เคยคิดว่าอยากให้น้องติดคุกแต่ตอนนี้อยากให้มันไม่ต้องอยู่บนโลกนี้แล้ว

สวัสดีค่ะ  เราไม่รู้ว่าเราควรปรึกษา หรือ ระบายเกี่ยวกับน้องชายของเราแล้วล่ะค่ะ แต่ปัญหาคือ เราไม่รู้ว่าจะบอก พ่อกับแม่ว่ายังไงดี หรือ จะแก้ไขที่ตัวน้องยังไงดี หรือ แก้ไขที่ตัวเราเองยังไงดีค่ะ

เรื่องมันมีอยู่ว่า น้องชายเราเป็นคนเล็กสุด บ้านเราเป็นคนจีน น้องชายอายุห่างกับเรา 8 ปี ห่างกับพี่สาว 10 ปี
ปกติแล้ว น้องชายอยากได้อะไร พ่อแม่ก็คอยจะประเคนให้ จนกระทั่ง ตอนม.6 น้องชายโดนไล่ออกจากรร. ตอนเทอม 2 และแล้วแม่เราก็เครียดหนักมาก ไม่ยอมให้น้องต้องไม่มีที่เรียนต่อแน่ๆ เลยพาไปรร. ใหม่ โดยการยัดเงินให้ ซิสเตอร์ แล้วก็ให้สร้อยทองกับครูประจำชั้นใหม่ แล้วก็ฝ่ายปกครอง พอน้องเรียนที่นี่จบปุ๊ป ผ่านมาไม่ถึงเดือนคืนนั้นประมาณ 4 ทุ่ม น้องโทรมาหาเรา บอกว่าช่วยมารับที่โรงพักหน่อย

ภายในครึ่งชม. เพราะถ้ามาไม่ทันตร. จะจับเข้าห้องขัง แต่ด้วยเรากับน้องเราอยู่ไกลกันมาก ในเวลานั้นเราอยู่รังสิต น้องอยู่ สมุทรปราการ คำนวนเวลา คำนวนกิโล ต่างๆนานา คือ ครึ่งชม. ยังไงก็ไม่ทัน แต่ก็จะให้เร็วที่สุดแล้วกัน น้องเราบอกว่าอย่าบอกพ่อแม่นะ แต่เรามองว่า ไม่บอกคงไม่ได้ เราเลยโทรไปบอกเค้า ว่าเกิดเรื่องอะไร สุดท้ายเราไปไม่ทัน น้องเราเลยต้องนอนในห้องขังไปคืนนึง แล้วตอนเช้าก็ไปฟังศาลตัดสิน

คืนนั้นเราไม่ได้นอน เราต้องรีบไปถึงสน. ก่อน 8 โมงเช้า และแล้ว แม่เราก็จ่ายค่าประกันตัวไป 30,000 บาท แล้วแม่เราก็ไปคุยกับตร. ว่าเรื่องราวเป็นมายังไง ตร.บอกกับแม่เราว่า เค้าขี้เกียจรอ ถ้าพี่สาวมาเร็วกว่านี้ ก็คงไม่ต้องนอนในคุก กลับบ้านได้อย่างสบายๆ
แม่เราได้ยินปุ๊ป หันมาตบหน้าเรากลางโรงพัก โทษฐานที่เราไปช้า ด่าเรา ว่าเรา เป็นพี่ที่แย่ พี่ที่ไม่ดี ดูแลน้องไม่ได้ เป็นพี่ที่ไร้ที่พึ่งของน้อง แล้วยังเป็นพี่ที่สาร-เล_ มากสำหรับเค้า สุดท้าย น้องเราไม่ผิดอะไร น้องเรายังบอกว่า ไม่ผิด ตร. มาเอง