เราควรทำยังไงเมื่อแม่เปลี่ยนไป?

พึ่งเคยตั้งกระทู้ครั้งแรกค่ะ มันเป็นแค่ความรู้สึกน้อยใจเล็กๆในใจ เมื่อก่อนแม่จะตีจะดุเรา เราไม่เคยโกรธ เพราะอันนั้นเราผิดจริงๆ แต่ช่วงนี้แม่เราโมโหบ่อยมาก โมโหหงุดหงิดแบบที่ไม่รู้ว่าท่านเป็นอะไร เห็นอะไรก็หงุดหงิดขัดตาไปหมด มักจะมาตะโกนตะคอกด่าเหมือนกับอยากจะระบายความรู้สึกเครียดของท่าน เหมือนพอท่านได้ระบายแล้วก็จะสบายใจและอารมณ์ดีขึ้น แต่กลายเป็นว่าเรากลับมาเครียดแทน ผิดไหมคะที่จะรู้สึกน้อยใจเวลาแม่ด่าแบบไม่มีเหตุ น้อยใจเวลาที่แม่คุยกับคนอื่นๆในโทรศัพท์หรือเจอหน้าหรืออะไรก็ตามแล้วพูดคุยกันดีราวกับคนละคน ผิดไหมที่จะรู้สึกน้อยใจเวลาทำอะไรก็ไม่เคยดีในสายตาท่าน แล้วเราควรจะทำยังไงให้เรามีกำลังใจ ให้เราเลิกรู้สึกแบบนี้ เพราะบางครั้งมันก็มากเกินไปจนเราทนไม่ไหว และเราก็ระเบิดออกมาบ้าง แล้วเราก็จะกลายเป็นเด็กไม่ดีในสายตาทุกคน เราก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนั้นค่ะ เราน้อยใจจนแอบร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ ไม่ค่อยจะมีคนที่จะระบายได้เท่าไหร่เลยมักจะคุยกับตัวเองทุกคนที่เป็นแบบนี้ กลัวเป็นโรคซึมเศร้าจังเลยค่ะ555 เคยคิดอยากฆ่าตัวตายหลายรอบ แต่ก็คิดถึงพ่อบนฟ้าที่คงจะเสียใจไม่น้อยถ้าเราทำแบบนั้น พอจะมีวิธีให้กำลังใจตัวเองคนเดียวแบบง่ายๆไหมคะ

ปล.แม่เราคงไม่รู้หรอกว่าเราคิดแบบนี้ เราไม่เคยบอกท่านเลย หรือแม้แต่คนในครอบครัว เพื่อน ครู ก็ไม่เคยบอก เป็นความน้อยใจลึกๆคนเดียวค่ะ
Tag ผิดขอโทษนะคะ ไม่เคยตั้งกระทู้เลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