทำให้เขากับเราคิดอะไรไม่ตรงกัน เราจะคิดอย่างหนึ่งพยายามคิดจะสร้างอนาคตด้วยกัน บางครั้งอาจทำให้เขารู้สึกอึดอัดที่เราไปบังคับเขา
เราเคยถามพี่ชายเขาว่าทำไมเขาถึงเลิกกับเรา เขาได้แต่บอกพี่ชายว่า เพราะอะไรหลายๆอย่างทำให้เขาเลือกที่จะตัดใจ เราก็ยัง งง ว่าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้ยังไง
ตอนนี้เราได้แต่ค่อยถามข่าวสารจากเพื่อนๆของเขา แอบไปส่องเฟสบุ้คเขาบ้าง เขาก็เริ่มมีคุยกับผู่หญิงคนใหม่บ้างแล้ว ลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับเราออกหมดแล้ว เวลาดูทีไรก็เสียใจทุกที แต่ทำไงได้เขาเลือกแล้ว
ตอนนี้ได้แต่เป็นห่วงเขาอยู่ห่างๆ ...
ทำไมความรักถึงจบลง ด้วยคำพูดที่พูดว่า "เรารักเขาน้อยลง"
ระยะเวลาที่คบกันเขาก็พาเราไปหาครอบครัวของเขา อยากให้เราไปไหนมาไหนกับครอบครัวของเขา เราก็ไปบ้างไม่ได้ไปบ้าง แต่ทางครอบครัวของเราก็รู้นะ ว่าเราคบกับคนนี้ แต่แฟนเราไม่เคยไปไหนมาไหนกับครอบครัวของเรา
พอถึงช่วงที่เราทั้งคู่ต้องสู่วัยทำงาน ทำให้เราต้องห่างกัน เพราะเราทำงานอีกที่แฟนเราทำงานอีกที่ เราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันน้อยมาก ได้แต่คุยในโทรศัพท์ แต่พอถึงวัยทำงานเราเองก็คุยกับเขาน้อยลง ได้ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง จากที่เคยคุยกันตอนกลางคืนดึกๆ เหมือนตอนเรียนหนังสือก็ไม่มี เพราะเราทำงานในกรุงเทพ มันก็รู้สึกเหนื่อยๆกับการเดินทาง ทำให้นอนดึกไม่ไหว ได้แต่คุยตอบแชทช่วงเวลาทำงาน ตอนเย็นก็โทรคุยกันบ้างแต่ไม่ได้นาน แค่ถามไถ่ปกติ
เป็นแบบนี้จนถึงช่วงเวลาหนึ่ง เราก็ได้ทะเลาะกันนิดหน่อย เรื่องไม่ให้กำลังใจกัน ผู้หญิงอย่างเราอ่ะนะขอแค่พูดให้กำลังใจเราก็ดีใจแล้ว ก็ไม่ได้คุยกันเกือบอาทิตย์ เรารู้สึกแล้วว่าเขาไม่เหมือนเดิม เพราะปกติเวลาทะเลาะกันเราจะไม่ปล่อยให้ข้ามวันเลย จนสุดท้ายเขาส่งข้อความมาบอกเลิกเรา ให้เหตุผลว่าเหนื่อยอะไรกับเราหลายๆอย่าง อยากอยู่คนเดียว เราก็ยอมรับแล้วคิดว่าเดี๋ยวคุยปรับกันนิดหน่อย เดี๋ยวก็กลับมาคืนดีกัน แล้วก็กลับมาคืนดีกันจิงในระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์
เราก็คุยกันปกติ เรารู้ว่าเราทำให้เขาเหนื่อยกับเรา หลังๆเขารู้สึกเหมือนเรารักเขาน้อยลง ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเรากับเขาที่ความคิดแตกต่างกันนิดหน่อยเรื่องอนาคต เราก็พยายามโทรหาเขาบ่อยขึ้น คุยเล่นขึ้น
จนอีกหนึ่งอาทิตย์เขาเปลี่ยนไปอีก เขาทำให้เรารู้สึกว่าเจาเบื่อเรา เราทำอะไรก็น่ารำคาญไปหมดสำหรับเขา จนเราทนไม่ไหวต้องบอกเลิกเขาไป แต่เราก็บอกเลิกทั้งที่เราไม่อยากเลิก หลังจากที่เลิกเราก็พยายามโทรคุยกับเขา พยายามกลับมาให้เป็นเหมือนเดิม แต่เขาบอกอยากอยู่คนเดียว เราก็ลองให้เพื่อนโทรไปถามว่าทำไม เขาเลือกที่จะตอบว่า เขามีคนอื่น
