สวัสดี นี่เป็นกระทู้แรกของเรา อาจจะพิมพ์ไม่สนุก หรือผิดพลาดอะไรต้องขออภัยด้วยนะคะ แต่อยากจะเล่า เราอึดอัดมาก
ปัจจุบันเราอยู่ปี 1 ซึ่งคบกับเพื่อนคนนี้มาตั้งแต่มัธยม ม.1-ม.6 กลุ่มเรามีกัน 4 คน ไปไหนเราไปด้วยกันตลอด สนิทกันมาก ทำทุกอย่างด้วยกัน ทั้งโครงงาน งานกลุ่ม ไปต่างจังหวัด ไปค่าย ฯลฯ ขอใช้ตัวย่อว่า B นะ
ทุกครั้งเราช่วยเหลือเค้ามาตลอด ไม่มีรถเราไปส่ง ไปไหนมาไหนเราก็รอ แต่เค้าไม่เคยเห็นเราในสายตาเลย เรื่องมันเกิดบ่อยแหละ แต่มันเริ่มชัดเจนขึ้นตอน ม.ปลาย
ครั้งแรกเรื่องมันมีอยู่ว่า วันนั้นที่ รร ฝนตก เราให้พ่อไปส่งที่ รร แต่ตอนกลับเราให้แม่มารับหน้า รร ซึ่งเพื่อนอีก 2 คนก็กลับด้วยกัน เราเลยขอให้ B ไปส่งแค่หน้า รร แต่ B ไม่ไป บอกว่ารีบกลับ เราก็เออไม่เป็นไร เดินไปก็ได้
ครั้งที่ 2 เราขอให้ไปส่งเราที่หน้าห้องดนตรีตอนเลิกเรียน แต่ก็ได้คำตอบเหมือนเดิม รีบกลับบ้าน ทั้งๆที่มันก็ทางเดียวกัน
ครั้งที่ 3 เราอยากไปไหน ไม่เคยพาเราไปเลยสักครั้ง
เจอแบบนี้ใครๆก็รู้สึกไม่ดีป่ะ จะว่าเรางี่เง่า ขี้น้อยใจก็ได้ แต่ทุกครั้ง ที่ B ไม่ได้เอารถไป รร เราเป็นคนเดียวที่ขับรถไปส่งมัน
ไปไหนทำอะไรถ้าไม่มีใครพา B ไป ก็เป็นเราคนเดียวที่วิ่งตามตลอด รอตลอด (ลืมบอกว่า B เป็นคนที่ไม่กล้าไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง) แต่บางครั้ง เค้ามีอะไรจะไม่ค่อยบอกเรา แต่จะไปหาเพื่อนอีก 2 คนแทน เราเป็นคนเดียวที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรในกลุ่ม ไปไหนมาไหนไปคนเดียวตลอด แม้กระทั่งไปเข้าห้องน้ำ กินข้าว(บางครั้ง) มีครั้งนึงเราทนไม่ไหวก็แอบไปร้องไห้คนเดียว แต่ก็ไม่เคยพูดหรอกว่าน้อยใจ กลัวเพื่อนไม่เล่นด้วย
พอขึ้น ปี 1 เราคิดว่ามันจะดีขึ้น B ติดคณะ/สาขา เดียวกับเรา หอเรากับหอเค้าห่างกันแค่ไม่ถึง 200 เมตร
เรื่องพึ่งจะเกิดตอนนี้เลย ก่อนไปคณะทุกครั้งเราจะไปรับ B ที่หอทุกวัน เราไปด้วยกันตลอด ไปซื้อของตอนเย็นเราก็ไปรับทั้งๆที่ฝนก็ตก (ขอบอกว่ารถฝั่งหน้ามอเยอะมาก น้ำท่วมด้วย) พอวันนี้ มีประชุมเชียร์ตอน 16.00 น. B บอกเราว่าอยากจะเอารถไป เราเลยบอกว่า ได้ๆงั้นมารับเราที่หอนะ เราจะจอดรถไว้ที่หอเพราะหอเรามันมีที่จอดรถมีหลังคา แต่หอ B ไม่มี แต่เค้าก็บอกเราว่าไม่อยากย้อนศร งั้นก็ไปคนละคัน ตอนนั้นเราคิดอย่างเดียว อะไรกันแค่นี้เอง ทีเราไปรับแกทั้งๆที่รถก็ติด ฝนก็ตก เราก็ยังไป เราอึดอัด ไม่รู้จะระบายกับใคร เพราะไม่มีใครเข้าใจเลย เคยบอกแม่นะ แต่แม่บอกว่าเราทุ่มเทมากไป เพื่อนไม่เห็นเราสำคัญเลย 😭 มาถึงตอนนี้เราก็ไม่กล้าบอกว่ารู้สึกยังไง ได้แต่กลับมาร้องไห้คนเดียว เราควรทำยังไงดี?
