แวะมาเยี่ยมคารวะตามกาลครับ เป็นการส่งจิตออกนอกไหมหนอ^^ หวังว่าคงไม่รบกวนการภาวนาจนเกินไปนะครับ
วันนี้ทำความสะอาดบ้านอยู่ก็รู้สึกขึ้นมาว่า ชีวิตปัจจุบันนี้หนอ ต่างจากเมื่อก่อนก็ตรงความ ฉุกคิด นี่แหล่ะครับ คือสตินะครับที่มีขึ้นมาจากชีวิตเดิมๆ ที่ความคิดความอยากไหลไปเรื่อยๆเป็นวันเป็นเดือน
แต่ก็ยังไม่ได้มากครับ ที่ฉุกคิดได้ว่ากำลังคิดทำอะไรอยู่ ระหว่างที่คิด ได้สักสิบเรื่องต่อวันก็ยังดี
และที่รู้สึกว่าต่างจากชีวิตเมื่อก่อนนี่คือเริ่มรู้สึกว่า บางครั้งความคิดความชอบความอยาก มันเห็นการจบดับไปของความรู้สึกนั้นๆ ก่อนจะรู้สึกเรื่องอื่นครับ
ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ความคิดเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จากเรื่องโน้นเป็นเรื่องนี้ ต่อๆกันไปเหมือนไม่มีช่องแทรก
เดี่ยวนี้บางครั้ง คิดอะไรอยู่ จะเกิดอาการ ฉุกคิด ขึ้นมาว่า คิดอยู่นะเนี่ย
แล้วก็ค่อยแว๊บขึ้นมาว่า คิดหนอ บางทีพอเห็นว่าคิดหนอ หรืออยากหนอ ความรู้สึกนั้นๆมันดับวูป เหมือนลูกโป่งถูกเจาะลม มันคิดต่ออยากต่อไม่ได้ครับ มันเห็นว่าดับไปแฟ่บฟิ้วไป
กับอีกอย่าง บางที ผัสสะมา คิดอะไรอยู่ ว่าเวทนาชอบไม่ชอบ เลยไปถึงตัณหา อยากทำนู้นซื้อนี่มาทำ พอคิดได้ว่า ชอบหนอ คิดหนอ มันวิตกวิจาร์ณไปว่า อันความรู้สึก ความชอบนี่หนอ ความอยากนี่นะ เดี๋ยวก็ดับไปแฟ่บฟิ้วไป ไม่ได้จะรักชอบไปตลอด ลงแรงหามากิน ใช้ เดี๋ยวพอความชอบความอยากดับไป ก็ต้องก็ทิ้ง และก็ต้องไปลงแรงกับความชอบความอยากอย่างอื่นอีก
ก็เลยไม่รู้สึกว่าอยากส่งเสริมกิจกรรมตอบสนองกิเลสต่อไป
เห็นความชอบความอยาก แล้วก็อยากแค่วางมันลง ไม่ต้องทำอะไรกับมัน
ยังทำได้แค่บางเรื่องครับ
วันนี้คิดได้แบบนี้ เลยเล่าสู่กันฟังครับ ขอบคุณมากๆครับ^^
แวะมาเยี่ยมคารวะเล่าเรื่องภาวนาตามกาลครับ
วันนี้ทำความสะอาดบ้านอยู่ก็รู้สึกขึ้นมาว่า ชีวิตปัจจุบันนี้หนอ ต่างจากเมื่อก่อนก็ตรงความ ฉุกคิด นี่แหล่ะครับ คือสตินะครับที่มีขึ้นมาจากชีวิตเดิมๆ ที่ความคิดความอยากไหลไปเรื่อยๆเป็นวันเป็นเดือน
แต่ก็ยังไม่ได้มากครับ ที่ฉุกคิดได้ว่ากำลังคิดทำอะไรอยู่ ระหว่างที่คิด ได้สักสิบเรื่องต่อวันก็ยังดี
และที่รู้สึกว่าต่างจากชีวิตเมื่อก่อนนี่คือเริ่มรู้สึกว่า บางครั้งความคิดความชอบความอยาก มันเห็นการจบดับไปของความรู้สึกนั้นๆ ก่อนจะรู้สึกเรื่องอื่นครับ
ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ความคิดเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จากเรื่องโน้นเป็นเรื่องนี้ ต่อๆกันไปเหมือนไม่มีช่องแทรก
เดี่ยวนี้บางครั้ง คิดอะไรอยู่ จะเกิดอาการ ฉุกคิด ขึ้นมาว่า คิดอยู่นะเนี่ย
แล้วก็ค่อยแว๊บขึ้นมาว่า คิดหนอ บางทีพอเห็นว่าคิดหนอ หรืออยากหนอ ความรู้สึกนั้นๆมันดับวูป เหมือนลูกโป่งถูกเจาะลม มันคิดต่ออยากต่อไม่ได้ครับ มันเห็นว่าดับไปแฟ่บฟิ้วไป
กับอีกอย่าง บางที ผัสสะมา คิดอะไรอยู่ ว่าเวทนาชอบไม่ชอบ เลยไปถึงตัณหา อยากทำนู้นซื้อนี่มาทำ พอคิดได้ว่า ชอบหนอ คิดหนอ มันวิตกวิจาร์ณไปว่า อันความรู้สึก ความชอบนี่หนอ ความอยากนี่นะ เดี๋ยวก็ดับไปแฟ่บฟิ้วไป ไม่ได้จะรักชอบไปตลอด ลงแรงหามากิน ใช้ เดี๋ยวพอความชอบความอยากดับไป ก็ต้องก็ทิ้ง และก็ต้องไปลงแรงกับความชอบความอยากอย่างอื่นอีก
ก็เลยไม่รู้สึกว่าอยากส่งเสริมกิจกรรมตอบสนองกิเลสต่อไป
เห็นความชอบความอยาก แล้วก็อยากแค่วางมันลง ไม่ต้องทำอะไรกับมัน
ยังทำได้แค่บางเรื่องครับ
วันนี้คิดได้แบบนี้ เลยเล่าสู่กันฟังครับ ขอบคุณมากๆครับ^^