เคยเหนื่อยและท้อถึงขั้นสูงสุดไหมครับ ! ประมาณว่าอยากอยู่นิ่งๆเฉยๆ

ขอแบ่งปันความเหนื่อยล้าของชีวิตเราเพื่อใครพอจะหาวิธีการแก้ไขได้ เรื่องมันมีอยู่ว่าเราเป็นลูกคนที่ 2 ของครอบครัว ซึ่งพี่สาวเราเรียนไม่จบมีสามีไปตามระเบียบ(เรียนไม่จบ ม.3)มันยากที่จะอธิบาย ไม่ได้มีเจตนาที่จะมาว่าครอบครัวตัวเองนะครับ เป็นคนแคร์ครอบครัวมากระดับที่ทำดีที่สุด พ่อและแม่เราแยกทางกันตอนเราขึ้น ป.1 ซึ่งเราเห็นภาพที่พ่อแม่เราทะเลาะกันบ่อยมากเรื่องที่ทะเลาะกันก็เป็นเรื่องที่พ่อติดสุรามากในช่วงนั้น เมื่อพ่อเมาก็จะหาเรื่องแม่ทะเลาะกันก่อนเลิกกัน เราเป็นคนติดแม่มากมีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้เรานอนร้องไห้ตลอดในวัยเด็ก(ช่วง ป.1-3) เราเห็นแม่ตัวเองเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วระหว่างที่เก็บเสื้อผ้าอยู่แม่ร้องไห้ไปด้วย ตอนนั้นพ่อหายเมาแล้ว พ่อก็เห็นภาพนั้น พ่อนอนอยู่กับที่นอนแล้วพูดกับแม่ว่าอย่าไปเลยอยู่กับลูกเถอะ ตอนนั้นเรากับพี่สาวก็ร้องไห้ พี่สาวเรานั่งอยู่ข้างพ่อ เราก็ดึงเสื้อแม่อยู่ เป็นภาพที่ตอนนี้(เราอายุ24แล้ว)ที่นึกถึงทีไรเราจะมีน้ำตาค้างอยู่ตลอดเวลา มันทำให้เราท้อแท้มากที่ทำไมตอนนั้นพ่อกับแม่ทำไมไม่คุยกันแล้วคืนดีกัน ระหว่างที่เราเรียนจนจบ ป1 ถึง ม. 6 ย่าเราเป็นคนให้ความอบอุ่นแทนแม่และให้คำสั่งสอนเรามาตลอด ช่วงปิดเทอมเราจะหางานทำตลอดซึ่งเหนื่อยมาก และค่าเทอมพ่อและย่าไม่เคยต้องเสียให้เราเลยเพราะเราร่วมกิจกรรมกับโรงเรียนตลอด ณ ปัจจุบันเราก็ยังติดต่อกับพ่อและแม่อยู่ แม่เรามีแฟนใหม่และมีลูกแฝดอีก 2 คน อาชีพทำงานโรงงานรายได้ที่ทำมาก็ส่งให้ลูกแฝดที่ถือว่าเป็นน้องเรา แม่จะให้เงินเราก็ต่อเมื่อเราขอเท่านั้นในระหว่างที่เราเรียนมหาลัย ตอนเรียนที่มหาลัยเราเป็นคนหาเงินเองและสู้ชีวิตมากเราทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย กู้เงิน กยศ จ่ายค่าเทอมเอง เงินที่ได้จากการทำงานก็นำมาใช้จ่ายให้กับตัวเองจนจบ ป.ตรี ตอนนี้เราทำงานเป็นหลักเป็นแหล่งแล้ว พ่อเราก็ดีขึ้น ตั่งแต่เลิกกับแม่ไปก็ไม่ได้มีเมียใหม่ พ่อก็ยังกินเหล้าอยู่ในช่วงเทศกาลซึ่งเราเข้าใจได้ พ่อไม่ได้เหมือนแต่ก่อนแล้ว พ่อดีขึ้น และสุขภาพแย่ลงต้องไปหาหมอทุกเดือน เราต้องทำงานและส่งเงินให้พ่อทุกเดือน และบางทีพี่สาวก็ขอเงินด้วย และแม่ก็ขอเงินให้น้องที่เป็นน้องที่เกิดจากพ่อใหม่ด้วย เราก็ยินดีให้ทุกคน บางเดือนเราคิดมากจนไม่มีเงินเหลือเลยต้องยืมหัวหน้าบ้าง ซึ่งเป็นแบบนี้สลับกัน 2 เดือน บ้าง 3 เดือนบ้าง มันทำให้เราท้อมากในช่วงนึงและคิดอยากจะบวชและอยู่เฉยๆไปเลยดีกว่า แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าเรายังมีพ่อ พี่สาวและย่าที่เรารักและอยากเห็นเขาสบายอยู่ เราจึงอยากทำอะไรๆ ให้มันดีขึ้น และตอนนี้เราคิดเยอะเกินไปทำให้เราเหนื่อยและกลับไปคิดแบบเดิมที่ว่าเราอยากพักบ้างแล้ว..............