คุณค่าและความดีของน้ำตา โดยกวีน้อย ผู้พิการทางสายตา

“คุณค่าและความดีของน้ำตา”
ค่อยค่อยร่วงแตะแต้มสองแก้มใส
ค่อยค่อยไหลทีละหยดรดเป็นสาย
ดูราวหยาดน้ำค้างพราวพร่างพราย
ที่ค่อยค่อยหยาดรายแล้วร่ายริน

การร้องไห้ควรหรือหมายว่าพ่ายแพ้
เพราะที่แท้กระบวนการของงานศิลป์
อันละเอียดอ่อนไหวในชีวิน
และโสภินในรู้สึกลึกเร้นนั้น

น้ำตาดุจน้ำใจธรรมชาติ
ที่หยดหยาดลงอย่างผู้สร้างสรรค์
อ่อนโยน บริสุทธิ์ เป็นนิรันดร์
คอยแบ่งปันความทุกข์เศร้าอย่างเข้าใจ

หัวใจหนาวทว่าน้ำตาอุ่น
เกื้อการุญส่งพลังความหวังใหม่
ความทุกข์ที่ถมทับช่วยรับไว้
ถ่ายเทและเคลื่อนไหลในอารมณ์

น้ำตาช่วยให้เติบตนในหนทาง
ทุกหยดหยาดสรรค์สร้างอย่างเหมาะสม
เหมือนดอกไม้ต้องน้ำค้างลงพร่างพรม
ธรรมชาติเพาะบ่ม..จึงสมบูรณ์
......

เขียน:  กวีน้อย ผู้พิการทางสายตา
รินศรัทธา กาญจนวตี