กับคนแบบนี้เราทำถูกแล้วหรือไม่ เราควรแก้ข่าวดีไหม

กระทู้คำถาม

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา พิมพ์ผิดหรือผิดพลาดตรงไหนต้องขอโทษด้วยค่ะ ไม่ได้ยืมล็อคอินใครสมัครใหม่เลย


               ขอแนะนำตัวละครเลยแล้วกันนะคะ ( ใช้ชื่อสมมุติเอาแล้วกันกลัวเพื่อนอาย )
            1. จขกท เป็น อมยิ้ม
            2. เพื่อนสนิท จขกท เป็น แครอท
            3. เพื่อนที่มีปัญหา เป็น มะม่วง
               คือ อมยิ้มกับแครอท เป็นเพื่อนกันมาเป็นสิบๆปีได้แล้ว แล้วอมยิ้มรู้จักกับ มะม่วง ผ่านเกมส์ออนไลน์เกมส์นึง มะม่วง ก็เลยได้รู้จักกับแครอทด้วย ซึ่งก็เป็นเพื่อนกันมาหลายปีเลยล่ะ

                 เรื่องมีอยู่ว่า........ มะม่วง ไม่มีที่ไปไม่มีที่อยู่ ซึ่งอมยิ้มชวนเขามาอยู่ด้วยตอนแรก เพราะเขาขยัน หางานทำก็น่าจะมีเงินไปเช่าห้องอยู่เองได้ ( อมยิ้มอยู่กับแม่ เป็นห้องเช่า มีน้องชาย สามีใหม่แม่ และลูกชายเรา เป็นห้องเช่าเล็กๆค่ะ แต่ที่นี่เดินทางสะดวก หางานไม่ยากเท่าไหร่ ) แล้วแครอทก็อยากช่วยเหมือนกัน ก็ชวนไปอยู่ด้วยเหมือนกันค่ะ ( แครอท อยู่บ้านพักของตัวเอง กับพ่อและแม่ มีลูกอีกสองคน แต่เดินทางลำบาก หางานก็ยากหน่อยๆ ) และ มะม่วงเลือกที่จะไปอยู่กับแครอท ( ตอนแรก มะม่วงพาลูกนางมาด้วย ไม่นานก็ส่งลูกกลับไปอยู่กับพ่อของลูก ** คือเขาเลิกกันแล้วนะคะ ) มะม่วงก็ทำงานบ้างไม่ทำบ้างสังเกตุจากการออนเฟส หรือหลายๆอย่างค่ะ เรื่องที่อยู่บ้านนั้น แครอท ไม่เคยเล่าให้เราฟังว่า มะม่วง ทำวีรกรรมอะไรไว้ แล้วมะม่วง ก็มาปรึกษาอมยิ้มว่า

มะม่วง : เนี่ย แครอทน่ะ จะย้ายออกไปอยู่กับแฟน แล้วตูจะกล้าอยู่บ้านมันหรอ บลาๆ

ประมาณนี้ค่ะ ด้วยความที่อมยิ้มสงสาร แม่อมยิ้มสงสาร เดินทางลำบาก งานหายาก ก็เลยให้มาอยู่ด้วย แม่ก็เลยพาไปฝากที่ เซเว่นค่ะ ได้งานเลย ก็ดีค่ะ จะได้รีบเก็บเงิน เพราะตกลงว่าจะออกไปเช่าห้องอยู่เอง จนเวลาผ่านไปค่ะ อมยิ้มชอบซื้อเครื่องสำอางค์ค่ะแต่แต่งหน้าไม่เป็น ผู้หญิงอ่ะเนอะขอให้ได้ซื้อ ก็สั่งค่ะ แล้วก็บ่นว่าอยากได้ ซึ่งเงินที่ซื้อเครื่องสำอางค์นี่เงินอมยิ้มนะคะ อมยิ้มซื้อเอง มะม่วงก็บ่นค่ะ

