เดือนนี้เราคบแล้วก็เลิกกับแฟนไปแล้วสองคนค่ะ ซึ่งแฟนสองคนนี้เราเลิกเพราะเหตุผลเดียวกัน เหตุผลเหมือนกันทั้งคู่เลยค่ะ
เริ่มแรกเราคบกัน ก็ตามแบบวงเวียนความรัก คือเริ่มรู้จัก เริ่มคุย เริ่มรัก เริ่มมีความสัมพันธ์ของคนที่อยู่ใกล้ๆกัน เมื่อสองคนตัดสินใจคบกัน ก็ต้องมีการเรียนรู้นิสัยของอีกฝ่าย ซึ่งไม่รู้ทำไมเราถึงได้เจอแต่ผู้ชายที่ดีทุกอย่าง เทคแคร์ดูแลดี รับได้ในทุกสิ่งที่เราเป็น แต่มีข้อเสียคือเรื่องเงิน
คือคบกันแรกๆเราก็จะไม่ถามเรื่องเงินเรื่องส่วนตัวอะไรมากมายใช่มั้ยคะเพราะมันคงเสียมารยาทน่าดู เราเองก็ไม่อยากรู้เรื่องการเงินของเค้าด้วย คิดว่าคบให้นานๆถึงปีก่อนค่อยรับรู้. ไม่ได้สนใจว่าเค้าจะรวยจะจนด้วย (หืมม นี่ไม่ได้อวยตัวเองจริงๆนะ 5555)
ทีนี้เวลาเราไปไหนมาไหนด้วยกัน ไปเดตกัน ทานข้าวด้วยกัน เราออกตัวกับเค้าก่อนเลยว่าเราไม่ต้องการให้เค้าออกเงินให้เรา ไม่ต้องการใช้เงินเค้า แต่เราก็ไม่ต้องการให้เค้าใช้เงินเราด้วย คือให้เราออกมากกว่าหรือออกเงินคนเดียวอะไรประมาณนั้น ด้วยเพราะว่าเรากลัวโดนมองว่าเป็นผู้หญิงที่เกาะใครกิน แต่สิ่งสำคัญเท่ากันคือเราเป็นคนขี้งก ไม่ชอบใช้เงินใครแล้วก็ไม่ชอบให้ใครมาใช้เงินเราด้วย เวลาจะจ่ายตังค่าอาหารทีไรเราก็จะหยิบเงินเราออกมาจ่ายด้วยถึงแม้ฝ่ายชายบอกว่าจะเลี้ยง เราก็จะตอบกลับไปทุกครั้งว่าไม่เป็นไร แชร์กันดีกว่า
ทีนี้เหมือนกับว่าการที่เราออกตัวแบบนี้ก่อนมันทำให้ ฝ่ายชายดีใจนะที่เราชอบการแชร์การหารกัน ดีใจเกินจนบางครั้งให้เราออกมากกว่าหรือออกอยู่ฝ่ายเดียว แรกๆเราก็นอยด์ๆนะแต่พยายามไม่คิด เพราะแค่ไม่กี่ร้อยเอง เราลองปรึกษาเพื่อนดู เพื่อนบอกว่า การที่เราออกตัวแรงว่าเราอยากแชร์ เราไม่อยากให้เลี้ยง เป็นการทำให้ฝ่ายชายมองว่าเราเป็นสายเปย์. เราก็แบบ เอ้า?! ไมแมร่งคิดงั้นวะ แล้วด้วยความที่เค้าดีทุกอย่าง สิ่งนึงที่เราโอเคในตัวเค้าคือเค้ารับได้ในทุกสิ่งที่เราเป็นจริงๆ ทำให้เรายังคบต่อไป จนกระทั่งมีครั้งที่2 , 3 , 4 และครั้งต่อๆไปเรื่อยๆที่เค้ายังให้เราออกเงินเองคนเดียว หรือให้เราออกมากกว่า. เอาเป็นว่าตั้งแต่คบกันมา. เค้าไม่เคยเลี้ยงเรา หรือออกเงินมากกว่าเราเลยแม้แต่บาทเดียว ซึ่งอย่างที่บอกเราเป็นคนแบบนี้ เป็นคนขี้งก ไม่ชอบให้ใครมาใช้เงินเรา แล้วเราก็ไม่อยากใช้เงินใครด้วย เพราะถ้าเราไม่ชอบ คนอื่นก็คงไม่ชอบเหมือนกัน นั่นมันทำให้เราแบบ ตรูไม่ไหวละโว้ย ใครจะหาว่าเราขี้งกก็ช่าง ไม่เอาละ รีบเลิกก่อนที่จะสายไปดีกว่า แต่ปัญหามันอยู่ที่ ใครจะกล้าไปบอกตรงๆฟะ เธอชอบใช้เงินเราอะ เธอไม่ยอมแชร์ เราเลิกกันเหอะ แบบนี้เหรอ? เราเลยลองคิดกลับกันว่าถ้ามีคนมาพูดแบบนี้กับเรา เราจะอายมั้ย?? ตรูอายค่ะ เหมือนด่าว่าเราไปเกาะเค้ากินอะ ก็เลยแบบไม่อยากพูดตรงๆกะเค้า แต่เลือกที่จะหายไปจากเค้าเลย ไม่ไปเจอ ไม่คุย ไม่ติดต่อ บล็อกเบอร์ ไลน์ เฟสบุ้ค อันนี้เป็นทางที่เราเลือกและตัดสินใจค่ะ เราอยากเลือกหายไปเอง ดีกว่าไปบอกเค้าตรงๆว่าเค้าทำตัวแบบนี้เราถึงเลิก. ซึ่งอาการของเค้าหลังจากเลิกกับเราคือพร่ำเพ้อว่าเรามีคนอื่น เราทิ้งเค้าไปหาคนใหม่ เรานอกใจเค้า ทั้งๆที่เราแบบ ตรูมีตอนไหนวะ ซึ่งอารมณ์เราตอนนั้นที่มีต่อเค้าคือแบบ เรื่องของเมิง -_- จะเข้าใจเรายังไงก็ช่าง เรารู้ตัวดีว่าทำอะไรอยู่. หลังจากเจ็บช้ำไปหลายเดือน พอเปิดใจให้คนใหม่เข้ามาก็จบแบบเดิม อะไรแมร่งวะ
ซึ่งสองคนที่เลิกก็ด้วยเหตุผลเดียวกัน มันทำให้เราแบบ เออ เราทำตัวว่าเราเป็นผู้หญิงที่ไม่มีคุณค่าเหรอวะ ทำไมถึงได้เจอแต่ผู้ชายที่ไม่ให้คุณค่ากับเราบ้างเลย ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษไม่ให้เกียรติเอาซะเลย เราสาบานจากใจเลยว่าไม่ต้องการใช้เงินเค้าเลย แต่ทำไมเค้าถึงใช้เงินเราที่เป็นผู้หญิง เค้ารู้ตัวมั้ยว่าเค้าเป็นผู้ชายอะ แล้วคบกันแรกๆก็มาใช้เงินเราซะละทั้งๆที่เราไม่เคยไปใช้เงินของเค้าเลยแม้แต่บาทเดียว หรือเราทำตัวแบบไหนผิดไปให้เค้าคิดแบบนั้นหรือเปล่า. แล้วการที่เราเป็นคนชอบแชร์ชอบหารกันนี่มันไม่ดีเหรอถามผู้ชายหน่อย (เริ่มพาลละ-__-)
ที่เราเล่าไปทั้งหมดคือไม่ได้ต้องการเยินยอตัวเองเลยนะคะว่าเป็นผู้หญิงแบบนี้ๆ เราอยากปรึกษาจริงๆค่ะ. ตอนนี้เรารู้สึกแบบเราไม่มีค่าเลย เจอแต่ผู้ชายที่ไม่ให้คุณค่ากับเรา ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดถึงได้เจอแต่คนแบบนี้ เราไม่สนใจจริงๆนะว่าจะคบกับคนจน. ถ้าจนแต่ขยัน ใครๆก็ชอบทั้งนั้นอะ ไม่มีเงินมาเลี้ยงเราก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราออกเอง ไปไหนมาไหนก็หารกัน วันไหนวันสำคัญถ้าเธอเลี้ยงเรา เราก็จะเลี้ยงเธอกลับ. ไม่อยากให้เรื่องเงินมันเป็นเรื่องใหญ่ของการคบกัน ไม่อยากซีเรียส แต่ผู้ชายแต่ละคนที่เจอนี่ทำเราซีเรียสชะมัด อยากคบกันไปนานๆ ดูแลกันเข้าใจกัน ที่สำคัญ ให้เกียรติเราไม่ได้เหรอ เป็นผู้ชายที่ชอบใช้เเต่เงินผู้หญิงนี่มันทุเรศนะไม่รู้ตัวจริงเหรอ เฮ่อ😔 ทุกวันนี้ก็ไม่อยากคบใครละ ใครเข้ามาก็ไม่เปิดใจแมร่งละ เบื่อ อยู่คนเดียวดีกว่า. แต่มันก็เศร้าๆแหละ เฝ้าถามว่าตัวเองทำไรผิดถึงเจอแต่คนแบบนี้ แต่ก็หาคำตอบไม่ได้...