เพื่อนเป็นแบบนี้เราควรทำยังไง? อึดอัดมาก
ปัจจุบันเราอยู่ปี 1 ซึ่งคบกับเพื่อนคนนี้มาตั้งแต่มัธยม ม.1-ม.6 กลุ่มเรามีกัน 4 คน ไปไหนเราไปด้วยกันตลอด สนิทกันมาก ทำทุกอย่างด้วยกัน ทั้งโครงงาน งานกลุ่ม ไปต่างจังหวัด ไปค่าย ฯลฯ ขอใช้ตัวย่อว่า B นะ
ทุกครั้งเราช่วยเหลือเค้ามาตลอด ไม่มีรถเราไปส่ง ไปไหนมาไหนเราก็รอ แต่เค้าไม่เคยเห็นเราในสายตาเลย เรื่องมันเกิดบ่อยแหละ แต่มันเริ่มชัดเจนขึ้นตอน ม.ปลาย
ครั้งแรกเรื่องมันมีอยู่ว่า วันนั้นที่ รร ฝนตก เราให้พ่อไปส่งที่ รร แต่ตอนกลับเราให้แม่มารับหน้า รร ซึ่งเพื่อนอีก 2 คนก็กลับด้วยกัน เราเลยขอให้ B ไปส่งแค่หน้า รร แต่ B ไม่ไป บอกว่ารีบกลับ เราก็เออไม่เป็นไร เดินไปก็ได้
ครั้งที่ 2 เราขอให้ไปส่งเราที่หน้าห้องดนตรีตอนเลิกเรียน แต่ก็ได้คำตอบเหมือนเดิม รีบกลับบ้าน ทั้งๆที่มันก็ทางเดียวกัน
ครั้งที่ 3 เราอยากไปไหน ไม่เคยพาเราไปเลยสักครั้ง
เจอแบบนี้ใครๆก็รู้สึกไม่ดีป่ะ จะว่าเรางี่เง่า ขี้น้อยใจก็ได้ แต่ทุกครั้ง ที่ B ไม่ได้เอารถไป รร เราเป็นคนเดียวที่ขับรถไปส่งมัน
ไปไหนทำอะไรถ้าไม่มีใครพา B ไป ก็เป็นเราคนเดียวที่วิ่งตามตลอด รอตลอด (ลืมบอกว่า B เป็นคนที่ไม่กล้าไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง) แต่บางครั้ง เค้ามีอะไรจะไม่ค่อยบอกเรา แต่จะไปหาเพื่อนอีก 2 คนแทน เราเป็นคนเดียวที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรในกลุ่ม ไปไหนมาไหนไปคนเดียวตลอด แม้กระทั่งไปเข้าห้องน้ำ กินข้าว(บางครั้ง) มีครั้งนึงเราทนไม่ไหวก็แอบไปร้องไห้คนเดียว แต่ก็ไม่เคยพูดหรอกว่าน้อยใจ กลัวเพื่อนไม่เล่นด้วย
พอขึ้น ปี 1 เราคิดว่ามันจะดีขึ้น B ติดคณะ/สาขา เดียวกับเรา หอเรากับหอเค้าห่างกันแค่ไม่ถึง 200 เมตร
เรื่องพึ่งจะเกิดตอนนี้เลย ก่อนไปคณะทุกครั้งเราจะไปรับ B ที่หอทุกวัน เราไปด้วยกันตลอด ไปซื้อของตอนเย็นเราก็ไปรับทั้งๆที่ฝนก็ตก (ขอบอกว่ารถฝั่งหน้ามอเยอะมาก น้ำท่วมด้วย) พอวันนี้ มีประชุมเชียร์ตอน 16.00 น. B บอกเราว่าอยากจะเอารถไป เราเลยบอกว่า ได้ๆงั้นมารับเราที่หอนะ เราจะจอดรถไว้ที่หอเพราะหอเรามันมีที่จอดรถมีหลังคา แต่หอ B ไม่มี แต่เค้าก็บอกเราว่าไม่อยากย้อนศร งั้นก็ไปคนละคัน ตอนนั้นเราคิดอย่างเดียว อะไรกันแค่นี้เอง ทีเราไปรับแกทั้งๆที่รถก็ติด ฝนก็ตก เราก็ยังไป เราอึดอัด ไม่รู้จะระบายกับใคร เพราะไม่มีใครเข้าใจเลย เคยบอกแม่นะ แต่แม่บอกว่าเราทุ่มเทมากไป เพื่อนไม่เห็นเราสำคัญเลย 😭 มาถึงตอนนี้เราก็ไม่กล้าบอกว่ารู้สึกยังไง ได้แต่กลับมาร้องไห้คนเดียว เราควรทำยังไงดี?