มะม่วง : เก็บตังไว้มั้ง ซื้อมาทำไมเยอะแยะไม่ได้ใช้ จะได้ไปเปิดห้อง

เอ้า อมยิ้มก็คิดว่า เงินเรานิ เราอยากได้เราก็ซื้อ เราไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลย อ่ะจบไปค่ะ ไม่ว่ากัน ก็ไม่ได้ซื้อตั้งแต่นั้น แต่ก็มีบ่นอยากได้ แล้วอมยิ้มทำงานกับที่บ้านค่ะ เป็นกิจการส่วนตัว ไปช่วยงานที่บ้าน แล้วมะม่วงน่ะ ไม่มีตังติดตัวเลย อมยิ้มให้เงินไปทำงานตลอด บางทีลืมแม่อมยิ้มก็จะให้ บางวันก็ทำกับข้าวทิ้งไว้ให้ค่ะ แล้วอมยิ้ม เล่นเกมส์ค่ะ ก็ไปร้านอินเตอร์เน็ตปกติ มะม่วงก็ตามมาทุกวันค่ะ อมยิ้มก็จ่ายค่า ชั่วโมงเกมส์ให้ ให้เงินไปกินข้าว อะไรก็ออกให้เกือบหมดเลยค่ะ เวลาผ่านไปไม่ถึงอาทิตย์ แม่เริ่มบ่นแล้วค่ะ

แม่ : เนี่ยมะม่วงเข้าห้องน้ำไม่เคยปิดไฟเลย
อมยิ้ม : ลืมมั้งแม่
แม่ : เครื่องสำอางค์ ของใช้อะไรเอาออกมาใช้ก็ไม่เคยเก็บ
อมยิ้ม : รีบไปทำงานมั้งแม่ เดี๋ยวสาย
แม่ : เลิกงานก็ไม่เข้าบ้าน ตามเมริงไปเล่นเกมส์ทุกคืน เข้าบ้านดึกๆดื่นๆตลอด
อมยิ้ม : มันทำงานได้ก็ปล่อยมันเถอะแม่ ( เราไม่ได้บอกว่า ค่าเกมส์เราจ่ายค่ะ )
แม่ : มันเอาเงินที่ไหนเล่นเกมส์ล่ะ
อมยิ้ม : ไม่รู้เหมือนกัน

เวลาผ่านไปค่ะ ไม่กี่วันแม่มาบ่นกับอมยิ้มอีกแล้ว

แม่ : แม่ค้นเสื้อผ้าที่จะซักเจอผ้าอนามัยใช้แล้ว ของเราหรือเปล่า
อมยิ้ม : แม่ก็รู้ว่าหนูพกถุงขยะเข้าไปตลอด ไม่ได้ทิ้งเรี่ยราด
แม่ : ของมะม่วงหรือเปล่า
อมยิ้ม : อาจจะลืมมั้งแม่

เวลาผ่านไปเงินเดือนมะม่วงออก ซึ่งเราบอกมะม่วงว่า เอาให้แม่ก่อน 1000 เดี๋ยวเราเอาคืนให้ เพราะยังไง มะม่วงก็อาศัยห้องนอน ก็น่าจะให้มั้งไม่น่ามีปัญหา เปล่าค่ะ ให้แม่เราไป 500 ค่ะ เราก็ไม่ได้ว่าอะไร แล้วแม่ก็มาบ่นกับเราอีกค่ะ

แม่ : อมยิ้ม แม่ไม่ไหวแล้วนะลูก มะม่วงทิ้งผ้าอนามัยใช้แล้วไว้ในห้องน้ำ น้าก็มาเห็นเนี่ย ( น้าคือสามีใหม่แม่ค่ะ )
อมยิ้ม : อ้าว หนูจะทำไงล่ะ
แม่ : นี่มันเกินไปแล้วนะ เข้าห้องน้ำไฟไม่ปิด ใช้ของไม่เก็บไม่อะไร โอเคแม่ยังพอรับได้ นี่ผ้าอนามัย ของต่ำๆแบบนี้ ทำไมไม่เก็บดีดี บลาๆ

ร่ายยาวเป็นชุดค่ะ อมยิ้มไงคะ อมยิ้มโดนเต็มๆเลยค่ะ
อมยิ้มก็ว่ามันมากไปค่ะ ทักเฟสไปหามะม่วง

อมยิ้ม : เมริงทำอะไรไว้
มะม่วง : ตูทำอะไรอีกอ่ะ อะไรๆก็ตู ตูตลอด
อมยิ้ม : ผ้าอนามัย ? ใช่ความผิดตูหรอ มันของสกปรก เมริงทิ้งไว้แบบนั้นได้ไงอ่ะ
มะม่วง : เออๆ เดี๋ยวตูย้ายออกให้ สิ้นเดือน
อมยิ้ม : มันไม่เหมาะสมไง ตูไม่อยากว่าเมริงหรอก
มะม่วง : เออ ตูก็จะรับผิดชอบนี่ไง

อะจบไป ไม่มีอะไร จนล่าสุดเขานัดไปเขาดิน แล้วอมยิ้มทะเลาะกับแฟนเลยไม่ได้ไปแล้วมะม่วงก็ไปกับแฟน แล้วอมยิ้มก็เลยไปหาแฟนที่บ้าน แล้วไม่ได้กลับบ้าน กลับอีกที เย็นของวันถัดมา ซึ่งอมยิ้มทักไปบอกมะม่วงว่า

