ยาวนิดหนึ่งนะครับ
ถ้าใครได้อ่าน กระทู้ก่อนหน้านี้ของผม น่าจะเข้าใจดี วันนี้ผมเอาเรื่องมาเล่าต่อครับ คือข้อความที่ผม คุยกับเขา
ผมทักไป
จขกท : นอนยัง
...      : ยัง
จขกท : นอนดึก ทำไร
...      : เล่นคอม ไม่มีไรทำ
จขกท : ครับ
...      : ทำไมหรอครับ คิดถึงหราครับ
จขกท : คถ  55
..       : ออ ครับ
จขกท : ไม่ได้คุยนาน
...      : (เขาเรียกชื่อผม) ผมอ่านแต่แชทเก่านะครับ ไม่กล้าทัก
จขกท : หราครับ
...      : ครับ อ่านตั้งแต่แรก จนถึงปลาย
จขกท  : คถ นะ วันเก่าๆ ที่เคยคุย
...        : ครับ
จขกท  : ทำไม ถึงไม่อยากคุยละ มีปันหาไร ริเปล่า
...        : ช่วงนั้นงานเยอะหน่อยอ่ะ ผมเลยไม่ค่อยได้ทักไป
  จขกท : โกรธไร เปล่า ขอโทษละกัน
...        : แล้วจะนอนตอนไหนครับ (ตอนนั้นเวลาประมาน 22:00)
จขกท  : สักพักครับ ถามจริง ยังเหมือนเดิมป่าว
...        : ออครับ ก็เหมือนเดิม
จขกท  : ยังเก็บข้อความเก่าๆ ไว้หรา
...        : เก็บครับ ดูไหมอ่ะ แปบนะ (แล้วเขาก็แคปหน้าจอ ที่คุยกันแรกๆ มาให้ดู)
  จขกท : คถ นะแต่ไม่กล้าทักไป เพราะคิดว่าไม่อยากคุย
...        : หราครับ ผมจำคำพูดที่เคยพูดไปได้หมดนะ
จขกท   : จำได้เหมือนกัน รักเรานะ แต่ไม่รู้ผ่านมาเราคิดไง
...        : รักแบบไหนหราครับ
จขกท  : ก็รักแบบที่เราคิดนั้นแหล่ะ
...        : ผมหรา ก็คิดแบบ ค กับ ร แล้ว จขกท ล่ะ
  จขกท : ครับ ก็เหมือนกัน กะเราแหล่ะ ขอไรสักอย่างดิ
...        : ครับ
จขกท   : ขอให้ตั้งใจเรียน และมีรอยยิ้มทุกวัน
...         : จะพยายามครับ ก็ยิ้มตลอดเวลาเจอหน้า จขกท
  จขกท  : หรา ไม่เห็นยิ้ม
...         : ผมยิ้มใส่อยู่ ดึกมากละ ขอนอนก่อนนะ
จขกท    : ครับ ฝรรดีนะ
...          : ฝันดีครับ
..................................จบบทสนทนา สำหรับคืนนี้
พอเช้า เราก็ทักมอนิ่งไป
แต่เวลาเที่ยงในเวลาที่รู้จักกันมา เพราะ ไม่มีที่นั้งทานข้าวรึเปล่า เขามานั่งกินข้าวด้วย เรากินข้าว แต่เขากินผลไม้ ซึ่งเมื่อก่อนเขาไม่ค่อยมากินข้าวที่ นี้

ช่วยตอบหน่อยว่าทั้งหมด เขาคิดไง กะเรา (เรากำลังจะลืมทุกอย่างแล้ว แต่ถ้าคุย ก็คงคุยตามมารยาท เพราะกลัวว่าวันหน้า เขาจะเป็นเหมือนเมื่อก่อนอีก)