เอ้อขอระบายหน่อยนะ

คือเราอึดอัดกับที่ทำงานทั้ง ผจก กับเพื่อนร่วมงานบางคน คือเราไม่เข้าใจทำไม พวกเขาชอบทำตัวสำคัญตลอด คือคนอื่นไม่สำคัญเหรอ?ไม่มีบทบาทหน้าที่เหมือนกันบ้างเหรอ? ที่เราอึดอัดนั้นคือเราทำงานเป็นผู้ช่วย ผจก แล้วก็มีเพื่อนร่วมงานอีก12คน แต่เพียงหนึ่งคนที่ชอบทำเหมือนไม่โอเคกับเรา แต่เราก็ไม่ได้สนใจนะคือเราคิดว่ามันได้ทำงานร่วมกัน เขาทำไรอะไรแบบไหนยังไงเราก็ไม่สนอ่ะ แต่เรามีสิทธิ์ไม่ใช่เหรอ ? เราก็หัวหน้างานใช่ไหม แต่เราจะสั่งจะพูดอะไรไม่ได้เลย เราพูดเขาไม่ฟังมันคืออะไร? มันเหมือนว่าเราไม่มีศักยภาพในการควบคุมลูกน้องได้เลยจริงๆใช่ไหม ทั้งๆที่คนอื่นเขาก็ฟังเราในสิ่งเราวางแพลนเอาไว้เพื่อให้งานออกมาให้ดีที่สุด เพื่อไม่ให้งานของออกมาแย่ๆหรือมาทำให้กะอื่นมาเสียเวลากับการมาแก้งานของเรา  เราทพงานใกล้บ้านนะเราเข้าใจคือการได้ทำงานใกล้ตัวเองก็ต้องทำให้มากกว่าคนที่ไกลหน่อยนะ ถึงเวลาเลิกงานเราก็ปล่อยลูกน้องเรากลับก่อนคือบริษัทเรามีนโยบายคือแสกนนิ้วแล้วห้ามทำงานต่อคือให้กลับบ้านเลย บางวันเราอยู่กับพนักงานสองคนเราก็พยายามหารงานกันนะ ว่าทำอย่างนี้ๆนะ แบ่งงานกัน งานไม่เสร็จเราก็ปล่อยลูกน้องกลับก่อนนะ เราก็กลับมาทำงานต่อให้เสร็จ เช่นเราทำงานเข้ากะบ่าย(15:00)เลิกเที่ยงคืน เราก็ทำงานจนเสร็จเรากลับบ้านเลทตลอดนะนานๆทีเราจะได้กลับบ้านเร็ว
เราก็ไม้ได้อะไรคือเราโอเคกับงานที่ทำงานนะเราไม่ได้ซีเรียสอะไรจริงๆ คือเราเป็นผู้หญิง(ทอม)เราก็ไม่ได้จะทำตัวห้าวแมนๆอะไรเลยคือเราไม่ชอบทำแบบนั้นมาก เราก็พูดคะ ค่ะ นะ ครับไม่เคยพูดเถอะ เราก็ทำตัวเป็นคล้ายๆผู้หญิงนะ เราไม่ได้ว่าตัวเองเป็นทอมแล้วห้าวอะไร เรารู้ตัวตนของเรานะ  งานบางอย่างเราทำไม่ได้เราก็ไปวานให้ผู้ชายมาช่วยนะ ก็อย่างที่เราบอกทำได้เราก็ทำ เรารู้ในจุดยืนของเราอยู่แล้ว อีกอย่างเราทำงานมาสองปีแล้วเพื่อนที่ร่วมงานคนอื่นๆก็สนิทมีบ้างที่ไม่เข้าใจกันแต่เราก็พยายามปรับตัวให้เข้ากับคนอื่นให้ได้นะ แต่บางคนไม่พยายามให้เข้าหา เราควรปล่อยไปเลยใช่ไหม หรือต้องจับเข่ามาคุยกันจริงจังไปเลย เราโอเคนะที่จะคุยตรงๆเราชอบมากเลยคนตรงๆ มันทำให้ชีวิตเราง่ายขึ้นจริงๆนะ คือเราคิดแบบนี้มันอาจจะกระทบจิตใจไปเลยแต่มันทำให้รู้สึกว่าคำพูดมันดูน่าเชื่อถือกว่า คนที่งานกับเรา เราพยายามให้เขาหน่อยมากจริงๆ มีไรอะไรส่วนมากเราจะทำเองซะมากกว่า เราทำแบบนี้มันถูกใช่ไหม ? เราไม่รักลูกน้องเราแล้วคิดว่าลูกน้องเราจะรักเราเหมือนกันเหรอคะ ทุกๆวันเราเจอ ผจก กับ เพื่อนร่วมงานคนนั้นมันอึดอัดต้องพูดยังไงให้ถูกหู ทำงานเข้าตาพวกเขา เราแคร์ทุกคนไม่ใช่แค่สองคนอื่น จนมาวันนี้เราต้องแคร์ความรู้สึกเราบ้างแล้วล่ะ