อมยิ้ม : ไม่มีใครอยู่บ้านนะ จะเข้าบ้านหรือเปล่า แม่ไปต่างจังหวัด

แต่มะม่วงไม่ตอบมา อมยิ้มก็ไม่รู้ จนวันถัดมาแม่โทรมาด่าจ้า

แม่ : มะม่วงมันพาผู้ชายมานอนกกที่บ้าน
อมยิ้ม : ใครอ่ะ ไม่รู้จัก
แม่ : มานอนกอดกันในห้องเนี่ย สองคน อีกคนนึงน่าจะเพื่อน อีกคนนึงเห็นเกาะแกะกัน ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ ห้องไม่ใช่ โรงแรม
อมยิ้ม : เอ้า แม่มาว่าหนูได้ไง หนูออกมาตั้งแต่เมื่อคืน ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
แล้วเราก็ตัดสายทิ้งเพราะไม่อยากฟัง

กลับมาถึงบ้านอมยิ้มก็โดนแม่ว่าอีก เลยโทรไปหามะม่วง ได้ยินประโยคนึงที่ว่า
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

เราก็เห้ยยยยยยยยยยยยยยยย มันเกินไปแล้ว (แต่ไม่แน่ใจว่าพูดคำนี้หรือเปล่า เราคิดว่าหูเราไม่ฟาดอะ)
ไม่พอจ้าาาาาาาาา มีอีกกกกกกกกกกก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

แล้วหลังจากนั้นแฟนนางก็มา นางก็แบบไม่เข้าบ้านด้วยอะไรงี้ ประเด็นคือเรารู้แค่ว่านางย้ายไปกะกลางคืนค่ะ นางโกหกว่าไม่มีตัง แต่มีตังให้ผู้ชายคนนั้นค่ะ แล้วโกหกสารพัดเลย แครอทมาเล่าให้ฟังค่ะ หลายเรื่องจนเราทนไม่ไหว เราเก็บเสื้อผ้านางใส่ถุงใส่กระสอบ ( ใจดีแยกผ้าใช้แล้วและยังไม่ใช้ให้ด้วย ) วางไว้หน้าห้องค่ะ คือสุดจะทนกับคนอย่างเธอเลยค่ะ

แล้วมะม่วงก็ไปบอกกับแครอทว่า
มะม่วง : ตูจะเข้าบ้านไปนอน มันเก็บเสื้อผ้าตูออกมาไว้นอกห้อง ตูเลยออกมา
แครอท : ไปทำอะไรให้มันโกรธหรือเปล่าล่ะ
มะม่วง : มันทะเลาะกับแฟนมัน เลิกกัน เลยลงที่ตู

คือเขาไม่คิดบ้างหรอคะว่าทำอะไรไว้บ้าง อีกอย่างผู้ชายคนนั้นยังไม่กลับ แล้วมะม่วงเข้ากะกลางคืน กลางวันเขาทำงานกัน มีโอกาสที่จะพาผู้ชายคนนั้นมาอาบน้ำมานอนที่ห้องถูกไหมคะ ? อันนี้ก็ไม่ไหวนะ

แล้วหลังจากนั้นมารู้จากปากแครอทว่า อยู่ที่บ้านก็ไม่ต่างกัน

ค่ะแล้วคนอื่นก็คิดว่าเราไล่นางออกจากบ้านแบบไม่มีเหตุผล แต่เราก็ไม่ได้บอกใครว่า นางทำอะไรลงไปบ้าง
             เปิดไฟไม่ปิด ของใช้ไม่เก็บ เอาเสื้อผ้าเราไปใส่ รองเท้า ของใช้เรา ไม่รักษาของ ทำขาดทำหาย เอาเสื้อผ้าแฟนเราไปใส่ ทิ้งผ้าอนามันเรี่ยราด พาผู้ชายมาบ้าน(แล้วไม่ปรึกษาหรือบอกเราก่อน) เอาเสื้อผ้าน้าเราไปให้ผู้ชายใส่ เอาไปใส่เองด้วย แถมเรามีเงินก็ให้ไปทำงาน ค่าชั่วโมงเกมส์ก็ออกให้ เรายังดีไม่พออีกหรอคะ แล้วการที่เราทำแบบนี้เราทำถูกไหม ควรแก้ข่าวที่คนเข้าใจผิดหรือเปล่าคะ

สุดท้ายนี้....... สุดจะทนกับคนอย่างเธอ