เราเคยมีแฟนที่เรารักมากๆและเค้าคือคนแรกในทุกๆอย่างของชีวิตเรา เราตกลงคบกันครั้งแรกวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 นั่นคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง จากนั้นเราก็คบกันมาทุกย่างมันลงตัวไปหมด เราเรียนโรงเรียนเดียวกัน ม เดียวกัน แต่แค่คนละห้อง..หลังจากที่เราตกลงคบกับเขาเราเองก็เชื่อใจและไว้ใจเขาตลอดเขาไม่เคยทำอะไรให้เราต้องระแวงหรืออะไรอื่นๆเลย เราคบกันได้ประมาณ 2 เดือน ช่วงเดือนเดือนเมษาปี 58 เราก็ต้องไปอยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัดมันทำให้เราห่างกันมันเป็นช่วงปิดเทอมใหญ่พอดี เรามีรหัสเฟสเขามีทุกอย่าง ช่วงสงกรานต์เพื่อนเราบอกว่าเห็นเขาอยู่กับ ผญ คนนึง เราเองก็ไม่อยากเชื่อเพื่อนเท่าไหร่เราเลยรอถามเขาเอง แต่เราเอะใจเราเลยเข้าเฟสเขาและเราก็เจอบทสนทนาอยู่อันนึงที่เป็น ผญ น่ารักกว่าเราอันนี้ยอมรับ555 เราก็เริ่มทำใจแล้วล่ะตอนที่เจอเราเคยบอกกับเขานะว่าเป็นแฟนกันเรารับได้ทุกอย่างยกเว้นโกหกกับนอกใจ เราก็พิมพ์แชทไปบลาๆ เขากลับมาตอบเราว่า ขอโทษจริงๆ เราห่างกันสักพักนะ...คำนี้เราควรพูด?ถูกไหม? เราก็ไม่ด้ยื้ออะไรเขาอีก จนเวลาผ่านไป 2 เดือน เราก็โสดมากะว่าจะไม่คบใครแล้วเราเหนื่อย ช่วงเดือนมิถุนายน เขาทักกลับมาหาเราว่า คิดถึง เราเลยคิดในใจคงโดนคนใหม่ทิ้งสินะ555 ช่วงเดือนนั้นเป็นช่วงวันเกิดของเขาพอดี และที่น่าเศร้าพี่ชายเขาก็เสียชีวิตก่อนวันเกิดเเขาคือวันที่ 15 มิถุนายน 2558 เราเองก็ไปงานศพก็ได้แต่สดงความเสียใจ ลึกๆแล้วเรายังไม่ลืมเขานะเราก็รักเขานั่นแหละแต่ก็นิ่งไว้ งานศพพี่เขาจบอะไรต่างๆนาๆ เราก็คุยกับเขามาตลอด จนถึงวันที่ 24 กรกฎาคม 2558 วันนั้นเป็นวันที่เราตกลงมาคบกันอีกคร้งและเราเชื่ออว่าครั้งนี้ต้องดีมากๆและดีกว่าครั้งแรกตอนนั้นเราคิดนะว่าทำไมเราต้องให้โอกาสกับคนแบบนี้ แต่อีกใจเราเรารักเขามากเราเลือกที่จะกลับไปเสี่ยงกับเขาออีกครั้งและความรักของเรากับเขาก็ดีเรื่อยมา เราเป็นคู่ที่คนในโรงเรียนยกย่องและอิจฉาด้วยความที่เขาเป็นนักบอลและแน่นอนที่สาวๆจะต้องชอบเขาหล่อนะ55555 อันนี้ก็ประเด็นใหญ่ที่เราจะต้องกลัวอีกเพราะความหล่อของเขานั่นแหละแต่เขาบอกเราเสมอนะว่าต่อให้เขาต้องเจอคนที่สวยกว่าหรือดูดีกว่าเขาก็ไม่สนเขาบอกเราอีกว่ากว่าจะหาคนแบบเรามันก็ไม่ง่ายที่ยังทนยังซื่อสัตย์แล้วก็รักในตัวเขาจริงๆ(บ่ได้มโนเด้อ)แบบนี้แหละมันเลยทำให้เรารักเขามากขึ้นเรื่อยๆคบกันมาเราเไม่เคยทะเลาะไม่เคยมีปัญหาอะไรเลยเรียกง่ายๆก็ความรักแบบแฮปปี้อ่ะ55 พอเวลาผ่านมา เขาเริ่มติดเพื่อนไปไหนไปตลอด ช่วงธันวา น่าจะ 21 ธันวานะ ที่เราเลิกกันอีกครั้งด้วยปัญหาเดิม..และอีกไม่กี่วันก็จะวันเกิดเรา เราก็ยื้อเขาสุดๆแล้วเพราะเรารักเขามากจริงๆแต่เขาเลือกแล้วที่จะไปเขาร้องไห้เขากอดและบอกกับเราว่า ขอโทษ (เราคิดในใจคำนี้อีกแล้วหรอ55เฮ้อ) มันสุดจะยื้อเราก็บอกเขาถ้าคิดว่าจะปรับปรุงตัวใหม่ได้จริงๆก็กลับมาให้ทันก่อนวันเกิดเรานะอีก 3 วัน สุดท้ายพอถึงวันนั้นเขาก็ไม่กลับมา แต่เขาก็เขียนคำอวยพรที่เราจะจดไปตลอดเลยอ่ะ เขาพาเราไปกินสุกี้ คือเราแค่ขอเวลาห่างกันสักพักแต่ทุกอย่างมันเหมือนคนยังรักกันเขากับเราก็คุยกันปกติเหมือนคบกันอยู่ เรื่อยมาแหละ ผญ อีกคนเราก็ไม่รู้อ่ะว่าเขาจะยังไงเขาบอกว่าเขาเลิกคุยแล้ว เราก็ไม่ได้อะไรกับเขาด้วยความที่เรารักเขามากเราก็ไม่ได้สนใจอะไรว่าสุดท้ายแล้วเขาจะเลือกไปหรืออยู่ วันที่ 16 มกราคม 2559 เราอยู่กับเขา เราไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย และวันนั้นก็เป็นวันแรกที่เราพลาด เขาก็ขอโทษเราที่ทำแบบนั้นลงไปเราก็ทำไรไม่ถูกเหมือนกันทุกอย่างมันเร็วมากจริงๆเราเลยบอกว่าชั่งมันเถอะ มันคงเป็นแแค่ครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายต่อไปนี้ก็ต่คนต่างอยู่แล้วกัน หลังจากวันนั้นทุกอย่างมันก็ไม่จบแบบที่จะลงเอยง่ายๆอีกเลย ด้วยความที่เขาเลือกจะเก็บเราไว้แล้วมีอีกคนเหมือนเป็นแฟนเก็บไรงี้--แต่เราก็จำใจอีกที่จะอยู่ทั้งๆที่เป็นคนพูดให้มันจบแต่ชีวิตจริงมันไม่ง่ายแบบนั้นเรรับไม่ได้ที่จะต้องเสียเขาไปอีก เราเลยเลือกและตกลงที่จะอยู่แบบไม่มีตัวตนแต่ขอให้เขาไม่ไปไหนตลอดเวลาเราต้องทนเห็นเขารักกับคนอื่นเราต้องทนมาตลอด จนมาถึง ตอนที่เราขึ้น ม ปลาย เราก็เลือกที่จะหยุดความสัมพันธ์

