เราเรียนที่จีนได้3ปีแล้ว กำลังจะขึ้นปี4 ก่อนหน้าที่แม่เราส่งไปเรียนจีน ฐานะทางบ้านก็พอมีส่ง แต่ช่วงหลังเศรษฐกิจเริ่มไม่ดี รายได้ทางบ้านก็เริ่มน้อยลง
ตอนนี้เรียกได้ว่าฐานะทางบ้านอยู่ได้ขั้นที่จนก็ได้ค่ะ แต่ก็ไม่ถึงกับไม่มีจะกินนะ แต่พ่อแม่เราก็ต้องไปขอยืมคนใกล้ตัว ญาติพี่น้อง ช่วงปิดเทอมเรากลับมาบ้านเลยไปขอป้าทำงานพอจะได้เป็นค่าขนม ช่วงที่ปิดเทอมกลับมาอยู่บ้าน เราก็พยายามไม่ใช้ตัง ไม่ขอตังแม่ เพราะรู้ว่าแม่ก็ไม่มี มีวันหนึ่งเราไปทำงานช่วยป้า แล้วแม่ก็พูดกับป้าว่า ขอเบิกตังที่ลูกทำงานก่อนได้ไหม พันหนึ่ง ความรู้สึกเราในวันนั้น คือรู้สึกแย่มาก ไม่ได้แย่ที่แม่ไปยืมป้านะ แต่ความรู้สึกมันแย่คือ จากที่แต่ก่อนบ้านเราเงินหนึ่งพันบาทมันเป็นอะไรที่หาได้ง่ายมาก เราไปช็อปปิ้งที หรือไปกินข้าวนอกบ้าน เงินหนึ่งพันบาทมันคือเรื่องธรรมดามาก แต่ทุกวันนี้ แม่เรายังต้องขอยืมตังจากลูก ความรู้สึกเราคือ แย่มาก แม่ส่งเราไปเรียนไกล คนอื่นมองว่าลูกได้ดี แต่พ่อแม่แทบจะไม่มีอะไรแล้ว คือสมเพชตัวเองที่ เราเหมือนเป็นภาระครอบครัว แถมยังหาเงินเองไม่ได้อีก คือเราอยู่จีนเคยไปทำงานแปลเป็นล่าม แต่งานส่วนใหญ่จะเป็นช่วงเปิดเทอม และวันที่มีเรียน (มีเรียนทุกวัน) แล้วเราเคยโดนอาจารย์เรียกไปด่าว่า คุณมีหน้าที่มาเรียน ไม่ใช่มาทำงาน ! บวกกับช่วงนั้นค้างค่าเทอมอยู่ประมาณ3เทอม เลยไม่เถียงอาจารย์ แล้วก็ปล่อยให้อาจารย์ด่าไป เพราะไม่อยากมีปัญหา เคยบอกอาจารย์แล้วไม่มีเงิน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ทุกๆเปิดเทอมเราจะไปตายเอาดาบหน้าทุกครั้ง เพื่อขอผ่อนจ่ายค่าเทอม ค่าหอ และค่าวีซ่า คือเอาง่ายๆไม่มี ไม่จ่าย ไม่หนี 😂 เหมือนจะขำ แต่ชีวิตจริง
โคตรเศร้า แล้วปี4 เราต้องเริ่มทำวิจัยส่ง ค่าใช้จ่ายมันก็จะเพิ่มขึ้น เราไม่รู้ว่าจะขอความช่วยเหลือจากใคร ขอยืมจากญาติพี่น้องเขาก็ช่วยได้เท่าที่ช่วย (ก็ไม่พอค่าเทอมอยู่ดี 😂) เราเคยคิดจะดรอป แม่ก็บอกเรียนไป พ่อแม่มีหน้าที่หา มีหน้าที่เรียนก็เรียนไป อย่ามาคิดด้วย คือเราก็ไม่ใข่เด็กละไงที่จะไม่ให้คิดเรื่องนี้ ถ้ามีที่ให้กู้เรียนเพื่อการศึกษาในกรณีเราอ่ะนะ (ศึกษาตปท.) อันนี้แบบความคิดเราเองนะ อาจจะดูโง่ๆหน่อยก็ได้ ที่มีแบบปล่อยเงินกู้เพื่อการศึกษา แล้วเรียนจบก็ทำงานหาใช้คืน แต่ทำเป็นสัญญาการกู้ยืมนะ ไม่ได้ไปขอเฉยๆ แต่ก็ว่าแหละ คงไม่มีหรอก เฮ้อออ ก็ได้แค่ระบายในโพสต์นี้แหละ หวังว่าดวงจะช่วยให้มีตังพอจ่ายค่าเทอม (เงินค่าตั๋วเครื่องบินกลับจีนยังไม่รู้จะไปหามาจากไหนเลยตอนนี้) 😭😭😭😭
มีที่ไหนให้กู้ยืมเงินเพื่อการศึกษาบ้างค่ะ
ตอนนี้เรียกได้ว่าฐานะทางบ้านอยู่ได้ขั้นที่จนก็ได้ค่ะ แต่ก็ไม่ถึงกับไม่มีจะกินนะ แต่พ่อแม่เราก็ต้องไปขอยืมคนใกล้ตัว ญาติพี่น้อง ช่วงปิดเทอมเรากลับมาบ้านเลยไปขอป้าทำงานพอจะได้เป็นค่าขนม ช่วงที่ปิดเทอมกลับมาอยู่บ้าน เราก็พยายามไม่ใช้ตัง ไม่ขอตังแม่ เพราะรู้ว่าแม่ก็ไม่มี มีวันหนึ่งเราไปทำงานช่วยป้า แล้วแม่ก็พูดกับป้าว่า ขอเบิกตังที่ลูกทำงานก่อนได้ไหม พันหนึ่ง ความรู้สึกเราในวันนั้น คือรู้สึกแย่มาก ไม่ได้แย่ที่แม่ไปยืมป้านะ แต่ความรู้สึกมันแย่คือ จากที่แต่ก่อนบ้านเราเงินหนึ่งพันบาทมันเป็นอะไรที่หาได้ง่ายมาก เราไปช็อปปิ้งที หรือไปกินข้าวนอกบ้าน เงินหนึ่งพันบาทมันคือเรื่องธรรมดามาก แต่ทุกวันนี้ แม่เรายังต้องขอยืมตังจากลูก ความรู้สึกเราคือ แย่มาก แม่ส่งเราไปเรียนไกล คนอื่นมองว่าลูกได้ดี แต่พ่อแม่แทบจะไม่มีอะไรแล้ว คือสมเพชตัวเองที่ เราเหมือนเป็นภาระครอบครัว แถมยังหาเงินเองไม่ได้อีก คือเราอยู่จีนเคยไปทำงานแปลเป็นล่าม แต่งานส่วนใหญ่จะเป็นช่วงเปิดเทอม และวันที่มีเรียน (มีเรียนทุกวัน) แล้วเราเคยโดนอาจารย์เรียกไปด่าว่า คุณมีหน้าที่มาเรียน ไม่ใช่มาทำงาน ! บวกกับช่วงนั้นค้างค่าเทอมอยู่ประมาณ3เทอม เลยไม่เถียงอาจารย์ แล้วก็ปล่อยให้อาจารย์ด่าไป เพราะไม่อยากมีปัญหา เคยบอกอาจารย์แล้วไม่มีเงิน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ทุกๆเปิดเทอมเราจะไปตายเอาดาบหน้าทุกครั้ง เพื่อขอผ่อนจ่ายค่าเทอม ค่าหอ และค่าวีซ่า คือเอาง่ายๆไม่มี ไม่จ่าย ไม่หนี 😂 เหมือนจะขำ แต่ชีวิตจริง