เรานี่ไม่เชื่อเลย เพราะระยะเวลาที่คบกันมาเขาไม่เคยมีพฤติกรรมเจ้าชู้ให้เราเห็นเลย และเคยบอกกับเราว่าไม่ชอบคนเข้าชู้ อะไรต่างๆนาๆ เราก็ไม่เชื่อ
พอระยะเวลาผ่านไปสามสี่วันเขากลับไปบอกเพื่อนเขาว่าเขาอยากมาง้อเรา เขาบอกว่าที่บอกเลิกไปตอนแรกเพราะเรากับเขาเคยสัญญาว่าจะแต่งงานก่อนอายุ30 เรากับเขาอยากแต่งงานมากพูดเรื่องแต่งงานหลายครั้ง เขาบอกเขากลัวทำไม่ได้ เพราะตอนี้เรากับเขายังไม่มีอะไรที่พร้อม เราเพิ่งเริ่มทำงาน เขาบอกเขากลัวทำไม่ได้ และที่เขาบอกว่าเขามีคนอื่น นั่นเขาโกหก เขาก็ถามเราว่าคิดว่าเขามีคนอื่นจริงหรอ เราก็บอกว่าไม่ เราเชื่อใจเขามาก เราก็ให้เขาง้อ โดยให้เงื่อนไขว่ายังอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม รักนะ แต่กลัวกลับไปแล้วเป็นแบบเดิม
ในระยะเวลาที่เขาบอกว่าเขาจะง้อเรา ความรู้สึกของเราเหมือนเขาไม่มีความพยายามในการง้อเราเลย ไม่โทร ตอบไลน์บ้างไม่ตอบบ้าง หายไปบ้าง เหมือนมีแต่เราที่อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม
จนเราทนไม่ไหวเลยตัดสินใจโทรไปเคลียกับเขาว่าจะเอายังไง แบบพูดเปิดใจเลย เขาก็บอกว่าเขามีคนอื่นจริงๆ คุยได้มาหนึ่งอาทิตย์แล้ว เราได้แค่ถามเขาว่าจะกลับมาง้อทำไม ทำไมเลือกที่จะมีคนอื่นทั้งทีเราซื่อสัตย์กับเขานี่นะ แบบเสียใจมาก ความรู้แบบพังไปหมด เขาพูดได้แต่ว่า ขอโทษ
เรารู้สึกแบบทำไมต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย เคยคิดจะสร้างชีวิจกับคนๆนี้ ที่วาดสร้างชีวิตอนาคตไว้ ก็มีเขาอยู่ด้วยทุกครั้ง
เราก็พยายามขอโอกาสเขา กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย เขาก็ตอบแค่ว่า ขอโทษนะ เขาไม่ได้รักเราแล้ว กลับมาเป็นเหมือนไม่ได้...
เราเสียใจมาก กลับมานั่งทบทวนตัวเองว่าทำผิดพลาดตรงไหน ก็ได้รู้ว่าเราใส่ใจเขาน้อยลงจริง
และช่วงหลังๆสังคมในการทำงาน ทำให้เขากับเราคิดอะไรไม่ตรงกัน เราจะคิดอย่างหนึ่งพยายามคิดจะสร้างอนาคตด้วยกัน บางครั้งอาจทำให้เขารู้สึกอึดอัดที่เราไปบังคับเขา
เราเคยถามพี่ชายเขาว่าทำไมเขาถึงเลิกกับเรา เขาได้แต่บอกพี่ชายว่า เพราะอะไรหลายๆอย่างทำให้เขาเลือกที่จะตัดใจ เราก็ยัง งง ว่าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้ยังไง
ตอนนี้เราได้แต่ค่อยถามข่าวสารจากเพื่อนๆของเขา แอบไปส่องเฟสบุ้คเขาบ้าง เขาก็เริ่มมีคุยกับผู่หญิงคนใหม่บ้างแล้ว ลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับเราออกหมดแล้ว เวลาดูทีไรก็เสียใจทุกที แต่ทำไงได้เขาเลือกแล้ว
ตอนนี้ได้แต่เป็นห่วงเขาอยู่ห่างๆ ...