ๆอะไรแบบนี้ แต่ตอนนั้นเขาก็เลิกกับคนใหม่แล้ว เขาเองก็ไปอยู่ รร ใหม่ ก็มีใหม่5555แต่เราเองก็มี แต่ก็ต้องเลิกเพราะคำที่เราบอกแฟนใหม่เราว่าเราลืมแฟนเก่าไม่ได้จริงๆ มันก็ยังไม่จบนะความสัมพันธ์เรากับแฟนเก่า มันก็วนกลับมาทำเรื่อง

ๆอีกเราเองก็เหมือนกัน พอเราโดนทำร้ายความรู้สึกมาเรากลายเป็นคนที่ไม่สนไม่แคร์โลกเลย เราคิดอย่างเดียวตอนนั้นเราต้องสู้เราต้องทำทุกอย่างให้เขากลับมา มันก็คงจะเป็นวิธีเดิมด้วยการทำอะไรแบบนั้น มันบ่อยมาก จนเวลาผ่านมาเขาย้าย รร ไปอยู่ อีกที่ ที่เราต้องไกลกัน และแน่นอนที่ความสัมพันธ์แบบนี้มันต้องจบลงสักที ทุกอย่างจบเราใช้ชีวิตแบบไม่มีใครมายาวนาน แต่เราก็ยังคิดถึงเขาตลอดเวลา จนที่ผ่านมาเราตั้งแจ้งเตือนคบกันไว้ มันแจ้งเตือนอีกครั้ง 24 กรกฎาคม 2560 มันเด้งมา Anniversary 2 years เราเลยแคปและเล่นในสตอรี่ไอจี ใครจะไปคิดว่าเขาจะตอบกลับสตอรี่นั้นของเราจนเรากลับมาคุยกันอีกครั้ง เราก็เช่นเคย ลงเอยด้วยเรื่องที่ผิดพลาดและเขาก็หายไป อาจจะเป็นเพราะเขามีใหม่อยู่แต่กลับมาทำแบบนี้เขาอาจจะมงเราแค่แก้เหงารึเปล่า เพื่อนเลยบอกเราว่า ถ้ามันรักจริงๆมันจะไม่มีทางทำใหห้เสียหายแบบนี้เลย นี่ก็ 1 ปี 7 เดือน 10 วัน แล้วที่เลิกกันมา ทำไมไม่จบความสัมพันธ์

ๆแบบนี้รักตัวเองบ้างสิ ... เราเองก็ทำไรไม่ถูกเราทำได้แค่ร้องไห้แล้วก็บอกตัวเองว่าสู้ต้องเข้มแข็งให้ได้ที่ผ่านมาตอนเลิกคุยกันไปเรายังอยู่ได้เลยเราคิดแบบนี้ทั้งๆที่ลึกๆแล้วเราหลอกตัวเองมาตลอดว่าเราโอเคกับทุกอย่าง จนเวลานี้เรายังไม่สามารถลืมเขาได้เลยทุกๆอย่างของเรายังเป็นเขาไม่ว่าเราจะทำอะไรเราก็นึกถึงเขาเราไปไหนผ่านไปที่ๆเคยไปเราก็เห็นเขาตลอด เราควรตื่นจากอดีตจริงๆแล้วใช่ไหม? เราจะต้องทำยังไงให้ทุกอย่างมันดี เรามาระบายมาพูดมาเล่าเพียงแค่ต้องการคนที่พอจะให้คำปรึกษากับเราได้ ...
#มีคำหยาบคายเราขอโทษ
#อย่าว่าเราไร้สาระเลยนะบางคนก็เคคยเป็นแบบเรา#เราแค่ต้องการที่ปรึกษา
#ขอบคุณที่อ่านจนจบ
#ความรักวัยรุ่นที่แท้ทรู
การลืมคนที่เรารักควรทำยังไง?
#มีคำหยาบคายเราขอโทษ
#อย่าว่าเราไร้สาระเลยนะบางคนก็เคคยเป็นแบบเรา#เราแค่ต้องการที่ปรึกษา
#ขอบคุณที่อ่านจนจบ
#ความรักวัยรุ่นที่แท้ทรู