ยาวนิดหนึ่งนะครับ
ถ้าใครได้อ่าน กระทู้ก่อนหน้านี้ของผม น่าจะเข้าใจดี วันนี้ผมเอาเรื่องมาเล่าต่อครับ คือข้อความที่ผม คุยกับเขา
ผมทักไป
จขกท : นอนยัง
... : ยัง
จขกท : นอนดึก ทำไร
... : เล่นคอม ไม่มีไรทำ
จขกท : ครับ
... : ทำไมหรอครับ คิดถึงหราครับ
จขกท : คถ 55
.. : ออ ครับ
จขกท : ไม่ได้คุยนาน
... : (เขาเรียกชื่อผม) ผมอ่านแต่แชทเก่านะครับ ไม่กล้าทัก
จขกท : หราครับ
... : ครับ อ่านตั้งแต่แรก จนถึงปลาย
จขกท : คถ นะ วันเก่าๆ ที่เคยคุย
... : ครับ
จขกท : ทำไม ถึงไม่อยากคุยละ มีปันหาไร ริเปล่า
... : ช่วงนั้นงานเยอะหน่อยอ่ะ ผมเลยไม่ค่อยได้ทักไป
จขกท : โกรธไร เปล่า ขอโทษละกัน
... : แล้วจะนอนตอนไหนครับ (ตอนนั้นเวลาประมาน 22:00)
จขกท : สักพักครับ ถามจริง ยังเหมือนเดิมป่าว
... : ออครับ ก็เหมือนเดิม
จขกท : ยังเก็บข้อความเก่าๆ ไว้หรา
... : เก็บครับ ดูไหมอ่ะ แปบนะ (แล้วเขาก็แคปหน้าจอ ที่คุยกันแรกๆ มาให้ดู)
จขกท : คถ นะแต่ไม่กล้าทักไป เพราะคิดว่าไม่อยากคุย
... : หราครับ ผมจำคำพูดที่เคยพูดไปได้หมดนะ
จขกท : จำได้เหมือนกัน รักเรานะ แต่ไม่รู้ผ่านมาเราคิดไง
... : รักแบบไหนหราครับ
จขกท : ก็รักแบบที่เราคิดนั้นแหล่ะ
... : ผมหรา ก็คิดแบบ ค กับ ร แล้ว จขกท ล่ะ
จขกท : ครับ ก็เหมือนกัน กะเราแหล่ะ ขอไรสักอย่างดิ
... : ครับ
จขกท : ขอให้ตั้งใจเรียน และมีรอยยิ้มทุกวัน
... : จะพยายามครับ ก็ยิ้มตลอดเวลาเจอหน้า จขกท
จขกท : หรา ไม่เห็นยิ้ม
... : ผมยิ้มใส่อยู่ ดึกมากละ ขอนอนก่อนนะ
จขกท : ครับ ฝรรดีนะ
... : ฝันดีครับ
..................................จบบทสนทนา สำหรับคืนนี้
พอเช้า เราก็ทักมอนิ่งไป
แต่เวลาเที่ยงในเวลาที่รู้จักกันมา เพราะ ไม่มีที่นั้งทานข้าวรึเปล่า เขามานั่งกินข้าวด้วย เรากินข้าว แต่เขากินผลไม้ ซึ่งเมื่อก่อนเขาไม่ค่อยมากินข้าวที่ นี้
ช่วยตอบหน่อยว่าทั้งหมด เขาคิดไง กะเรา (เรากำลังจะลืมทุกอย่างแล้ว แต่ถ้าคุย ก็คงคุยตามมารยาท เพราะกลัวว่าวันหน้า เขาจะเป็นเหมือนเมื่อก่อนอีก)
วันนี้มีเรื่อง อยากเล่า ช่วยอ่านหน่อยแล้วตอบสักนิด
ถ้าใครได้อ่าน กระทู้ก่อนหน้านี้ของผม น่าจะเข้าใจดี วันนี้ผมเอาเรื่องมาเล่าต่อครับ คือข้อความที่ผม คุยกับเขา
ผมทักไป
จขกท : นอนยัง
... : ยัง
จขกท : นอนดึก ทำไร
... : เล่นคอม ไม่มีไรทำ
จขกท : ครับ
... : ทำไมหรอครับ คิดถึงหราครับ
จขกท : คถ 55
.. : ออ ครับ
จขกท : ไม่ได้คุยนาน
... : (เขาเรียกชื่อผม) ผมอ่านแต่แชทเก่านะครับ ไม่กล้าทัก
จขกท : หราครับ
... : ครับ อ่านตั้งแต่แรก จนถึงปลาย
จขกท : คถ นะ วันเก่าๆ ที่เคยคุย
... : ครับ
จขกท : ทำไม ถึงไม่อยากคุยละ มีปันหาไร ริเปล่า
... : ช่วงนั้นงานเยอะหน่อยอ่ะ ผมเลยไม่ค่อยได้ทักไป
จขกท : โกรธไร เปล่า ขอโทษละกัน
... : แล้วจะนอนตอนไหนครับ (ตอนนั้นเวลาประมาน 22:00)
จขกท : สักพักครับ ถามจริง ยังเหมือนเดิมป่าว
... : ออครับ ก็เหมือนเดิม
จขกท : ยังเก็บข้อความเก่าๆ ไว้หรา
... : เก็บครับ ดูไหมอ่ะ แปบนะ (แล้วเขาก็แคปหน้าจอ ที่คุยกันแรกๆ มาให้ดู)
จขกท : คถ นะแต่ไม่กล้าทักไป เพราะคิดว่าไม่อยากคุย
... : หราครับ ผมจำคำพูดที่เคยพูดไปได้หมดนะ
จขกท : จำได้เหมือนกัน รักเรานะ แต่ไม่รู้ผ่านมาเราคิดไง
... : รักแบบไหนหราครับ
จขกท : ก็รักแบบที่เราคิดนั้นแหล่ะ
... : ผมหรา ก็คิดแบบ ค กับ ร แล้ว จขกท ล่ะ
จขกท : ครับ ก็เหมือนกัน กะเราแหล่ะ ขอไรสักอย่างดิ
... : ครับ
จขกท : ขอให้ตั้งใจเรียน และมีรอยยิ้มทุกวัน
... : จะพยายามครับ ก็ยิ้มตลอดเวลาเจอหน้า จขกท
จขกท : หรา ไม่เห็นยิ้ม
... : ผมยิ้มใส่อยู่ ดึกมากละ ขอนอนก่อนนะ
จขกท : ครับ ฝรรดีนะ
... : ฝันดีครับ
..................................จบบทสนทนา สำหรับคืนนี้
พอเช้า เราก็ทักมอนิ่งไป
แต่เวลาเที่ยงในเวลาที่รู้จักกันมา เพราะ ไม่มีที่นั้งทานข้าวรึเปล่า เขามานั่งกินข้าวด้วย เรากินข้าว แต่เขากินผลไม้ ซึ่งเมื่อก่อนเขาไม่ค่อยมากินข้าวที่ นี้
ช่วยตอบหน่อยว่าทั้งหมด เขาคิดไง กะเรา (เรากำลังจะลืมทุกอย่างแล้ว แต่ถ้าคุย ก็คงคุยตามมารยาท เพราะกลัวว่าวันหน้า เขาจะเป็นเหมือนเมื่อก่อนอีก)