ปล.ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบ ถ้าผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยนะคะ
ความรักกับเงิน ขอปรึกษาหน่อยค่ะ
เริ่มแรกเราคบกัน ก็ตามแบบวงเวียนความรัก คือเริ่มรู้จัก เริ่มคุย เริ่มรัก เริ่มมีความสัมพันธ์ของคนที่อยู่ใกล้ๆกัน เมื่อสองคนตัดสินใจคบกัน ก็ต้องมีการเรียนรู้นิสัยของอีกฝ่าย ซึ่งไม่รู้ทำไมเราถึงได้เจอแต่ผู้ชายที่ดีทุกอย่าง เทคแคร์ดูแลดี รับได้ในทุกสิ่งที่เราเป็น แต่มีข้อเสียคือเรื่องเงิน
คือคบกันแรกๆเราก็จะไม่ถามเรื่องเงินเรื่องส่วนตัวอะไรมากมายใช่มั้ยคะเพราะมันคงเสียมารยาทน่าดู เราเองก็ไม่อยากรู้เรื่องการเงินของเค้าด้วย คิดว่าคบให้นานๆถึงปีก่อนค่อยรับรู้. ไม่ได้สนใจว่าเค้าจะรวยจะจนด้วย (หืมม นี่ไม่ได้อวยตัวเองจริงๆนะ 5555)
ทีนี้เวลาเราไปไหนมาไหนด้วยกัน ไปเดตกัน ทานข้าวด้วยกัน เราออกตัวกับเค้าก่อนเลยว่าเราไม่ต้องการให้เค้าออกเงินให้เรา ไม่ต้องการใช้เงินเค้า แต่เราก็ไม่ต้องการให้เค้าใช้เงินเราด้วย คือให้เราออกมากกว่าหรือออกเงินคนเดียวอะไรประมาณนั้น ด้วยเพราะว่าเรากลัวโดนมองว่าเป็นผู้หญิงที่เกาะใครกิน แต่สิ่งสำคัญเท่ากันคือเราเป็นคนขี้งก ไม่ชอบใช้เงินใครแล้วก็ไม่ชอบให้ใครมาใช้เงินเราด้วย เวลาจะจ่ายตังค่าอาหารทีไรเราก็จะหยิบเงินเราออกมาจ่ายด้วยถึงแม้ฝ่ายชายบอกว่าจะเลี้ยง เราก็จะตอบกลับไปทุกครั้งว่าไม่เป็นไร แชร์กันดีกว่า
ทีนี้เหมือนกับว่าการที่เราออกตัวแบบนี้ก่อนมันทำให้ ฝ่ายชายดีใจนะที่เราชอบการแชร์การหารกัน ดีใจเกินจนบางครั้งให้เราออกมากกว่าหรือออกอยู่ฝ่ายเดียว แรกๆเราก็นอยด์ๆนะแต่พยายามไม่คิด เพราะแค่ไม่กี่ร้อยเอง เราลองปรึกษาเพื่อนดู เพื่อนบอกว่า การที่เราออกตัวแรงว่าเราอยากแชร์ เราไม่อยากให้เลี้ยง เป็นการทำให้ฝ่ายชายมองว่าเราเป็นสายเปย์. เราก็แบบ เอ้า?! ไมแมร่งคิดงั้นวะ แล้วด้วยความที่เค้าดีทุกอย่าง สิ่งนึงที่เราโอเคในตัวเค้าคือเค้ารับได้ในทุกสิ่งที่เราเป็นจริงๆ ทำให้เรายังคบต่อไป จนกระทั่งมีครั้งที่2 , 3 , 4 และครั้งต่อๆไปเรื่อยๆที่เค้ายังให้เราออกเงินเองคนเดียว หรือให้เราออกมากกว่า. เอาเป็นว่าตั้งแต่คบกันมา. เค้าไม่เคยเลี้ยงเรา หรือออกเงินมากกว่าเราเลยแม้แต่บาทเดียว ซึ่งอย่างที่บอกเราเป็นคนแบบนี้ เป็นคนขี้งก ไม่ชอบให้ใครมาใช้เงินเรา แล้วเราก็ไม่อยากใช้เงินใครด้วย เพราะถ้าเราไม่ชอบ คนอื่นก็คงไม่ชอบเหมือนกัน นั่นมันทำให้เราแบบ ตรูไม่ไหวละโว้ย ใครจะหาว่าเราขี้งกก็ช่าง ไม่เอาละ รีบเลิกก่อนที่จะสายไปดีกว่า แต่ปัญหามันอยู่ที่ ใครจะกล้าไปบอกตรงๆฟะ เธอชอบใช้เงินเราอะ เธอไม่ยอมแชร์ เราเลิกกันเหอะ แบบนี้เหรอ? เราเลยลองคิดกลับกันว่าถ้ามีคนมาพูดแบบนี้กับเรา เราจะอายมั้ย?? ตรูอายค่ะ เหมือนด่าว่าเราไปเกาะเค้ากินอะ ก็เลยแบบไม่อยากพูดตรงๆกะเค้า แต่เลือกที่จะหายไปจากเค้าเลย ไม่ไปเจอ ไม่คุย ไม่ติดต่อ บล็อกเบอร์ ไลน์ เฟสบุ้ค อันนี้เป็นทางที่เราเลือกและตัดสินใจค่ะ เราอยากเลือกหายไปเอง ดีกว่าไปบอกเค้าตรงๆว่าเค้าทำตัวแบบนี้เราถึงเลิก. ซึ่งอาการของเค้าหลังจากเลิกกับเราคือพร่ำเพ้อว่าเรามีคนอื่น เราทิ้งเค้าไปหาคนใหม่ เรานอกใจเค้า ทั้งๆที่เราแบบ ตรูมีตอนไหนวะ ซึ่งอารมณ์เราตอนนั้นที่มีต่อเค้าคือแบบ เรื่องของเมิง -_- จะเข้าใจเรายังไงก็ช่าง เรารู้ตัวดีว่าทำอะไรอยู่. หลังจากเจ็บช้ำไปหลายเดือน พอเปิดใจให้คนใหม่เข้ามาก็จบแบบเดิม อะไรแมร่งวะ
ซึ่งสองคนที่เลิกก็ด้วยเหตุผลเดียวกัน มันทำให้เราแบบ เออ เราทำตัวว่าเราเป็นผู้หญิงที่ไม่มีคุณค่าเหรอวะ ทำไมถึงได้เจอแต่ผู้ชายที่ไม่ให้คุณค่ากับเราบ้างเลย ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษไม่ให้เกียรติเอาซะเลย เราสาบานจากใจเลยว่าไม่ต้องการใช้เงินเค้าเลย แต่ทำไมเค้าถึงใช้เงินเราที่เป็นผู้หญิง เค้ารู้ตัวมั้ยว่าเค้าเป็นผู้ชายอะ แล้วคบกันแรกๆก็มาใช้เงินเราซะละทั้งๆที่เราไม่เคยไปใช้เงินของเค้าเลยแม้แต่บาทเดียว หรือเราทำตัวแบบไหนผิดไปให้เค้าคิดแบบนั้นหรือเปล่า. แล้วการที่เราเป็นคนชอบแชร์ชอบหารกันนี่มันไม่ดีเหรอถามผู้ชายหน่อย (เริ่มพาลละ-__-)
ที่เราเล่าไปทั้งหมดคือไม่ได้ต้องการเยินยอตัวเองเลยนะคะว่าเป็นผู้หญิงแบบนี้ๆ เราอยากปรึกษาจริงๆค่ะ. ตอนนี้เรารู้สึกแบบเราไม่มีค่าเลย เจอแต่ผู้ชายที่ไม่ให้คุณค่ากับเรา ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดถึงได้เจอแต่คนแบบนี้ เราไม่สนใจจริงๆนะว่าจะคบกับคนจน. ถ้าจนแต่ขยัน ใครๆก็ชอบทั้งนั้นอะ ไม่มีเงินมาเลี้ยงเราก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราออกเอง ไปไหนมาไหนก็หารกัน วันไหนวันสำคัญถ้าเธอเลี้ยงเรา เราก็จะเลี้ยงเธอกลับ. ไม่อยากให้เรื่องเงินมันเป็นเรื่องใหญ่ของการคบกัน ไม่อยากซีเรียส แต่ผู้ชายแต่ละคนที่เจอนี่ทำเราซีเรียสชะมัด อยากคบกันไปนานๆ ดูแลกันเข้าใจกัน ที่สำคัญ ให้เกียรติเราไม่ได้เหรอ เป็นผู้ชายที่ชอบใช้เเต่เงินผู้หญิงนี่มันทุเรศนะไม่รู้ตัวจริงเหรอ เฮ่อ😔 ทุกวันนี้ก็ไม่อยากคบใครละ ใครเข้ามาก็ไม่เปิดใจแมร่งละ เบื่อ อยู่คนเดียวดีกว่า. แต่มันก็เศร้าๆแหละ เฝ้าถามว่าตัวเองทำไรผิดถึงเจอแต่คนแบบนี้ แต่ก็หาคำตอบไม่ได้...
ปล.ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบ ถ้าผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยนะคะ